Ms. Free Bird

ஏன் என்னைக் காதலிக்கிறாய்?

2012-02-12T01:25:00.000-08:00

ஏன் என்னைக் காதலிக்கிறாய்?

கனங்களால் கணங்கள் நிறைந்து, காத்திருந்து காதல் வளர்த்து, காலம் பார்த்து அதைச் சொன்னதும் கண்டிப்பாய் இந்தக் கேள்வி மறுமுனையில் தொக்கி நிற்கும்!

காதலுக்குக் காரணம் தேடி காலங்காலமாய் ஓடிக் களைத்தவர்கள் பட்டியலில் நாமும் சேர்ந்து கொண்டு காரணம் கண்டுபிடிக்க விரைகிறோம்!

என்னைக் கேட்டால், காரணத்தோடு வரும் காதலை நான் அந்தப் பெயரில் அழைப்பதில்லை.

ஒரு முறை தான் காதல் வரும் என்பதிலும் எனக்கு உடன்பாடில்லை. ஆனால், முதற்காதல் மூச்சு நிற்கும் வரை மனதின் எங்கோ ஓர் மூலையில் மரணிக்காமல் பதுங்கிக் கிடந்து, சமயம் பார்த்து சற்றுத் தலைதோக்கி, விழியோரமாய் நீரை வரவழைக்கும்.

மணித்துளிகள் விரைந்தோடி நாட்களும் மாதங்களும் வருடங்களாகிக் கடக்கும் போது உங்கள் வாழ்க்கைப் பாதையைத் திரும்பிப் பாருங்களேன், சொல்லியதும் சொல்லாததுமாய் எத்தனை காதல்கள் கண்களுக்குள் கருக்கொள்ளும்!??

தனித்திருக்கும் பொழுதுகளில் காதலுக்காய் தவித்த தருணங்கள் உங்கள் நினைவுகளில் நிழலாடியதுண்டா? கண்களை மூடி கண்ணீர்த்துளிகளால் அந்த நினைவுகளுக்கு நீங்கள் அஞ்சலி செலுத்தியதுண்டா? மற்றவர்களிடம் சொல்லி மனதையாற்றிக் கொள்ளாமல் மனதுக்குள்ளேயே பூட்டி வைத்து புளுங்கிப்போனதுண்டா?

அப்படியானால், இந்தக் காதலர் தினத்தை நீங்கள் நினைவு தினமாக அனுஷ்டிக்கலாம் அல்லவா? இது தவிரவும், காதலர் தினத்தில் எப்படியாவது காதலைச் சொல்லிவிட வேண்டும் என்று கிளம்பும் போது, கண்டிப்பாய் இந்தக் கேள்வி உங்களை நோக்கி தொடுக்கப்படும்.

“ஏன் என்னைக் காதலிக்கிறாய்?”

உங்கள் காதல் உண்மையானதாக இருந்தால் இந்தக் கேள்விக்கு நீங்கள் பதில் சொல்ல முடியாமல் திணறித்தான் போவீர்கள்!!!

ஆனால், தைரியமாகச் சொல்லுங்கள், காரணம் பார்த்துக் காதல் வருவதில்லை, காரணத்தோடு வருமென்றால் அது காதலில்லை.

இனி காரணம் தேடி அலையாதீர்கள்!

சூனியப் பிரபஞ்சம்

2011-10-17T09:30:00.000-07:00

பிறந்த பொழுதிருந்தே
திறந்த மேனியாய் இருக்கும்
இந்தப் பிரபஞ்சம்
எதைச் சொல்ல எத்தனிக்கிறது?

ஏதுமற்ற ஏதிலியாய்
என்றோ ஓர் நாள் சூனியப் பிரதேசத்தில்
ஓசையின்றி ஓய்ந்துபோகும்
உயிர்கள் என்றா?

பிரசவித்தவை எல்லாம்
பிணங்களாய்ப் போனபின்னும்
சாவுச் சங்கிலி மட்டும்
சரித்திரமாய்த் தொடர்வதேனோ?

பாதைகளை விழுங்கி
பயணங்களைப் பறித்துக்கொண்டு
நிர்க்கதியாய் விடப்பட்டாலும்
உடைந்த சிறகுகள் படபடக்கிறது…

மாற்றங்காண மனது
மடியும் வரை துடிக்கிறது
முடியும் வரை முயன்றும்
பயனின்றிச் சரிகிறது…

சுவாசத்தைத் துறந்து
சாயும் பொழுது தான்
சங்கதி புரிகிறது
சகலமும் சூனியமென!!!

இந்திய (நீதிச்)சட்டம் தூக்கு மேடையில்

2011-08-29T05:39:00.000-07:00

முருகன் சாந்தன் அறிவு மூவரையும் தூக்கிலேற்ற வேண்டும் என தொண்டை கிழியக் கத்தும் காங்கிரஸைச் சேர்ந்த தங்கபாலுவிற்கு சோனியா காந்தியின் விதவைக் கோலமும் ராகுல் மற்றும் பிரியங்காவின் துயரமும் மட்டும் தானா கண்ணுக்குத் தெரிகிறது? ஈழத்தில் அமைதிப்படை என்ற போரில் அராஜகங்கள் இடம்பெற்ற போது இந்த மனுசன் எந்த தேசத்தில் இருந்தாராம்? (ஐயா தங்கபாலு ஏதோ தங்க பால் (பந்து) ஒன்னு தரையில அடிபட்டு அங்க இங்க ஆடுற மாதிரி உன் பொழப்பும் ஆடப்போகுது பார்த்துக்கொள்ளும்!)

பேட்டரி வாங்கிக்கொடுத்தார்கள் என்ற குற்றம் கூட ஒழுங்காக நிரூபிக்கப்படாத நிலையில் 20 ஆண்டுகால சிறைத்தண்டனை என்பது அநீதியான செயல். அந்த பேட்டரிகள் தான் கொலைக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதை எவரும் இதுவரை நிரூபிக்கவில்லை. ஒரு குற்றத்திற்கு இரண்டு தண்டனைகளை எதிர்கொண்டுள்ளார்கள் இந்த நிரபராதிகள் மூவரும். ஒரு ஆயுள் தண்டனை என்பது 14 ஆண்டுகள் தான். ஆனால் இவர்கள் 20 ஆண்டுகளைக் கடந்துவிட்ட நிலையில் தூக்குத் தண்டனையையும் எதிர்கொண்டிருப்பது இந்தியச்சட்டத்தில் எந்தப் பக்கத்தில் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது என்பதைத் தெரிந்தவர்கள் தயவுசெய்து எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

அம்மா நினைத்தால் முடியும் என்றார்கள். ஈழத்தாய் என திடீரென அவதாரம் எடுத்த அம்மா தற்போது தன்னால் எதுவும் செய்ய முடியாது என கைவிரித்துவிட்டார். நைஸாக நழுவிக்கொள்ளும் வித்தையெல்லாம் இவர்கள் அரசியலுக்கு வருமுன்னே கற்றுக்கொண்டு விட்டார்கள். இவர்களை நம்பிப் புண்ணியமில்லை.

ராஜிவ் கொலை பற்றி நியாய அநியாயங்கள் பலருக்கும் தெரிந்த விடயமே. ஈழத்திற்கு இந்தியா இழைத்த அநியாயங்களுக்கு அடையாளங்களாகவே இந்த மூவரையும் என்னால் காண முடிகிறது. இவர்களுக்கு தூக்குத்தண்டனை விதித்திருப்பதன் மூலம் இந்திய நீதிச்சட்டத்தை இவர்கள் தூக்கு மேடையில் நிறுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள் என்பதே உண்மை!

அகதியாக நான்…

2011-08-24T03:13:00.000-07:00

காலம் தந்த காயங்களை காலம் தான் ஆற்றும் என்பார்கள். ஆனால், அந்தக் காலத்தாலும் ஆற்ற முடியாத காயங்களும் உண்டு என்பதை எனக்கு அகதி முகாம் வாழ்க்கை தந்த அழியாத காயங்கள் நினைவூட்டுகின்றன. குழந்தையாக இருந்த பொழுதே அகதி அந்தஸ்த்துப் பெற்று அண்டை நாடான இந்தியாவிற்குள் அடியெடுத்து வைத்தவள் நான். கடற்சீற்றங்களுக்கு மத்தியில் நீண்டு விடிந்த இரவுப் பயணத்தின் பின் மண்டபம் முகாமை அடைந்து அங்கிருந்த அதிகாரிகள் எம்மை பதிவு செய்து முகாம்களுக்குள் அனுப்பிய போது சீரழிவுகள் தெரியாத சிறுபிள்ளையாக இருந்தாலும் வீட்டை விட்டு வந்த துயரத்தின் சிணுங்கலுடன் முகவரியறியா முகாம்களுக்குள் நாங்கள் ஐக்கியமானது அடி மனதில் இன்றும் நிழலாடுகிறது.

உப்புமா தான் இந்தியாவின் தேசிய உணவு என்பதை உணர வைத்தது அங்கு அன்றாடம் வழங்கப்பட்ட உணவு வகையறாக்கள். அந்த நேரத்தில் இலவசமாக கிடைக்கப் பெற்ற உணவு என்பதால் அது தான் அமிர்தமாகத் தோன்றியது எம்மில் பலருக்கு. அங்கிருந்து வேறு முகாம்களுக்கு அடிக்கடி மாற்றப்பட்ட பொழுதுகளில் எல்லாம் எமது இருப்புகள் கேள்விக்குறியானதோடு படிப்பிலும் இடி விழுந்தாற் போல் ஆனது. அடிக்கடி பாடசாலை மாற்றம் வேறு…

தமிழகப் பாடசாலைகளில் எமக்கு பெரிதாக கட்டண சலுகைகள் எவையும் இருக்கவில்லை. ஒரு சில பாடசாலைகள் மாத்திரம் குறைந்த சலுகைகளை வழங்கியதோடு சில கிறிஸ்தவ சபைகளுடாக பாடநூல்களும் ஏடுகளும் கிடைக்கப்பெற்றன. முகாம்களுக்கு அருகில் மட்டுமே தொழில் செய்ய எமது குடும்பத் தலைவர்களுக்கு அனுமதி கிடைத்ததன் பயனாக அன்றாட செலவுகளை சமாளிக்க மட்டுமே போதுமான வருமானம் கிடைத்தது. பாடசாலைக் கட்டணங்களுக்கோ இதர செலவுகளுக்கோ இங்கிருந்து கொண்டு சென்றிருந்த அம்மாவின் நகைகளை விற்க வேண்டி இருந்தது. பல நேரங்களில் பாடசாலைக் கட்டணங்கள் கட்டாதவர்கள் வரிசையில் எமது அகதி மாணவர்கள் சகிதம் நானும் நின்றதும் பாடசாலையிலிருந்து வீட்டிற்கு திருப்பியனுப்பப் பட்டதும் நினைவிலிருக்கிறது.

தமிழக அரசியல்வாதிகளின் தேர்தல்கால பிரசாரங்களின் போதும் ஏனைய நிகழ்வுகளுக்கான வருகைகளின் போதும் ராஜீவ்காந்தியை உதாரணம் காட்டி எமது இளசுகளும் குடும்பத் தலைவர்களும் வெளியில் செல்ல முடியாதவாறு முகாம்களுக்குள் முடக்கப்பட்டபோதெல்லாம் எமக்காகக் குரல் கொடுக்க எந்த செழியர்களும் கோமான்களும் இருக்கவில்லை. அத்தோடு அன்றாட தொழில்வாய்ப்புகளும் கேள்விக்குறியாக்கப்பட்டது. தமிழக அரசால் வழங்கப்பட்ட சலுகைகள் யானைப் பசிக்கு சோளப்பொறி கதையாகத் தான் இருந்தது. அரச கோடவுண்களில் (களஞ்சியசாலைகளில்) வைக்கப்பட்டு எலிகளுக்கு மிஞ்சிய அரிசி கிடைக்கப்பெற்றதுவே எமக்குக் கிடைத்த பெரிய வரம்!!!

10 அடி வீட்டிற்குள் தான் பகலிரவுக் காட்சிகள் என்ற பரிதாப நிலையில் பாழ்பட்டுப் போனது சில இளசுகளின் மனசுகள். ஆம்! அடுத்தடுத்து அமைக்கப்பட்டிருந்த அந்த வீடுகளுக்குள் தான் அனைத்தும் என்ற நிலையில் சீரழிவுகள் எவ்வாறு சீர்தூக்கியிருக்கும் என்பதை நான் விளக்கத் தேவையில்லை. இதன் விளைவாக இளவயது திருமணங்களும் கர்ப்பங்களும் நிகழாமல் இருக்கவில்லை.

இதுதவிரவும் பாடசாலையில் அகதி நாய்கள் என்று எவரோ சொன்னார்கள் என்பதற்காக உள்ளுர்காரர்களுக்கும் எமது ஈழத்தமிழர்களுக்கும் மத்தியில் ஏற்பட்ட பிரச்சினை காரணமாக அந்தப் பாடசாலைக்கே திரும்பிப் போக முடியாத சம்பவம் நேர்ந்த பொழுது தான் “ஓ நாம் அகதிகள்இ தாழ்த்தப்பட்டவர்கள்” என்ற எண்ணம் என்னுள் எட்டிப்பார்த்தது. ஆனாலும் படிப்பில் இருந்த ஆர்வம் அப்பொழுது குறைந்துவிடவில்லை. மீண்டும் வேறொரு பாடசாலைக்குச் சென்று படிக்க ஆரம்பித்த பொழுதுதான் அந்தத் துயரச் சம்பவம் நிகழ்ந்தது.

தார் சீட்களினால் அமைக்கப்பட்டிருந்த 10 அடி வீடுகள் அனைத்தும் படபடவென வெடித்துத் தீப்பிழம்பாகச் சிதறி முகாம் முழுதும் எரிந்து சாம்பலானது. அன்றாடம் ஒரு ரூபாய் இரண்டு ரூபாய் என சேகரித்து வீட்டில் அம்மா வாங்கி வைத்திருந்த பொருட்கள் அத்தனையும் அரை மணி நேரத்தில் வெறும் சாம்பலாகக் காட்சியளித்தது. அழுது வடித்த குழந்தைகளைத் தூக்கிக்கொண்டு உடுத்திய துணியோடு ஒப்பாரி வைத்து அழுத தாய்மார்களின் கண்ணீரும் அவர்களைத் தேற்றத் தெம்பில்லாமல் தேம்பிக்கொண்டு நின்றிருந்த ஆண்களின் ஆதரவற்ற நிலையும் இன்றும் என் கண்களில் நீரை வார்க்கச் செய்கிறது. எவரோ சமையல் செய்யும் போது தீ பரவி வீடுகள் தீக்கிரையானது அப்போது தான் தெரிய வந்தது.

அருகிலிருந்த அடுத்த முகாமிற்கு மாற்றப்பட்டு சில தொண்டு நிறுவனங்களாலும் தமிழக அரசினாலும் வழங்கப்பட்ட பொருட்களையும் உடைகளையும் வைத்து வாழ்க்கைய ஆரம்பிக்க நினைத்த எமது வாழ்வில் மீண்டும் விதி விளையாடிச் சிரித்தது. அந்த அகதி முகாமும் ஒரே வாரத்தில் எரிந்து சாம்பலானது. மீண்டும் முகாம் மாற்றம்.

எவ்வளவோ கஷ்டங்களுக்கு முகங்கொடுத்து படித்துப் பட்டதாரியானதே எமக்கும் எமது பெற்றோருக்கும் பெரிய சாதனையாகப்பட்டது. திடீரெனத் தோன்றிய சில தொண்டு நிறுவனங்களுக்குக் கிடைக்கப்பெற்ற நிதியில் அவர்களது செலவுகள் போக எஞ்சியவை எமது முகாம் மாணவர்களை அப்பொழுது தான் வந்தடையத் தொடங்கியது. அவர்களுக்கு எங்கிருந்து எவ்வாறு பணம் கிடைக்கிறது என்பதையோ அவை எதனடிப்படையில் பகிர்ந்தளிக்கப்படுகிறது என்பதையோ எம்மில் பலர் அறிந்திருக்கவில்லை. இலவசமாகக் கிடைக்கிறது என்பதால் வரிசையில் நின்று வாங்கிக்கொண்டு சென்றார்களே தவிர வேறு எதையும் யோசிக்கும் நிலையில் எம்மவர்கள் இருக்கவில்லை.

அவ்வப்போது இலங்கையில் இடம்பெறும் யுத்தங்களால் மாண்டுபோன தமது சொந்தங்களின் எண்ணிக்கையை பொதுக் கொட்டகையில் வைக்கப்பட்டிருந்த தொலைக்காட்சியில் பார்த்தும் கேட்டும் பதறிப்போவார்கள். சிறு கூட்டங்களைப் போட்டு சில பெரிசுகள் ஏதோ பெரிதாக ஈழத்துக்கும் முகாமுக்கும் செய்யப் போவதாக அலட்டிக் கொள்வார்கள். எங்கிருந்தோ சில வௌ;ளைக்காரர்கள் வந்து காயப்பட்ட நெஞ்சுக்கு களிமண் பூசுவதாகக் கூறிக்கொண்டு சில விளையாட்டு மற்றும் நடன நிகழ்ச்சிகளை நடத்திச் செல்வார்கள். தொண்டு நிறுவனங்கள் தூக்கிக்கொண்டு வரும் பொருட்களைப் பெற்று சிலர் பூரித்துப் போவார்கள். இது தான் அங்கு அன்றாடக் காட்சி.

காலப்போக்கில் முகாம்களுக்குள் சில மாற்றங்களும் ஏற்படத்தான் செய்தது. பல படித்த இளைஞர் யுவதிகள் உருவானார்கள். அவர்கள் மூலமாக சில நல்ல திட்டங்களும் முகாம்களுக்குள் நடைமுறைப்படுத்தப்பட்டன. நான் இருபது வருட இந்திய வாசத்தில் பார்த்த அகதி முகாம்களுக்கும் தற்போதுள்ள முகாம்களுக்கும் பாரிய வித்தியாசங்கள் உண்டு. இலங்கை வந்து சில வருடங்களின் பின்னர் நான் வாழ்ந்த முகாமிற்கு ஒரு முறை சென்றிருந்த போது அனைத்துமே மாறிப் போய் காட்சியளித்தது. எமது கலை கலாசாரமெல்லாம் காணாமல் போய்விட்டது என்றும் கூறலாம். இலங்கையரும் இந்தியரைப் போலவே நடை உடையில்; மாறிப்போயுள்ளனர்.

சிலர் இலங்கைக்குத் திரும்ப எண்ணியுள்ளபோதும் பலர் திரும்ப முடியாத சூழ்நிலையில் உள்ளனர். காரணம் தமது பிள்ளைகள் பலர் இந்தியர்களைத் திருமணம் முடித்துக்கொண்டு அங்கேயே வாழத் தொடங்கிவிட்டது தான்.

இன்று ஈழத்தமிழர்களுக்காக குரல் கொடுக்கும் இந்தியத் தமிழர்களைக் காணும் போதெல்லாம் எனக்கு இந்தியாவில் உள்ள ஈழத்தமிழர்களை நினைத்துப் பார்த்து பெருமூச்சுவிடத் தோன்றுகிறது. தமிழன் என்ற உணர்வால் உந்தப்பட்டு எமக்கு உதவியளித்த இந்தியத் தமிழர்களுக்கு நாம் கடமைப்பட்டவர்கள் தான் என்பதையும் என் மனது எனக்கு தெளிவுபடுத்தாமல் இல்லை. அங்கு நான் சந்தித்த எமக்கு உதவிய பல நல்ல உள்ளங்களையும்; நான் மறந்துவிடவில்லை. அரசியல் இலாபங்களுக்காக ஈழப்பிரச்சினை பயன்படுத்தப்படுவதை அறியாதவர்கள் தான் அங்குள்ள அப்பாவித் தமிழ் பொது மக்கள்.

ஒவ்வொரு ஈழத்தமிழனின் வாழ்வும் ஷேக்பியரின் துன்பவியல் நாடகங்களை விடக் கொடூரமானது தான். அவையெல்லாம் எழுதப்பட்டால் இன்றைய கவிஞர்களும் திரைப்பட இயக்குனர்களும் அவற்றிற்கு முன் ஒன்றுமில்லாமல் போய்விடுவார்கள்.

இறுதிக்கட்ட போரின்போது எமது இனம் சந்தித்திடாத இன்னல்கள் இல்லை என்பதை சகலரும் அறிவர். இந்த யுத்தங்கள் தரும் தீர்வுகள் தான் என்ன? உலகில் எங்கெல்லாம் யுத்தங்கள் நடக்கிறதோ அங்கெல்லாம் என்னைப் போல் பல அகதி உருவாக்கப்படுவதை அறிகிறேன். யுத்தம் என்பதே வேண்டாம் என்று தான் கனவிலும் யாசிக்கிறேன்.

ஐயா அரசியல் கோமாளிகளே, உங்கள் இலாபத்திற்காக எங்களை சீரழிக்காதீர்கள். முடிந்தால் தமிழகத்தில் உள்ள இலங்கை அகதிகளுக்கு தீர்வொன்றைப் பெற்றுக்கொடுக்க முயற்சி செய்யுங்கள். பின்னர் இங்குள்ள ஈழத்தமிழர்களுக்காக குரல்கொடுக்கலாம். தமிழக மக்கள் உண்மைகளைப் புரிந்துகொள்ளும் காலம் வெகு தொலைவில் இல்லை. அப்போது நீங்கள் எல்லாம் காணாமல் போவீர்கள்இ கவனம்!!!

இது ரோபோக்களுக்கு…

2011-07-13T09:54:00.000-07:00

ரோபோ ஒன்று
என்னுடன் பேசியது…
என் குறைகளை - அது
பட்டியலிட்டது!

பிடிவாதக்காரி என்பதற்காய்
பிடிக்கவில்லையாம்
பிதற்றியது!
பிழை என்மீதல்ல
பிடிவாதம் - என்
திடகாத்திரம்!

கோபம் அதிகமாம்…
குறைபட்டுக்கொள்ள
நான் தயாரில்லை
உணர்வற்ற ஜடமாய்
பிறக்க நேர்கையில்
குறைத்துக் கொள்கிறேன்!

வாயாடி நான் என
வாதாடியது…
வருத்தமில்லை,
வாயுள்ள பிள்ளை
பிழைத்துக் கொள்ளுமாம்!

நட்பு வட்டாரம்
நல்லதில்லையாம்…
துயரங்களின் போது
தோள்கொடுக்கும் உறவுகளை
தொலைக்கச் சொல்கிறது!

பொய்யுரைத்தேனாம்…
புனைக்கதைகள் சொல்லி
புகழ் சேர்க்க - நான்
புத்தகம் எழுதவில்லை
புரிந்துகொள்ள அதற்கு
புத்தி போதவில்லை!

நடத்தையில்
நம்பிக்கை இல்லையென
நாசூக்காய்ச் சொன்னது…
சிலம்புடைத்து
மதுரையை எரித்த
கண்ணகியை மட்டும் தான்
கற்புடையவள் என்றால்
காலம் தான் இதற்கு
பதில் சொல்ல வேண்டும்
என் காதலன் ரோபோவே..!!!

எங்கே போனாய்?

2011-07-07T10:01:00.000-07:00

எல்லைகளைத் தாண்டி…

2011-06-01T13:00:00.000-07:00

இனம், நிறம், மதங்களைக் கடந்தது காதல் என சரியாக சொல்லிச் சென்றுள்ளார்கள். வயது எல்லைகளற்றது காதல் என்பதையும் இதில் இணைத்திருக்க வேண்டும் என சொல்லத் தோன்றுகிறது.

வயது கூடிய பெண் தன்னை விட வயது குறைந்த நபர் ஒருவரை மணம் முடிப்பதை ஆங்கிலத்தில் cougar என்கின்றனர். இந்த cougar ஜோடிகளை இன்று எம் சமூகத்தில் இனங்காண்பது மிக சாதாரணமாகிவிட்டது. இவ்வாறான திருமண பந்தங்கள் கலாசார சீரழிவுகளைக் காட்டுகிறது என ஒரு சாரார் சாடினாலும் காதல் இந்த எல்லைகளையெல்லாம் கடந்தது என மறுசாரார் வாதிடுகின்றனர்.

இந்த வாதப் பிரதிவாதங்களையெல்லாம் மீறி திருமணம் முடித்துக்கொண்டு பல பிரபலங்கள் இன்று மகிழ்ச்சியாகத் தான் இருக்கின்றனர். விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய ஒரு சிலர் மாத்திரமே விவாகரத்துப் பெற்றுக்கொண்டு விலகியுள்ளார்கள்.

2009ஆம் ஆண்டில் வெளியான “Wake up sid” என்ற திரைப்படத்தின் மையக் கருத்து இந்த cougar காதல் தான். ரன்பிர் கபூர் தன்னை விட வயது முதிர்ந்த கொன்கோனா சென் ஷர்மாவைக் காதலிப்பதைக் காண்பதற்கு திரையரங்கு முழுதும் ரசிகர் கூட்டம் திரண்டிருந்தது.

அவ்வளவு பெரிய வயது வித்தியாசம் இல்லாவிட்டாலும் 1 வயது வித்தியாசத்திற்காகத் தன்னை மறுத்த த்ரிஷாவைக் காதலித்த சிம்புவின் காதல் வெற்றி பெறாவிட்டாலும் விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா படம் அமோக வெற்றிபெற்றது.

ஹோலிவுட் பிரபலங்கள் பலவும் இவ்வாறான திருமண பந்தங்களில் இணைந்துள்ளார்கள் என்பது எம்மில் பலரும் அறிந்த விடயம் தான். அண்மையில் அவ்வாறு இணைந்த ஜோடி தான் டெமி மூர் மற்றும் அஷ்டன் குட்ச்சர் (15 வயது வித்தியாசம்).

சுசான் சரன்டன் மற்றும் டிம் ரொபின்ஸ் (12 வயது வித்தியாசம்)
மரியா கெரி மற்றும் நிக் கென்னோன் (10 வயது வித்தியாசம்)
மெடோனா மற்றும் ரிச்சி (10 வயது வித்தியாசம்)

இப்படி பட்டியல் நீள்கிறது. இந்நிலையில் இந்தியாவின் சில பிரபலங்களும் கூட தன்னை விட வயது முதிர்ந்த பெண்ணைத் திருமணம் செய்துள்ளார்கள். உதாரணமாக

சயிப் அலிகான் - அம்ரிதா சிங் (12 வயது வித்தியாசம் - பிரிந்துவிட்டார்கள்)
சச்சின் டென்டுல்கர் - அஞ்சலி டென்டுல்கர் (5 வயது வித்தியாசம்)
ஐஸ்வர்யா ராய் - அபிஷேக் பச்சன் (2 வயது வித்தியாசம்)
ஷில்பா ஷெட்டி - ராஜ் குந்த்ரா (2 வயது வித்தியாசம்)
நர்கிஸ் - சுனில் தத் (1 வருட வித்தியாசம்)

இந்தப் பட்டியலில் இணைத்துக்கொள்ளப்பட வேண்டிய பிரபலங்கள் அல்லாதவர்கள் பலர் நம் நாட்டில் இருந்தாலும் தம்மை வெளிக்காட்டிக் கொள்வதில் வெட்கப்படுகின்றார்கள் என்ற நிலைதான் நிலவுகிறது. இவ்வாறான திருமண பந்தங்கள் ஒரு புறம் பெண்களின் சுதந்திரப் போக்கையே பிரதிபலிக்கிறது. பாரதியின் கனவை மிஞ்சிய பெண்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துவிட்டது போலும்.

இந்தத் திருமணங்களை எம்மில் எத்தனை பேர் ஆதரிக்கின்றீர்கள், எத்தனை பேர் மறுக்கின்றீர்கள் என்பதற்கான புள்ளிவிபரப் பட்டியல் என்னிடம் இல்லை. ஆனால், மருத்துவ ரீதியாக எந்தப் பிரச்சினைகளும் இல்லாவிட்டாலும் மன ரீதியான பிரச்சினைகள் ஏற்பட வாய்ப்புக்கள் இருக்கவே செய்கின்றன. இருந்தாலும் ஒரு அன்பான, புரிந்துணர்வு மிக்க காதல் இந்தத் தடைகளையெல்லாம் தாண்டும் என்ற நம்பிக்கை எனக்குண்டு!

இருந்தும் இல்லையாய்!

2011-05-17T23:00:00.000-07:00

இருப்பு…?!

நேற்றுப் போட்ட கோலமாய்
கலங்கிப்போய் காட்சி தருகிறது
வெகுதூரத்தில் கனவுக் கப்பல்!

தொடக்கப் புள்ளியை வட்டத்தில்
தேடிப் பார்த்து வழிமாறி
விட்டத்தை நோக்கும் விழிகளுடன்
விடைதேடியே விடிகிறது பொழுதுகள்!

விசையுறு பந்தினைப் போல்
மீண்டுவந்து மோதி நிற்கும்
நினைவுகளுக்குள் தேடிப் பார்க்கிறேன்
எங்காவது சிதைந்து போனதா
என் சுயத்தின் சுவடுகள்?!

தேய்மானங்கள் போக
தேங்கி நிற்கும் பிறைநிலவாய்
வீதியோரமாய் வீசப்பட்டு காதறுந்து
கவனிப்பாரற்றுக் கிடக்கிறது
‘இருப்பு’ என்னும் ‘செருப்பு’…!!!

அன்னையர் தினம்

2011-05-07T09:49:00.000-07:00

2011-04-11T10:47:00.000-07:00

புகுஷிமா - ஓர் ஓரப்பார்வை!

2011-04-08T02:19:00.000-07:00

நிலநடுக்கத்திற்கு முகங்கொடுத்து சுனாமியினால் பாதிக்கப்பட்ட ஜப்பானின் புகுஷிமா அணு ஆலையின் நிலை குறித்து ஊடகங்கள் செய்திகளை வெளியிட்டு வாயோய்ந்துவிட்ட போதும் அதன் தாக்கங்கள் பற்றிய அச்சம் தொடர்கிறது.

புகுஷிமா அணு ஆலையில் உள்ள உலை ஒன்றிலிருந்து பெறப்பட்ட நீரில் சாதாரணமாக இருக்கக்கூடிய அளவை விட ஒருகோடி மடங்கு அதிக கதிர்வீச்சு காணப்படுவதாகத் தெரிவிக்கப்பட்டிருந்த போதும் ஆலை நிர்வாகம் தவறான அளவு சுட்டிக்காட்டப்பட்டதாக பின்னர் மறுப்பு வெளியிட்டு தப்பித்துக்கொள்ள எத்தனித்தது. இந்தக் கதிர்வீச்சை வெளியிட்டுக்கொண்டிருக்கும் யுரேனிய எரிகுச்சிகளைக் குளிர்விப்பதற்கு கடல் நீரை அள்ளிக்கொட்டிய அதேவேளை, ஆலையை அண்டிய கடல் பகுதிகளில் அயோடினின் அளவு அதிகரித்திருப்பது அண்மைய அதிரடித் தகவல்.

இந்நிலையில் கதிர்வீச்சு வெளியாகும் இடத்தையறிந்து சரிசெய்வதற்கான பணியில் இன்னமும் பல பணியாளர்கள் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். தமது உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் நிலவுகின்ற போதும் இப்பணியில் ஈடுபட்டுள்ளோருக்கு கசிவு எங்கிருந்து ஏற்படுகிறது என்பதைக் கண்டறிவதே சவால்மிக்க விடயமாகியிருந்தது. இவ்வாறிருக்க, இந்த அணு உலையானது பாரதூரமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என விஞ்ஞானிகள் ஒரு புறமாக எச்சரிக்கை மணியடித்துக் கொண்டிருக்கின்றனர்.

பல நாடுகள் ஜப்பானுக்கான தேவையற்ற பயணங்களைக் குறைத்துக்கொள்ளுமாறு தமது நாட்டுப் பிரஜைகளுக்கு அறிவுறுத்தி வருகின்ற நிலையில் புகுஷிமா அணு ஆலையை அண்டிய பிரதேசங்களில் இருப்பவர்கள் தத்தம் வீடுகளை விட்டு வெளியேற வேண்டாம் என கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறார்கள். பாவம்! அவர்கள் தங்கள் வீட்டு ஜன்னல் கதவுகளைத் தாண்டி எட்டிப் பார்க்கக்கூட தைரியமற்றவர்களாய் சொந்த வீட்டில் சிறைவாசம் இருக்கின்றனர்! அத்தோடு அப்பகுதிகளில் குறிப்பிட்ட எல்லைவரை விமானங்கள் பறப்பதற்கும் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளதுடன் அங்கு உற்பத்தியாகும் உணவுப் பொருட்களை உட்கொள்ள வேண்டாம் எனவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. சொந்த செலவில் சூனியம் வைத்துக்கொண்டவர்களைப் போல தற்போது ஜப்பான் அரசாங்கம் இதனால் கதிகலங்கி விழி பிதுங்கி நிற்கிறது.
மின்சார உற்பத்திக்கு எத்தனையோ வழிகள் இருக்க அணு உலைகளை பிரதானமாக நம்பி நர்த்தனமிடும் நாடுகளுக்கு ஜப்பானில் ஏற்பட்ட இந்த விபத்து ஓர் பாடமாக அமைந்துள்ளது. கதிர்வீச்சு கலந்த நீரை கடலில் கொட்டுவது எத்தகைய பாரிய விளைவுகளை ஏற்படுத்துமோ என்ற கிலிபிடித்து அண்டை நாடுகள் அலறுகின்றன. கடலில் வாழும் மீன்கள் உட்பட கடல்வாழ் அனைத்து உயிரினங்களுக்கும் கதிர்வீச்சின் பாதிப்பு ஏற்படும் என்பதோடு அதனை உட்கொள்ளும் மனிதருக்கும் பாதிப்புகள் ஏற்படுவது சாத்தியமே. இந்நிலையில் கதிர்வீச்சின் தாக்கத்தால் ஏற்படும் தைராய்டு புற்றுநோயினைக் குறைத்துக்கொள்ள அயோடின் கலந்த உப்புக்களை வாங்கி வீட்டில் குவித்துக்கொள்கின்றனராம் சில நாட்டினர்!

இலங்கையைப் பொறுத்தமட்டில் வெய்யில் உச்சத்தில் நின்று கோரத்தாண்டவம் ஆடும் இந்த காலகட்டத்தில் ஜப்பான் அணு உலை வெடிப்பின் பாதிப்பு ஏற்பட்டிருக்கக் கூடுமோ என்ற எண்ணமும் மேலோங்கியிருக்கிறது.

சுற்றுச் சூழல் மாசடைவதற்கு காரணகர்த்தாக்களாக நாமே இருந்துவிட்டு ‘வேலியில் போன ஓணானை வேட்டிக்குள் விட்டுக்கொண்டு குத்துது குடையுது’ என்பதைப்போல இயற்கை மீது பழிபோட்டுக்கொண்டு அலைகிறோம். முள் குத்திவிட்டது, கத்தி வெட்டிவிட்டது, கல் தடுக்கிவிட்டது என்று ஜடப்பொருட்கள் மீதே பழிபோட்டு பழக்கப்பட்டுவிட்ட மனித ஜென்மம் தானே!? கொஞ்சம் எம் தவறையும் உணர்ந்துகொள்ள வேண்டிய காலமிது! 2012இல் உலகம் அழிந்துவிடுமாம்! சில பேய்க்கதைகள் உலவுகின்றன. அப்படியே உலகம் அழிந்தாலும் அதை உலகம் அழிந்துவிட்டது என்று வரலாறு எழுதக்கூடாது. உலகம் அழிக்கப்பட்டு விட்டது என்றே எழுதப்பட வேண்டும். நாம் இயற்கை மீது போர் தொடுத்து அதை அழித்து நாசப்படுத்தி விட்டோம். இன்னும் மீதமிருப்பது இயற்கை நம்மை ஒட்டுமொத்தமாக அழிப்பது மட்டும்தான். இருந்தாலும் ஜப்பானில் அணு உலையில் ஏற்பட்ட பாதிப்புக்கு காரணமான இயற்கையே அதனைக் குணப்படுத்தும் மருந்தாக உள்ளது வியப்புக்குரியது. கடல் இல்லையென்றால் கதிர்வீச்சின் தாக்கம் எத்தனை புற்றுநோயாளிகளை உலவவிட்டிருக்குமோ அந்த கடவுளுக்குத்தான் வெளிச்சம்!

இயற்கை ஆக்கவும் செய்யும் அழிக்கவும் செய்யும், அவதானம் நண்பர்களே!

சிறை

2011-03-21T02:20:00.000-07:00

கல்லறை

2011-03-17T10:01:00.000-07:00

2011-02-11T09:14:00.000-08:00

2011-02-01T05:49:00.000-08:00

2011-01-30T22:43:00.000-08:00

மாற்றம் தேவை!!!?

2010-10-30T10:32:00.000-07:00

குட்டிப் பயல் எர்னிக்கு சைக்கிள் ஓட்டும் ஆசை வந்ததும் தன் அம்மாவிடம் சென்று கூறினான். அவளோ, “நீ நல்ல பையனாக இருந்தால் வாங்கித் தருகிறேன்” எனக் கூறிவிட்டாள்.
எர்னியும் ஒரு வாரம் தன்னை நல்ல பையனாக காட்டிக்கொள்ள முயன்றான். ஆனால், அது அவனுக்கு மிகவும் கஸ்டமான காரியமாக இருந்தது. எனவே அவனது அம்மா ஆலோசனை கூறினாள், “இயேசுவுக்கு ஒரு குறிப்புக் கடிதம் எழுது, பின் எல்லாமே நல்லபடியாக முடிந்துவிடும்” என்றாள்.

குட்டி எர்னி தன் படுக்கையில் அமர்ந்து இயேசுவிற்குக் கடிதம் எழுதுகிறான். அன்புள்ள இயேசு, நீ எனக்கு ஒரு சைக்கிள் வாங்கித்தர உதவினால், நான் என் வாழ்நாள் முழுவதும் நல்லவனாக இருப்பேன்” என்று. உடனே அது சாத்தியமாகாது என்று அவனுக்குப் புரிகிறது. மறு கடிதம் எழுதுகிறான். ஒரு மாதத்திற்காவது நான் ஒழுங்காக இருப்பேன் என்கிறான். அதுவும் இயலாது என்று தோன்ற சட்டென்று ஒரு யோசனை வருகிறது. அவன் ஓடிப்போய் கன்னிமேரியின் சிலையை எடுத்து தன் காலணி பெட்டிக்குள் ஒளித்து வைத்துவிட்டு மீண்டும் கடிதத்தை இப்படி எழுதலானான், “அன்புள்ள இயேசு, நீ உன் அம்மாவை மீண்டும் பார்க்க விரும்புகிறாயா? அப்படியானால்.........!”

குழந்தைகள் கூட வன்முறைகளைக் கையாண்டு மிரட்டிக் காரியங்களை சாதிக்கும் மனோநிலையைப் பெற்றுவிட்டார்களா? இதற்கு காரணம் குழந்தை வளர்ப்பில் ஏற்பட்டுள்ள சீர்கேடு தானா?

பிரசவத்தில் ஆரம்பிக்கும் வன்முறைகள்

ஆயுதங்களைக் கையாண்டு மேற்கொள்ளப்படும் ‘சிசேரியன் டெலிவரி’ முதல் தொடங்கிவிட்ட இந்த வன்முறைப்பாதை சுவாசத்தைச் சீராக்க தலைகீழாகப் பிடித்து அழ வைப்பதில் வேரூன்றி விட்டதோ?

3 நிமிடங்களில் அழுதுவிடு அல்லது தலைகீழாய்த் தூக்கி நாலு தட்டுத் தட்டி அழவைப்பேன் என்று எவரெடி (Ever ready) என எப்போதும் தயாராகவே நிற்கும் டாக்டர்களுக்கு மத்தியில் அடிவாங்கி அழாமல் தானாகவே அழுது தப்பிக்கும் சில சாதுர்யக் குழந்தைகளுக்கு ஓர் சபாஷ்! ஆனால்… அடிவாங்கித்தான் அழுவேன் என அடம்பிடிக்கும் குழந்தைகளுக்கு….?

விடைகாணா வினாக்கள்…

பெற்றோரின் ஆசைகளையும் கனவுகளையும் இலட்சியங்களையும் தின்று வளரும் குழந்தை எவ்வாறு தனித்துவம் மிக்கதாய் எதிர்காலத்தை எதிர்கொள்ளும்?

இந்துயிசத்துக்கோ இஸ்லாமியத்துக்கோ கிறிஸ்துவத்துக்கோ பெற்றோரால் தாரைவார்க்கப்பட்ட குழந்தை எப்படி தனித்துவத்தை ஸ்தாபிக்கும்?
இன, மத, கலாசார கட்டுகளுக்குள் சிக்குண்ட குழந்தை சுதந்திரக் காற்றை எப்போது சுவாசிக்கும்?

குழந்தை வளர்ப்பில் மாற்றம் தேவையெனத் தோன்றுகிறது. நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்???

மானங்கெட்ட மனது…

2010-09-02T10:10:00.001-07:00

உள்ளத்தின் அன்பை
உதட்டால் உணர்த்தத்
தெரியவில்லை எனக்கு!
ஊமையாகி அழுகிறது
உணர்வற்று மனது!
விரட்டிப் பார்த்தும்
விலக மறுக்கும் உன்
நினைவுகளுக்கு மத்தியில்
வெட்கங் கெட்டதாய்
விரைகிறது விரல்கள்
குறுஞ்செய்தி அனுப்பி
குசலம் விசாரிக்க!
என்ன நினைவு
இருக்கக்கூடும் உனக்கு?
என் கண்ணீர் கடலில்
கப்பல் விட்டு
களியாட்டம் நடத்துவதை தவிர?
தூக்கம் கெட்டு
காதல் வளர்த்தேன்
மானங்கெட்ட மனது
மறக்க மறுக்கிறது!

கீதாவின் கதை - ஒரு உண்மைக்கதை

2010-09-01T09:45:00.000-07:00

கீதா பணிப்பெண்ணாக இலங்கையிலிருந்து குவைத்திற்கு சென்றபோது அவளுக்கு வயது முப்பது. அவளுக்கும் அவளது கணவர் சுனிலுக்கும் 4 குழந்தைகள். சுனில் சாதாரண கூலி வேலைத் தொழிலாளி. சுனிலின் பரிந்துரையுடன் கீதா வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பைத் தேட முடிவுசெய்தாள். கீதாவின் வருமானத்தைக் கொண்டு ஒரு வீட்டைக் கட்டவும் குழந்தைகளைப் படிக்க வைக்கவும்இ எதிர்காலத்திற்கு பணம் சம்பாதிக்கவும் முடியும் என தம்பதியர் நம்பினார்கள். இந்த முடிவு எடுக்கப்பட்ட 3 மாதங்களிலேயே கீதா தன்னுடைய குழந்தைகளை சுனிலின் பராமரிப்பில் விட்டுவிட்டு குவைத்திற்குச் சென்றாள். அதற்கான செலவுகளை கடன்பட்டு சமாளித்தாள். அவள் திரும்பி வரும்போது கடன்களை அடைத்துவிடத் திட்டமிட்டாள்.

குவைத்தில் கீதா வேலைக்குச் சென்ற வீட்டில் உள்ள கணவன் மனைவி இருவரும் அலுவலகங்களில் பணிபுரிபவர்கள். அவர்கள் அவளுடைய பாஸ்போட்டினை எடுத்துக்கொண்டார்கள். இருந்தாலும் கீதா பாஸ்போட் இலக்கத்தையும் அவளுக்கு வேலையைப் பெற்றுக்கொடுத்த முகவர் நிலையத்தின் பெயரையும் ரகசியமாக எழுதி அவளுடைய உள்ளாடைக்குள் மறைத்து வைத்துக்கொண்டாள். அங்கு அவள் ஒரே ஒரு வேலைக்காரிதான் என்றதால்; குறைந்த ஓய்வுடன் நீண்ட நேரம் வேலை செய்ய வேண்டியிருந்தது. எஜமானர்கள் வீட்டைப் பூட்டிவிட்டு வேலைக்குச் சென்றுவிடுவதால் கீதா அந்த வீட்டில் ஒரு கைதியைப்போல இருந்தாள்.

சிறிது நாட்களிலேயே அவளின் எஜமான் அவளை பாலியல் துஸ்பிரயோகத்திற்கு உட்படுத்தத் தொடங்கினான். அதிலிருந்து பாதுகாப்புப் பெற விரும்பி அவனது மனைவியிடம் சென்று முறையிட்டாள். பாலியல் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதும் அவளுடைய கடமைகளில் ஒன்றாக இருக்கும் என தான் எதிர்பார்த்ததாக அவள் கீதாவிடம் கூறி அனுப்பிவிட்டாள்.

கீதா தன்னுடைய வீட்டிற்கு வழக்கமாகக் கடிதம் எழுதி அதனை அனுப்பிவிடும்படி எஜமானியிடம் கொடுப்பாள். ஆனாலும் அவளுக்கு வீட்டிலிருந்து பதில் கடிதம் வருவதேயில்லை. இலங்கைக்கு தொலைபேசி மூலம் தொடர்பு கொள்ளவும் அந்த வீட்டில் அவளுக்கு சுதந்திரம் இருக்கவில்லை. ஒரு நாள் அவள் காரைக் கழுவிக்கொண்டு இருக்கும்போது அவள் கொடுத்தனுப்பிய கடிதங்கள் அனைத்தும் காரில் பொருட்கள் வைக்குப் பகுதியில் வீசப்பட்டிருந்ததைக் கண்டாள். இதுபற்றி எஜமானியிடம் கேட்டபோது அவள் இவளை அடித்துத் துன்புறுத்தினாள். கீதா உடல் மற்றும் பாலியல் ரீதியிலான துஸ்பிரயோகங்களுக்கு ஆளாகி வேதனைப்பட்டதுடன் அவளுக்கு சம்பளமும் வழங்கப்படவில்லை.

ஒருநாள் கீதாவின் எஜமான் அவளை பாலியல் துஸ்பிரயோகத்திற்கு உட்படுத்த எண்ணி அவனது மனைவி வேலைக்கு சென்றிருந்த நேரம் பார்த்து வீட்டிற்கு வந்தான். கீதா அவனை கண்ணாடிப் பாத்திரத்தினால் அடித்து காயப்படுத்திவிட்டாள். தன்னைப் பொலிஸ் கைது செய்துவிடும் என்ற பயத்தில் ஒரு அறைக்குள் சென்று தாழிட்டுக்கொண்டு அந்த வீட்டை விட்டு வெளியேற திட்டமிட்டாள். சிறிது நேரத்தின் பின்னர் அவள் மெதுவாக மூன்றாவது மாடிக்கு ஏறிச் சென்று வெளியேற வழி தேடினாள். மூன்றாவது மாடியில் பூட்டப்படாமல் இருந்த ஜன்னல் ஒன்றைக் கண்டுபிடித்து ஒரு சேலையைக் கயிறுபோல் பயன்படுத்தி கீழே இறங்கினாள். அவள் கீழே இறங்குவதற்கு முன்னர் மத்திய கிழக்குப் பெண்கள் பொது இடங்களுக்குச் செல்லும்போது பாவிக்கும் அபாயா என்னும் ஆடையை அணிந்துகொண்டாள்.

அவள் தப்பி வந்த பின்னர் டாக்சி ஓட்டுநர் ஒருவர் அவளுக்கு உதவ முன்வந்தார். கீதா தனக்கு வேலை வழங்கிய முகவரகத்திற்கு தன்னை அழைத்துச் செல்லுமாறு கேட்டாள். அவன் அதற்கு சம்மதித்துவிட்டு ஒரு தொடர்மாடிக்கு அவளை அழைத்துச் சென்று அங்கு அடைத்து வைத்திருந்தான். பின்னர்இ ஒரு தம்பதியர் வந்து அவளை வெளியில் அழைத்துச் சென்றனர். அவள் தன்னை முகவரகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லுமாறு கோரிக்கை விடுத்தும் நிராகரிக்கப்பட்டது.

அடுத்த நாள் அந்தத் தம்பதியர் அவளை லீலா என்று அழைக்கப்படும் இலங்கை நாட்டைச்சேர்ந்த பெண்ணிடம் அழைத்துச் சென்றனர். லீலா அங்கு பல நாட்டுப் பெண்களையும் வைத்து பாலியல் தொழில் நடத்தி வந்தாள். கீதா தன் நிலையை விளக்கி தனக்கு உதவுமாறு கேட்டாள். லீலா அதற்கு தன்னுடன் இருந்து பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுமாறும் நிறைய பணம் தருவதாகவும் கூறினாள். கீதா தன்னிடம் பாஸ்போட் இல்லாததாலும் நீண்ட நாட்களாக வீட்டிற்குப் பணம் அனுப்ப முடியாததாலும் லீலாவிடம் வேலை செய்ய சம்மதித்தாள்.

கீதா பாலியல் தொழிலில் ஈடுபட்டு சம்பாதித்த பணத்தில் சுனில் ஒரு வீடு கட்டினான். அவள் இலங்கைக்குத் திரும்பியதும் சுனில் வேறொரு பெண்ணுடன் இருப்பதை அறிந்தாள். எதிர்த்துக் கேட்ட அவளை சுனில் வீட்டை விட்டு வெளியேற்றினான். அவள் தன் பிள்ளைகளைக் கூட்டிக்கொண்டு அனுராதபுரத்தில் உள்ள தன்னுடைய பெற்றோரிடம் சென்றாள். ஒரு சிறிய இடத்தைப் பெற்று அதில் தனக்கும் தன் குழந்தைகளுக்கும் ஒரு குடிசை ஒன்றை அமைத்துக்கொண்டாள்.

சிறிது நாட்களின் பின்னர் அவள் சுகயீனமுற்றதால் அனுராதபுர மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு பின்னர் கொழும்பு தேசிய மருத்துவமனைக்கு மாற்றப்பட்டு அங்கு அவளுக்கு எச்.ஐ.வி இருப்பது கண்டறியப்பட்டது. அவளுக்குத் தெரியாமல் இந்த விடயம் அவளது பெற்றோருக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டு பின்னர் கிராமம் முழுதும் தெரியவந்தது. அவளுடைய பிள்ளைகள் பாடசாலையிலிருந்து விலக கட்டாயப்படுத்தப்பட்டார்கள். அவளுடைய வீடு கோபமுற்ற கிராமவாசிகள் மூலம் தீயிட்டுக் கொழுத்தப்பட்டது. இதேவேளை அவளுடைய தந்தையும் காலமானார்.

குழந்தைகளைத் தன் தாயுடன் விட்டுவிட்டு கீதா கொழும்பிற்கு வந்து ஒரு தனியார் கம்பெனியில் சுத்தம் செய்யும் வேலையில் சேர்ந்தாள். தன்னுடைய வேலை போய்விடும் என்ற காரணத்தினால் தனக்கு எச்.ஐ.வி இருப்பதை கீதா எவரிடமும் தெரியப்படுத்தவில்லை. அவள் மாதம் 9இ000 சம்பளம் பெற்று கொழும்பில் தன்னுடைய தேவைகளையும் பாடசாலையில் படிக்கும் தன்னுடைய இரண்டு பிள்ளைகளின் செலவுகளையும் கவனித்துக்கொண்டாள்.

தற்போது கீதா குவைத்திலிருந்து நாடு திரும்பி 8 வருடங்கள் ஆகின்றது. அவள் தேசிய எச்.ஐ.வி எயிட்ஸ் கட்டுப்பாட்டு சிகிச்சை நிலையத்தில் பராமரிப்பிற்கென தன்னைப் பதிவு செய்துகொண்டிருக்கின்றாள். தவறாமல் ஆண்டிரெட்ரோவைரல் தெரபியினைப் பெற்று வருகின்றாள். அவள் தற்போது ஆரோக்கியமாகத்தான் இருக்கின்றாள். ஆனால் எதுவரை அவள் அவ்வாறு இருப்பாள் என்று தெரியாது.

வறுமையைப் போக்கும் நோக்கில் பணிப்பெண்களாக மத்திய கிழக்கிற்குப் பயணிக்கும் பெண்களின் நிலை பரிதாபத்திற்குரியதே! இந்நிலையில் வெளிநாடுகளில் வேலை தேடி செல்பவர்களின் எண்ணிக்கை நாளாந்தம் அதிகரித்து வருகிறது. இலங்கை வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்பு பணியகத்தினாலும் ஏனைய அரசாங்க அனுமதியினைப் பெற்ற முகவரகங்களினாலும் வெளிநாடுகளில் வேலை தேடி செல்பவர்களுக்கு எச்.ஐ.வி குறித்த விழிப்புணர்வு வகுப்புகள் ஒழுங்கு செய்து கொடுக்கப்படுகிறது. இருப்பினும் அதனைப் புறக்கணிப்பவர்களின் எண்ணிக்கையும் அதிகமே!

வெளிநாடுகளுக்கு வேலை நிமித்தமாகவோ கல்வி மற்றும் இதர காரணங்களுக்காகவோ செல்பவர்கள் எச்.ஐ.வி நோய் குறித்தும் அதனைத் தடுக்கும் வழிமுறைகள் கருத்தடை உறை பாவனை என்பன குறித்தும் ஆழ்ந்த அறிவுடன் செல்ல வேண்டியது காலத்தின் கட்டாயத் தேவையாகவுள்ளது.

இதேவேளை சவுதி அரேபியாவிற்குப் பணிப்பெண்ணாகச் சென்று 18 ஆணிகளையும் ஊசிகளையும் உடலில் தாங்கி அண்மையில் நாடு திரும்பிய ஆரியவதியின் அவலத்தை நாம் மறந்திருக்க முடியாது.

உடல் மற்றும் உள ரீதியான பாதிப்புக்களை பெரும்பாலும் பெண்களே அதிகமாக எதிர்கொள்ள வேண்டியிருப்பதால் அவர்கள் வெளிநாட்டு வேலைவாய்ப்புகள் குறித்து அதீத கவனம் செலுத்த வேண்டியுள்ளது.

(அடையாளத்தை வெளிப்படுத்தா வகையில் பெயர்கள் மாற்றப்பட்டுள்ளன)

என் அம்மாவுக்கு…

2010-08-26T08:34:00.000-07:00

கரு ஏற்று உருத் தந்த உத்தமியே…
உன் கருவறை எனக்கு சிறையல்ல
நான் கைதியாகவே காலமெல்லாம்
உன்னுள் சிறைப்பட்டிருக்க விரும்புகிறேன்.

அம்மா என் ஆன்மாவே - நீ
ஆயிரம் ஆண்டவனுக்கும் ஈடில்லை!
என் உயிரெழுத்தின் உண்மைப் பொருள் நீயம்மா!

உலக மொழிகளை எல்லாம்
அணிதிரட்டிச் சொன்னாலும் - அங்கு
முற்றுப் பெறாமல் நிற்கும் உன் அன்பு!

எனக்கு பிறப்பொன்றைக் கொடுத்த
உன் பிறப்பிற்காய் இன்று
இறைவனுக்கு நன்றி கூறுகிறேன்..!

(27.08 - என் அன்பு அம்மாவின் பிறந்த நாள்!)

எந்த இடத்தில் விழுந்திருக்கிறோம்?

2010-08-23T12:19:00.000-07:00

இளைஞர்கள் இருவர் இருந்தனர். அவர்களுக்கு வேட்டையாடுவது என்றால் அவ்வளவு விருப்பம். எனவே, அவர்கள் இருவரும் அடிக்கடி காட்டுக்குச் செல்வது வழக்கம். ஒருநாள் சிறிய விமானம் ஒன்றை வாடகைக்கு எடுத்துக் கொண்டு காட்டுக்குச் சென்றனர். வேட்டையில் இரண்டு காட்டு எருமைகள் கிடைத்தன. அவற்றை எடுத்துக்கொண்டு வீட்டிற்குப் புறப்பட்டனர்.

இரண்டு காட்டு எருமைகளையும் விமானத்தில் ஏற்ற முடியாது, எடை அதிகம் என முரண்டு பிடித்தார் விமான ஓட்டுனர். உடனே இளைஞர்கள் இருவரும், “கடந்த வாரமும் எங்களுக்கு இதே போல் இரண்டு எருமைகள் கிடைத்தன. அப்போது எங்களுடன் வந்த விமான ஒட்டுனர், இரண்டையும் ஏற்றிக்கொள்ள சம்மதித்தாரே!” என்றனர்.

வேறு வழியின்றி இரண்டு எருமைகளையும் ஏற்ற சம்மதித்தார் ஓட்டுனர். விமானம் புறப்பட்ட சில நிமிடங்களிலேயே பாரம் தாங்காமல் தடுமாறி வயல்வெளியில் விழுந்தது.

உள்ளே இருந்த இளைஞர்கள் இருவரும் பலத்த காயங்களுடன் மெல்ல வெளியே வந்தனர்.

ஒருவன் கேட்டான் 'இப்ப நாம எந்த இடத்துல விழுந்திருக்கோம்?”

அடுத்தவன் பதில் சொன்னான் : 'போன வாரம் விழுந்தோமே, அதுக்குப் பக்கத்து வயல்லதான்!”

இது வேடிக்கை கதை தான்! ஆனால், விளக்குகின்ற உண்மை மிகப் பெரியது. அனுபவங்களைப் பாடமாக எடுத்துக்கொள்ளாவிட்டால் அடிக்கடி விழவேண்டி இருக்கும். தவறு செய்யாதவர்கள் மனிதர்களாக இருக்க முடியாது, அவர்கள் மகான்கள்! ஆனால், செய்த தவறை திரும்ப திரும்ப செய்வது மகா தவறு!

அதே தவறைத்தான் திரும்பவும் செய்கிறோம் என்பதை செய்து முடித்து வினையை அனுபவிக்கும்போது தான் மெல்ல விளங்கிக்கொள்ள ஆரம்பிக்கிறோம். இதில் வேடிக்கை என்னவென்றால், விழுந்த இடத்திலேயே திரும்ப விழும்போதுதான் அட ஏற்கனவே இங்கே தானே ஒரு முறை விழுந்தோம் என்ற ஞாபகம் வருகிறது.

முதல் முறை செய்வது தான் தவறு, திரும்பவும் செய்தால் அது தப்பு! “தவறு செய்தவன் திருந்தப் பார்க்கனும், தப்பு செய்தவன் வருந்தியாகனும்!” (என்னைப் போல!)

ஃபேஸ்புக்கில் செய்யக்கூடாத 7 தவறுகள்!

2010-08-20T02:44:00.000-07:00

ஃபேஸ்புக் தளத்தை பாதுகாப்பாக பயன்படுத்த, தவிர்க்க வேண்டிய 7 முக்கியமான தவறுகள்/செயல்களை பட்டியலிட்டிருக்கிறார்கள் சில வலைப்பின்னல் துறை வல்லுனர்கள். அவை….

1. சுலபமான ஒரு கடவுச்சொல்லை பயன்படுத்துவது (Using a Weak Password)

பெயர்கள், களஞ்சியத்தில் உள்ள சில சுலபமான வார்த்தைகள், அவற்றுக்கிடையில் எண்களை சேர்த்து பயன்படுத்துவது போன்றவற்றை உங்கள் கடவுச்சொல்லாக பயன்படுத்துவதை தவிர்த்தல் அவசியம்! அதற்க்கு பதிலாக, பெரிய மற்றும் சிறிய எழுத்துக்களுடன் (upper- and lower-case letters) எண்கள் மற்றும் குறியீடுகளை (symbols) கடவுச்சொல்லாக பயன்படுத்துவது மிகவும் உறுதியானது! ஒரு கடவுச்சொல் குறைந்தது 8 எழுத்துக்களைக் கொண்டிருத்தல் நலம். மற்றுமொரு வழி, ஒரு வார்த்தையின் நடுவில் எண்கள்/குறியீடுகளை சேர்த்து கடவுச்சொல்லாக பயன்படுத்துவது மிகவும் சிறந்தது. உதாரணமாக, “houses” என்னும் வார்த்தையை hO27usEs என்று மாற்றிப் பயன்படுத்துவது!

2. உங்களின் முழு பிறந்த தேதியை வெளிப்படையாக குறிப்பிடுவது (Leaving Your Full Birth Date in Your Profile)

இணையத்தில் உலவும், அடையாளத் திருடர்களுக்கு (identity thieves), ஒருவரின் பிறந்ததேதிதான் முதன்மையான இலக்கு. அதைத் திருடி என்ன செய்வாங்கன்னு கேக்குறீங்களா? உங்க பிறந்ததேதியை வச்சி, உங்களின் மேலதிக தகவல்களை சேகரித்து, உங்க வங்கி கணக்கு/க்ரெடிட் கார்டு கணக்கு போன்றவற்றை கடத்தக் கூடும்?! அய்யய்யோ…அப்படீன்றீங்களா? சரி சரி, உடனே உங்க ஃபேஸ்புக் கணக்கை திறந்து, profile பக்கத்துக்கு போய், Info tab-அ கிளிக் பண்ணி, Basic Information பகுதியில வெறும் பிறந்த தேதி மட்டும்/மாதம் மட்டும் இல்லைன்னா பிறந்ததேதியே குறிப்பிடாம விட்டுடுங்க. சரிங்களா?!.

3. சுய பாதுகாப்பு கட்டுப்பாடு வாய்ப்புகளை அலட்சியப்படுத்துவது (Overlooking Useful Privacy Controls)

உங்க ஃபேஸ்புக் பக்கத்துல, மத்தவங்களுக்கு தொடர்பு வழங்க நண்பர்கள் மட்டும் (only friends) நண்பர்களின் நண்பர்கள் மட்டும் (friends of friends) அல்லது நீங்கள் மட்டும் (yourself) இப்படி பல கட்டுப்பாடுகள் வச்சிக்கலாம். இந்தப் பக்கத்துல, உங்க படங்கள், பிறந்த தேதி, மத பார்வை மற்றும் குடும்ப விவரங்கள், இது எல்லாத்தையும் மேற்குறிப்பிட்டபடி ஒரு வகையான கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைங்க! மிக முக்கியமா, உங்க தொலைபேசி எண், முகவரி போன்ற தொடர்பு விவரங்கள மத்தவங்க பார்க்குற மாதிரி வைக்காதீங்க!!

4. உங்களின் குழந்தையின் பெயரை புகைப்பட தலைப்புகளாக பயன்படுத்துவது (Posting Your Child’s Name in a Caption)

உங்க குழந்தைங்க பெயரை படங்களின் தலைப்புகளாகவோ, குறியீடுகளாகவோ (photo tags) பயன்படுத்துவதை தவிர்ப்பது நல்லது. வேறு யாராவது உங்க குழந்தைங்க பெயரை பயன்படுத்தியிருந்தா, Remove Tag என்னும் தொடர்பை அழுத்தி நீக்கிடுங்க இல்லைன்னா அவங்கள நீக்கச் சொல்லுங்க!

5. நான் வெளியூருக்குச் செல்கிறேன் என்று குறிப்பிடுவது (Mentioning That You’ll Be Away From Home)

அதாவது, வெளியூருக்குச் செல்வதாயிருந்தா, “no one’s home” அப்படீங்கிற மாதிரியான விஷயங்கள எழுதுவதை தவிர்த்திடுங்க! நீங்க திரும்பி வந்து உங்க சுற்றுலா எப்படி இருந்ததுன்னு சொல்லிக்கலாம். அதேமாதிரி சுற்றுலா செல்லும் தேதியை மறந்தும் குறிப்பிடாதீங்க!!

6. கூகுள் போன்ற தேடியந்திரங்களின் பார்வையில் இருப்பது (Letting Search Engines Find You)

பரிச்சயமில்லாதவர்கள் உங்கள் ஃபேஸ்புக் பக்கங்களை, கூகுள் போன்ற தேடியந்திரங்கள் மூலம் அடைவதை தவிர்க்க, ஃபேஸ்புக்கின் சுயபாதுகாப்பு பகுதிக்குள் இருக்கும் தேடுதல் பகுதியில் (Search section of Facebook’s privacy controls) நண்பர்கள் மட்டும் என்பதை தேர்ந்தெடுங்கள் (select Only Friends for Facebook search results). முக்கியமா பொதுத் தேடுதல் முடிவகள் என்பதை தேர்ந்தெடுக்காமல் இருக்கிறதா என்று உறுதிபடுத்திக்கொள்ளுங்கள்! (Be sure the box for public search results isn’t checked)

7. மேற்பார்வையில்லாமல் குழந்தைகளை ஃபேஸ்புக் தளத்தை பயன்படுத்த அனுமதிப்பது (Permitting Youngsters to Use Facebook Unsupervised)

இதுவரைக்கும் பார்த்ததிலேயே ரொம்ப முக்கியமானது இதுதான்! அதாவது, ஃபேஸ்புக் பக்கம் 13 வயது மற்றும் அதற்க்கு மேற்பட்டவர்கள் மட்டுமே ஃபேஸ்புக்கை பயன்படுத்தவேண்டும் என்று விதிமுறைப்படுத்தியிருந்தாலும், 13 வயதுக்கு குறைவானவர்களும் பயன்படுத்துகிறார்களாம். இவ்வயதுக்குட்பட்ட உங்க குழந்தை/குழந்தைகளும் ஃபேஸ்புக்கை பயன்படுத்தும் பட்சத்தில், அவர்களை மேற்பார்வையிட மிகவும் சுலபமான வழி, அவர்களின் நண்பர்களில் ஒருவராகச் சேர்ந்து கொண்டு, அவர்களின் தொடர்பு மின்னஞ்சல் பகுதியில் உங்கள் மின்னஞ்சலைக் கொடுத்து, அவர்களுக்கு வரும் தகவல்கள் உங்களுக்கு வரும்படியாக செய்துகொள்வதுதான்!

நன்றி
padmahari.wordpress.com

அனுபவம் புதுமை….அவனிடம் கண்டேன்!

2010-08-18T10:27:00.001-07:00

அலுவலகம் முடிந்து அவசர அவசரமாக கொழும்பு - புறக்கோட்டையிலிருந்து மொறட்டுவ நோக்கிப் போகும் பஸ்ஸில் ஏறி அமர்ந்துகொண்டேன். சற்று நேரத்திலேயே பஸ் கிளம்பிவிட்டது. டிக்கட் வாங்குவதற்காக பேர்ஸில் பணத்தைத் தேடினேன். எனக்கு நேரம் சரியில்லையோ என்னவோ சில்லறை குறைவாக இருந்தது. பேர்ஸை அலசிப் பார்த்ததில் 13 ரூபாய் மட்டுமே இருந்து. புறக்கோட்டையிலிருந்து தெஹிவளை ஜங்ஷனுக்கு போவதற்கோ 18 ரூபாய் வேண்டும். அந்த 13 ரூபாய் தவிர எனது பேர்ஸில் எட்டாயிரம் ரூபாய் இருந்தது, எல்லாமே ஆயிரம் ரூபாய் தாள்கள். என்ன செய்வது?

இலேசாக தலையைத் தூக்கி கன்டக்டர் வாலிபனா? வயோதிபனா? எனப் பார்த்தேன். அப்பாடா வாலிபன், திட்டமாட்டான் என்று மனசை சமாதானப்படுத்திக் கொண்டு இருந்தேன். பொதுவாகவே சில்லறை கொடுக்காவிட்டால் திட்டுவது கொஞ்சம் வயசான கன்டக்டர்கள் தான். வாலிபன் தந்த நம்பிக்கையில் பஸ்ஸின் வேகத்திற்கேற்ப என் மனதின் வேகமும் அண்மைக்காலமாக நடந்த சில சம்பவங்களை அசைபோட ஆரம்பித்தது. ஏதோ ஒரு இழப்பும் வெறுமையும் என்னை ஆட்டிப்படைத்துக் கொண்டிருக்க கண்கள் வெளியில் தெரிந்த விளம்பரப் பலகைகளை மேலோட்டமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன.

அருகில் வந்த கன்டக்டர் மிஸ் என்றதும் கையில் ஏற்கனவே எடுத்து வைத்திருந்த 1000 ரூபாய் தாளை அவனிடம் நீட்டினேன். அவ்வளவுதான், அவன் பாட்டுக்கு திட்ட ஆரம்பித்துவிட்டான். ஏதேதோ பேசினான், ஒன்றுமே புரியவில்லை,நல்லவேளை எனக்கு சிங்களம் அவ்வளவாகத் தெரியாது! இருந்தாலும் அக்கம் பக்கத்து சீட்களில் இருந்தவர்கள் என்னை ஏதோ மாதிரியாகப் பார்க்க இவன் வில்லங்கமாக ஏதோ திட்டுகிறான் என்று விளங்கிக்கொண்டேன். ரொம்பவே வெட்கமாகவும் இருந்தது. ஒன்றும் பேசாமல் அவனையும் பார்க்காமல் ஜன்னல் பக்கமாக முகத்தைத் திருப்பிக் கொண்டேன். டிக்கட்டின் பின்னால் எழுதிக் கொடுத்துவிட்டு மீதிப் பணம் தராமல் முன்புறமாக சென்றுவிட்டான்.

தருவியா? தரமாட்டியா? என்று அவனை ஒரு தடைவ பார்த்துவிட்டு சரி இறங்க இன்னும் நேரம் இருக்கு தானே, பார்த்துக்கொள்வோம் என்று இருந்தேன். பஸ்ஸின் முன்புறமும் பின்புறமும் மாறி மாறி போய் வந்த கன்டக்டர் என்னை அவ்வப்போது பார்த்து முறைத்துவிட்டு சென்றான். என்ன கேவலம் டா இது என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்கும் போதே அந்த கன்டக்டரை இரண்டு மூன்று தடவைகள் ஏற்கனவே பஸ்ஸில் பார்த்த ஞாபகமும் வந்தது. இருந்தாலும் மீதிப் பணத்தை தராமல் விட்டுவிடுவானோ என்று பயம் வேறு. கொழும்பு பஸ்களில் சரியான சில்லறையைக் கொடுத்து டிக்கட் எடுக்காமல் அதிகமாகக் கொடுத்தோமா அது காந்தி கணக்கில தான் சேரும்.

தெஹிவளை நெருங்கிவிட்டதால் சரி திட்டினால் வாங்கிக் கொள்வோம் என நினைத்துக்கொண்டு அருகில் வந்த அவனிடம் “சல்லி தென்டகோ” என்று எனக்கு தெரிந்த சிங்களத்தில் கேட்டேன். “சல்லி நே” என்றுவிட்டு பின்னால் சென்றுவிட்டான். ‘இன்டைக்கு மிச்சக் காசை வாங்காமல் இந்த பஸ்ஸில இருந்து இறங்கி போக வேண்டி வந்திடுமோ’ என்று பயந்து மனதுக்குள் அவனைக் கண்டபடி திட்டினேன். இறங்கவேண்டிய இடமும் வந்துவிட்டது. கன்டக்டர் படியில் நின்றுகொண்டிருந்தான். கையை நீட்டினேன். அழகாக காசை மடித்து கையில் வைத்தான். அப்பாடா என்று வாங்கிக்கொண்டு இறங்கிவிட்டு அவன்மேல் நம்பிக்கையில்லாமல் பணத்தைப் பார்த்தேன்.

18 ரூபாய் போக 982 ரூபாய் இருந்ததோடு ஒரு டிக்கட்டும் இருந்தது. அதை எடுத்த வீசப் போகும்போது அதில் ஏதோ எழுதியிருப்பது தெரிந்தது. படித்துப்பார்த்தேன். I Love You. I Want to talk with you. This is my mobile Number என்று அவனது போன் நம்பரும் எழுதப்பட்டிருந்தது. இதுக்குத்தானா என்னை இந்தப்பாடு படுத்தினாய் என்று நினைத்துக்கொண்டு திரும்பிப் பார்த்தேன், பஸ் கிளம்பிவிட்டது, அவன் படியில் நின்று என்னை எட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். இலேசாக சிரித்துவிட்டு வீட்டிற்கு செல்ல அடுத்த பஸ்ஸிற்காக காத்திருந்தேன்.

விடைபெறுகிறோம்!

2010-08-12T07:08:00.000-07:00

“மீண்டும் வாழ்வோம்’’ என்னும் பத்திரிகையையும் வானொலி நிகழ்ச்சியையும் எம்மில் அநேகருக்குத் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால், பல இன்னல்களுக்கு முகங்கொடுத்து தம் சொந்த இடங்களை இழந்து “இடம்பெயர்ந்தவர்கள்” என்ற முத்திரையுடன் முகாம்களில் தஞ்சம் புகுந்த எம் தமிழ் சொந்தங்கள் பலருக்கும் பரிட்சையமான சொல் இந்த “மீண்டும் வாழ்வோம்”

இடம்பெயர்ந்த உறவுகளுக்கு உதவிக்கரம் நீட்டும் நோக்கில் பணியாற்றி வந்த “மீண்டும் வாழ்வோம்” பத்திரிகையின் துணை ஆசிரியராகவும் வானொலியில் ஒலிபரப்பான குறிப்பிட்ட சில நிகழ்சிகளின் தயாரிப்பாளராகவும் சில நேரங்களில் நிகழ்ச்சித் தொகுப்பாளராகவும் கடமையாற்றும் சந்தர்ப்பம் கிடைத்ததையிட்டு உண்மையில் மிக மகிழ்ச்சியடைகிறேன்.

இலங்கை தேசிய சேவை, சூரியன் FM பிறை மற்றும் அநூர் FM போன்றவற்றில் ஆரம்பத்தில் எமது “மீண்டும் வாழ்வோம்” ஒலிபரப்புச் சேவை இடம்பெற்றிருந்தாலும் நிகழ்ச்சித் திட்டத்தின் இறுதி நாட்களின் போது இலங்கை தேசிய சேவையில் மாத்திரம் ஒலிபரப்பப்பட்டு வந்தது. என்றாலும் 13.08.2010 உடன் தனது ஒலிபரப்பு சேவையை நிறைவுக்கு கொண்டு வந்துள்ளது “மீண்டும் வாழ்வோம்.”

சூழ்நிலை காரணமாக ஊடகத்துறையை விட்டு அரசியல்துறைக்குள் பிரவேசித்திருந்தாலும் “மீண்டும் வாழ்வோம்” எனக்கு ஊடகத்துறையில் கொடுத்த அனுபவங்களை அளவிட முடியாது. அதை விட எம் இடம்பெயர்ந்த உறவுகளுக்கு உதவுக்கிடைத்த சந்தர்ப்பம் திருப்தியைக் கொடுத்தது.

எவ்வளவோ நேர அழுத்தங்களுக்கு மத்தியில் பணியாற்றியிருந்தாலும் சக ஊடகவியலாளர்களின் ஒத்துழைப்பு மற்றும் ஊக்குவிப்பு காரணமாக சலிப்பற்று, களைப்பற்று பணிபுரிய முடிந்தது. எஸ். ரமணன் மற்றும் வியாஸா கல்யாணசுந்தரம் போன்ற இலங்கையின் ஊடகத்துறை ஜாம்பவான்களுடன் பணியாற்றியமை புதுத் தெம்பைக் கொடுத்தது. “மீண்டும் வாழ்வோம்” இல் பணியாற்ற வாய்பளித்த எஸ். ரமணன் அவர்களுக்கு உண்மையில் நான் கடமைப்பட்டுள்ளேன்.

நிகழ்ச்சித்திட்டம் (Project) முடிவடையும் சந்தர்ப்பத்தில் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு திசை நோக்கிப் பிரிந்துவிட்டோம். என்றாலும் எம் ஒவ்வொருவாரின் மனதிலும் “மீண்டும் வாழ்வோம்” என்னும் சொல் நிலைத்து வாழும்.

சின்னச் சின்ன சந்தோசங்களும் சண்டை சச்சரவுகளும் கூடிக் குதூகலித்த நாட்களும் நெஞ்சில் கனத்து கண்ணீர்த் துளியாய் வெளிவர விடைபெறுகிறோம்!

உலக சுகாதார ஸ்தாபனத்தின் இலங்கைக்கான தேசிய ஆலோசகர், மருத்துவர் நவரட்ணசிங்கம் ஜனகன் உடனான நேர்காணல்.

2010-05-14T01:16:00.000-07:00

வவுனியாவில் இடம்பெயர்ந்துள்ள மக்கள் மத்தியில் தொற்றுநோய்கள் ஏற்படுவது தொடர்பிலும் அவர்களுக்குக் கிடைக்கப்பெறும் சுகாதார வசதிகள் தொடர்பிலும் உலக சுகாதார ஸ்தாபனத்தின் இலங்கைக்கான தேசிய ஆலோசகர், மருத்துவர் நவரட்ணசிங்கம் ஜனகன் உடனான நேர்காணல்.

கேள்வி: வவுனியா நிவாரணக்கிராமங்களில் உள்ள மக்கள் எத்தகைய சுகாதார வசதிகளைப் பெற்றுக்கொள்ளக்கூடியதாக இருக்கின்றது?

பதில்: மெனிக்ஃபாம் முகாம்களில் கிட்டத்தட்ட 70,000 பேர் இருக்கின்றார்கள். ஒவ்வொரு வலயங்களிலும் அவர்களுக்கான வைத்தியசாலைகள் இருக்கின்றன. இடம்பெயர்ந்த மக்கள் தற்போது முகாம்களிலிலுந்து வெளியில் சென்று வருவதற்கான வசதிகள் இருக்கின்ற காரணத்தினால் மக்கள் தம்முடைய வைத்திய தேவைகளை வெளியிலும் சென்று பெற்றுக்கொள்கின்றார்கள். உதாரணமாக செட்டிக்குளம் தள வைத்தியசாலை, வவுனியா பொது வைத்தியசாலை ஆகிய வைத்தியசாலைகள் அவர்களுக்கு அருகில் இருக்கின்றன. செட்டிக்குளத்திலுள்ள ஒவ்வொரு நிவாரணக் கிராமத்திலும் இருபத்து நான்கு மணித்தியாலமும் தொழிற்படுகின்ற வைத்தியசாலைகள் இருக்கின்றன. அரசாங்கத்தினால் நியமிக்கப்பட்ட கிட்டத்தட்ட 70 வைத்தியர்கள் இங்கு கடமையாற்றிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள். இது தவிர உலக சுகாதார ஸ்தாபனத்தின் அனுசரணையுடன் 8 பொது சுகாதார பரிசோதகர்கள் மற்றும் வெளிக்கள சுகாதார ஊழியர்களும் பணியாற்றிக்கொண்டிருக்கின்றார்கள். ஆகவே, இடம்பெயர்ந்த மக்களைப் பொறுத்தவரையில் அவர்களுடைய சுகாதாரத் தேவைகள் ஓரளவு பூர்த்திசெய்யப்பட்டு வருகின்றது என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.

கேள்வி: இடம்பெயர்ந்த மக்கள் மத்தியில் ஆரம்பத்தில் தொற்றுநோய்கள் பரவலாகக் காணப்பட்டன. தற்போது எவ்வாறான நிலமை காணப்படுகின்றது?

பதில்: 2009ஆம் ஆண்டின் ஆரம்பகாலப் பகுதியில் பல தொற்றுநோய்கள் அதிகளவில் இங்கே காணப்பட்டன. உதாரணமாக செங்கண்மாரி, ஈரல் அலர்ஜி, வயிற்றோட்டம், வயிற்றுழையு, கொப்பளிப்பான் போன்ற நோய்கள் பரவலாகக் காணப்பட்டன. ஆனால், தற்போது அந்த நோய்கள் முற்றாகக் கட்டுப்பாட்டுக்குள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளன. கடந்த சில மாதங்களாக எங்களுக்கு எவ்வித செங்கண்மாரி நோயாளியோ அல்லது நெருப்புக் காய்ச்சல் நோயாளியோ அல்லது வயிற்றுழைவு நோயாளியோ அறிவிக்கப்படவில்லை. அதுபோல 2009ஆம் ஆண்டு இறுதிப் பகுதியில் வவுனியா நகரப் பகுதியில் டெங்குநோய் அதிகளவில் காணப்பட்டது. அந்தகாலப் பகுதியில்தான் முகாம்களில் தங்கியிருந்தவர்கள் வெளியில் சென்றுவர வாய்ப்பு வழங்கப்பட்டது. இந்நிலையில் இடம்பெயர்ந்த மக்கள் வவுனியா நகரப் பகுதிக்கு வந்து சென்ற காரணத்தினால் அவர்கள் மத்தியிலும் டெங்குக் காய்ச்சல் தொற்றியதைப் பார்க்கக்கூடியதாக இருந்தது. ஆனால் தற்போது டெங்குக் காய்ச்சல்கூட கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது.

கேள்வி: இவர்கள் மத்தியில் குறிப்பாக கூகைக்கட்டு நோய் தற்போது பரவி வருவதாக அறிகின்றோம். எதன் காரணமாக இந்நோய் தற்போது பரவி வருகின்றது?

பதில்: இடம்பெயர்ந்த மக்கள் மத்தியில் தற்போது கூகைக்கட்டு நோய் பரவி வருவதைப் பார்க்கக்கூடியதாக இருந்தது. ஆரம்பத்தில் இந்நோய் குறிப்பிட்ட சில நிவாரணக்கிராமங்களில்தான் காணப்பட்டது. ஆனால் பெப்ரவரி மாதமளவில் அந்த நிவாரணக்கிராமம் மூடப்பட்டு அங்கிருந்த மக்கள் மற்றைய நிவாரணக் கிராமங்களுக்கு அனுப்பிவைக்கப்பட்டார்கள். அந்த சந்தர்ப்பத்தில் இந்நோய் மற்றைய பகுதிகளுக்கும் பரவியதை நாங்கள் அவதானிக்கக்கூடியதாக இருந்தது. உதாரணமாக சித்திரை மாதத்தில் அதிகளவில் கூகைக்கட்டு நோய் காணப்பட்டது. ஆனால் இப்போது அந்நோயும் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது.

கேள்வி: தொற்றுநோய் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகளை முன்னெடுக்கும்போது எவ்வாறான சவால்களை எதிர்கொள்கின்றீர்கள்?

பதில்: நோய் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகளைப் பொறுத்தவரையில் நாங்கள் சில பிரச்சினைளை எதிர்நோக்க வேண்டியிருக்கின்றது. ஏனென்றால் இந்நோய் வருகின்றவர்களைக் கூடுமானளவில் தனிமைப்படுத்தி வைப்பதன் மூலம் இந்நோயைத் தடுப்பதற்கு முயற்சிக்கின்றோம். நோயாளிகளைத் தனிமைப்படுத்துவதற்கென சில வைத்தியசாலைகளை நாங்கள் அடையாளங்கண்டிருக்கின்றோம். ஆனால் தற்போது மீள்குடியேற்ற நடவடிக்கைகள் நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்கின்ற காரணத்தினால் இடம்பெயர்ந்த மக்களில் பலர் இவ்வாறான வைத்தியசாலைகளுக்கு வந்து சிகிச்சை பெறுவதை விரும்புவதில்லை. அவர்கள் சிகிச்சை பெற்றுக்கொண்டிருக்கின்றபோது அவர்களின் குடும்பத்தவர்கள் மீள்குடியேற்றப்பட்டால் குடும்பங்களில் பிரிவு ஏற்பட வாய்ப்பு இருக்கின்றது. இதன் காரணமாக தொற்றுநோய் உள்ள பலர் வைத்தியசாலையில் இருந்து சிகிச்சை பெற விரும்புவதில்லை. கூகைக்கட்டு நோயைப் பொறுத்தவரையில் அதனைக் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வருவதற்கு ஆரம்பத்தில் எங்களுக்கு சிரமங்கள் இருந்தது. அதற்கு இது காரணமாக இருந்தது. இந்நோய்கூட தற்போது ஓரளவிற்கு கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது.

கேள்வி: தொற்றுநோயாளிகளுக்கு எவ்வாறான சிகிச்சைகள் வழங்கப்படுகின்றன? கூகைக்கட்டு தவிர வேறென்ன நோய்கள் இனங்காணப்பட்டுள்ளன?

பதில்: கொப்பளிப்பான் நோயைப் பொறுத்தவரையில் தற்போது பெரியளவில் நோயாளர்கள் காணப்படாவிடினும் ஒவ்வொரு வாரமும் 5 தொடக்கம் 10 வரையிலான நோயாளிகள் இனங்காணப்படுகின்றார்கள். தொற்றுநோயுள்ளவர்களைப் பொதுவாக நாங்கள் பூவரசங்குளம் பகுதியிலுள்ள பிரதேச வைத்தியசாலையில் தனிமைப்படுத்தி சிகிச்சையளிப்பதற்குத்தான் முன்னுரிமை கொடுத்து வருகின்றோம். கொப்பளிப்பான் கூகைக்கட்டு தவிர வயிற்றோட்டமும் சிறpயளவில் இங்கே காணப்படுகின்றது. இந்த வயிற்றோட்டம் கிருமிகள் மூலம் தொற்றுவதைவிட உணவு ஒவ்வாமை அல்லது உணவைத் தாமதித்து உண்பது போன்ற காரணங்களினால்தான் இவை மிக முக்கியமாக ஏற்படுகின்றது. கிருமிகள் மூலமாக ஏற்படுகின்ற வயிற்றுழைவைப் பொறுத்தவரையில் அது பூரணமாக கட்டுப்பாட்டிற்குள் இருக்கின்றது.

கேள்வி: பாரதூரமான நோய்கள் ஏற்பட்டவர்களுக்கு எவ்வாறான வசதிகள் ஏற்படுத்திக்கொடுக்கப்பட்டுள்ளன?

பதில்: அவ்வாறானவர்கள் உடனடியாக அருகிலுள்ள பெரிய வைத்தியசாலைகளில் அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். இரண்டு பெரிய வைத்தியசாலைகள் இங்கு இருக்கின்றன. ஒன்று செட்டிக்குளத்திலுள்ள தள வைத்தியசாலை மற்றையது வவுனியா பொது மருத்துவமனை. எந்தவொரு இடம்பெயர்ந்த நபரும் அவர்கள் விரும்புகின்ற பட்சத்தில் அவர்களுடைய முகாம்களுக்கு வெளியே உள்ள வைத்தியசாலைகளுக்கும் சென்று சிகிச்சை பெறக்கூடிய வாய்ப்பு இருக்கின்றது.

கேள்வி: உலக சுகாதார ஸ்தாபனம் அரசிற்கு எத்தகைய உதவிகளை வழங்கி வருகின்றது?

பதில்: நாங்கள் மீள்குடியேற்றம் இடம்பெறுகின்ற பகுதிகளில் உள்ள வைத்தியசாலைகளைப் புனருத்தாரணம் செய்வதற்கான உதவிகளை வழங்கி வருகின்றோம். மீள்குடியேற்றப் பிரதேசங்களிலுள்ள வைத்தியசாலைகளில் கடமையாற்றுகின்ற ஊழியர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாகக் காணப்படுகின்றது. ஆகவே சுகாதார அமைச்சிற்கு சுகாதார ஊழியர்களை மீள் ஒப்பந்த அடிப்படையில் நியமிப்பதற்கும் ஏற்கனவே மருத்துவக் கல்வியை முடித்து உள்ளகப் பயிற்சிக்காகக் காத்துக்கொண்டிருக்கும் வைத்தியர்களை குறுகிய காலத்திற்கு சேவையில் அமர்த்துவது அதுபோல சுகாதாரத் தொண்டர்களைப் பணியில் அமர்த்துவது போன்றவற்றிற்கும் உலக சுகாதார நிறுவனம் தன்னுடைய உதவியை வழங்கிக்கொண்டிருக்கின்றது.

அனர்த்தங்களின்போது பிள்ளைகளைத் தொலைத்த தாய்மையின் தவிப்பு

2010-05-10T05:06:00.000-07:00

அம்மா என்ற மந்திரம், அது அன்பை விதைக்கும் எந்திரம்! அந்திப் பொழுதில் அவள் அழகாய் ஊட்டிய நிலாச்சோறு நினைத்துப் பார்க்கையில் தேனாய்ச் சுவைக்கும் எம் அனைவருக்கும்! அவள் விரல் பட்ட உணவில்தான் நாம் உயிர் வளர்த்தோம்! அவள் இதழ் சிந்திய வார்த்தையை உச்சரித்துத்தான் மொழி பழகினோம்!

அன்னையைப் பற்றிப் பாடாத கவிஞர்களுமில்லை, அவள் புகழ் கூறாத காவியங்களுமில்லை! என்றாலும் அவளைப் பற்றிச் சொல்ல எத்தனிக்கும் போதெல்லாம் சொற்களின் பொலிவு போதாமையை உணர்கின்றோம்!

கடந்த மே 9ஆம் திகதி அன்னையர் தினம் கொண்டாடப்பட்டது. கருவேற்று உருத்தந்த உத்தமி அன்னையின் அன்பினை அகிலத்திற்கு எடுத்துணர்த்தும் வகையில் இத்தினம் சிறப்பிக்கப்படுகிறது.

இலங்கையில் கடந்த காலங்களில் நிலவிய அசாதாரண சூழ்நிலைகளின்போது தமது தாயைப் பிரிந்த பிள்ளைகளைக் கேட்டால் அவளின் அன்பைச் சொல்ல வார்த்தைகளின்றி கண்ணீரை மட்டுமே பதிலாக உதிர்ப்பார்கள். அதேபோல், தன் பிள்ளையைப் பிரிந்த தாயின் தவிப்பை வார்த்தைகளால் விபரிக்க முடியாது!

இடப்பெயர்வின்போது முள்ளிவாய்க்காலில் தன் மகள் தமிழினியைத் தவறவிட்ட திருமதி. பரமகுருநாதன், தன் மகள் குறித்த தனது ஏக்கங்களை எம்முடன் பகிர்ந்துகொண்டார். கலகலப்பான இயல்பு கொண்ட தன் மகளின் நினைவுகள் நீங்காமல் தன்னுடன் இருப்பதாகவும் அதனை மறக்க வழியறியாது தவிப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.
உறவும் பிரிவும் உலகியல் நியதி. இருந்தாலும் தாய்மையின் பிரிவும் அவளது தவிப்பும் அளவிட முடியாத சோகங்களை உள்ளடக்கியது. குழந்தைக்கான ஒரு தாயின் தேவையும் தாய்க்கான ஒரு குழந்தையின் தவிப்பும் பிணைக்கப்பட்ட அன்பியல் கூற்று.

தன் மகனைப் பிரிந்து வாழும் யாழ்ப்பாணம் கட்டைக்காடு பகுதியைச்சேர்ந்த சிவசிதம்பரம் சிவபாக்கியம் என்பவர் தன் மகன் தன்னுடன் இருக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை எம்முடன் பகிர்ந்துகொள்கையில் 'எங்களுக்கு ஒரேயொரு ஆண் பிள்ளைதான். அவர்தான் உழைத்து எங்களைப் பராமரித்தார். அவர் காணாமல் போயுள்ளார். எங்களுக்கு வயது போய்விட்டது. நாங்கள்தான் கூலிவேலைக்குப் போய் எங்கள் மற்ற பிள்ளைகள் இரண்டையும் வளர்க்கிறோம். யுத்தத்தின்போது காணாமல் போன எம் பிள்ளை இப்போது இருந்திருந்தால் எங்களைப் பார்ப்பார். எங்கள் பிள்ளை தற்போது எங்கு இருக்கின்றாரோ தெரியவில்லை” என்றார்.

பிள்ளைகளுக்காக ஒரு தாய் இந்த உலகையே இழக்கத் துணிவாள். ஆனால், தன் பிள்ளைகளை இழக்க எந்தத் தாயும் துணிவதில்லை. பிரிந்துவிடும் எனத் தெரிந்தும் மலரை சுமக்க மறுப்பதில்லை தாய்ச்செடி. பிரியும் பூவையும் பிரியத்துடன் சுமப்பதை தன் பாக்கியமாகக் கருதும் அது. ஆனால் பிரிவார்கள் என்று கனவிலும் நினைத்திடாத தன் பிள்ளைகளின் பிரிவு பற்றிய ஒரு தாயின் பரிதவிப்பு இது.

சுப்ரமணியம் சுப்ரவாணி தற்போது வவுனியா மெனிக்ஃபாம் முகாமில் வலயம் நான்கில் வசித்து வருகின்றார். 22 வயதுடைய தன் மகன் சிவமோகன், மகள் சுகந்தினி ஆகிய இருவரையும் யுத்தத்தின்போது தவறவிட்டுள்ளார். பொருட்களின் இழப்புக்கள் தமக்குப் பெரிய பாதிப்புக்களைத் தரவில்லை என்று கூறிய அவர், தனது இரண்டு பிள்ளைகளின் பிரிவு தன் குடும்பத்தாரையும் தன்னையும் பாரியளவில் பாதித்திருப்பதாகத் தெரிவித்தார்.

காலமும் வாழ்க்கையும் இருவேறு திசைகளில் பயணிக்கையில் பிரிவுகள் என்பவை நிச்சயிக்கப்பட்டவையே. பிரிவிலும் கூட தன் பிள்ளையின் கல்வியையும் அவனது உயர்வையும் மட்டுமே விரும்பும் ஒரு தாயின் கனவு இது.

முள்ளியவளையில் மீள்குடியேற்றப்பட்டுள்ள நிரஞ்சனா பிரபாகரன் காணாமல் போன தன் மகனைக் காணக் காத்திருப்பதாகக் குறிப்பிட்டார். தனது மகன் பிரபாகரன் சுஜீகரன் இந்தவருடம் உயர்தர கணிதப் பிரிவில் பரீட்சைக்குத் தோற்ற வேண்டியவர் என்றும் அவரது படிப்பு குறித்து தான் கவலையடைவதோடு அவரை எப்படியாவது விரைவில் சந்திக்க வேண்டுமென்ற ஆவலில் இருப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.

வலிகளின் இழைகளுக்குள் இறுக்கப்பட்ட தாய்மையின் உணர்வுகளை அப்படியே வெளிக்கொண்டுவர எம்மால் இயலாது. காரணம் அவை வெறுமனே வார்த்தை வெளிப்பாடுகளுக்குள் கட்டுப்படுவதில்லை. மூன்று தசாப்தகால யுத்தம் முடிவிற்கு வந்துவிட்டதை உலகம் அறிவித்துக்கொண்டிருக்கிறது. பிள்ளைகளைப் பிரிந்த தாய்மாரும் தாய்மாரைத் தேடும் பிள்ளைகளும் கண்ணீர் தேங்கிய விழிகளுடன் அந்த அறிவிப்பை வெறித்துப்பார்த்தபடி கடந்து போகின்றார்கள். அவர்கள் துயரங்கள் முடியாத போதில் யுத்தம் முடிந்தது பற்றி அவர்களுக்கு அக்கறை கிடையாது.

அகதி முகாம்

2010-04-22T00:36:00.000-07:00

''அகதி முகாம்''
ஓர் பொதுவான
சொல்தான் இதுவும்...
இன்று முகவரிகள் தொலைத்த
தமிழர்களின் வாழிடமாக!

திக்கற்றவனுக்குத் துணை
தெய்வமாம்....
திக்குகளையே
தொலைத்தவனுக்குத் துணை
முகாமாம்...!

அரிசிக்கே
வரிசையில் நின்று
பழக்கப்படாதவன் இன்று
வரிசையில் நிற்கிறான்
அவசரத்திற்காக...

முகம் கழுவ
முண்டியடிக்கிறான்
முடியவில்லை போலும்
மூச்சுத் திணறுகிறான்...
அதிகாலை நின்றால்
அந்தி மாலைதான்
முடியுமாம்...

வாழ்க்கையைத் தொலைத்தவன்
தேட முடியாது...
வயது போனவன்
வாழவும் முடியாது
வறுமையில் இருந்தவனுக்கு
வசதியான வாழ்வாம்
வயிற்றை நிரப்புகிறான்!

அகதி முகாமை
அல்லல்படும் எங்களுக்கு
ஆண்டவன் தந்த
அவசர பரிசு என்று
எடுத்துக்கொள்வோம்!

ஆண்டாண்டு காலமாய் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்தது போதாதா?

2010-04-20T03:10:00.000-07:00

சுற்றி வளைத்து வேலிகட்டி சுதந்திரம் தந்ததாய்க் கூறினால் அது எந்தளவிற்கு சாத்தியமாகும்? சுயத்தையிழந்த பொம்மைகளாய் அதிகாரம்கொண்ட சிலரின் அடக்கு முறைகளுக்குள் ஆண்டாண்டு காலமாய் அடிமைப்பட்டுக் கிடந்தது போதாதா?

மௌன வேலிக்குள் மரணித்துக்கொண்டிருக்கும் பெண்கள் தம் மௌனத்தைக் கலைத்து உண்மைகளை உலகிற்கு விளக்க முற்பட்டாலொழிய பெண்கள் மீதான அடக்குமுறைகளும் அதிகார துஸ்பிரயோகங்களும் முற்றுப்பெறாது.

எம்மில் எத்தனையோ பெண்களுக்கு குடும்பங்களுக்குள்ளேயே வன்முறைகள் கட்டவிழ்த்து விடப்படுகின்றன. அவை வன்முறை என்பதைக்கூட உணராத சில பெண்கள் எல்லா குடும்பங்களிலும் இவை நடப்பதுதானே என்று தம்மைத் தாமே சமாதானப்படுத்திக்கொள்கின்றனர். வெகுசிலரே வெளிக்கொணருகின்றனர்.

அவ்வாறே புத்தளத்தைச் சேர்ந்த பெயர் குறிப்பிட விரும்பாத பெண்ணொருவர் தனது குடும்பத்தில் தனக்கு இழைக்கப்பட்ட வன்முறைகள் குறித்து எம்முடன் பகிர்ந்துகொண்டார்.

'வாப்பா பெருநாள் நாட்களில் எங்களுக்கு உடுப்பு எடுத்துத் தருவதில்லை. கேட்டால் அடிப்பார். இப்படி சரியான கொடுமைகளை செய்திருக்கிறார். அடுத்தவர்களின் வாப்பா போல் எங்கள் வாப்பா இல்லையே என்று எங்களுக்கு ஆத்திரமாக இருக்கும்” என்று அவர் ஆதங்கப்பட்டார்.

தந்தையொருவரின் அன்பும் அரவணைப்புமே பிள்ளைகளின் வளர்ச்சிக்கு உந்து சக்தியாக அமையும். ஆனால்இ தன் தந்தையோ மற்றவர்களின் தந்தைபோல் அனுசரணையுடன் நடந்துகொள்ளவில்லையென கவலையுடன் கூறினார்.

'வாப்பா எப்போதும் எங்கள்மேல் இரக்கமாய் இருந்ததில்லை. உம்மா தான் எங்களுக்குத் துணையாக இருந்தார். நான் நன்றாகப் படிப்பேன். படிப்பதற்கும் எனக்கு என் வாப்பாவின் துணையிருக்கவில்லை. உம்மா அப்பம் செய்து விற்றுத்தான் என்னை படிக்க வைத்தார்.”

கல்விப் பொது தராதர சாதாரணத் தரத்தில் நல்ல பெறுபேற்றுடன் தேர்ச்சிபெற்ற இவருக்கு உயர்தரத்தில் கல்விகற்கும் வாய்ப்புக் கிட்டியும் தனது தந்தை தனக்கு திருமணம் முடித்து வைக்க விரும்பியதால் தனது படிப்பு தடைப்பட்டதாகத் தெரிவித்தார். இருந்தாலும் தனது சுய ஆர்வத்தின் பேரில் முதலாமாண்டு வரை கற்றிருக்கின்றார்.

வாப்பா வேறொரு திருமணம் முடித்துவிட்டார். அவருக்கு இரண்டு பிள்ளைகள் இருக்கிறார்கள். அதனால் அவர் எங்கள் வீட்டிற்கு வருவதில்லை. 15 அல்லது 20 நாட்களுக்கு ஒரு தடவைதான் வருவார். அவர் வீட்டிற்கு வராத நாட்களில் நான் பாடசாலைக்கு சென்று உயர்தரத்தில் முதலமாண்டுவரை படித்தேன். எங்கள் வீட்டிலிருந்த தென்னை மரத்தை விற்றுத்தான் எங்கள் உம்மா என்னை முதலாமாண்டு படிக்கவைத்தார்.

பதினெட்டே வயதான தனக்கு திருமணத்தின் மீது சிறிதும் விருப்பமில்லை என்று கூறிய இவர் தன் தந்தை மீது தனக்கிருந்த பயத்தின் காரணமாக படிப்பைப் பாதியில் நிறுத்திவிட்டு திருமணத்திற்கு சம்மதித்திருக்கின்றார்.

வாப்பா எனக்கு திருமணம் பேசினார். விருப்பமில்லை என்று சொல்லவும் என்னை சாகடிப்பேன் என்று பயமுறுத்தினார். வாப்பா எங்களை அடிப்பார். அதனால் நாங்கள் அவருக்கு சரியான பயம். நீ முடிக்கத்தான் வேண்டுமென்று கட்டாயப்படுத்தினதால் கல்யாணம் முடித்தேன்.

கணவரின் தாய் இறந்துவிட்ட காரணத்தினால் அந்தக் குடும்பத்தில் இவரைத் தவிர பெண்கள் எவரும் இருக்கவில்லை. கணவரின் தகப்பனுக்கோ இவர் கர்ப்பமானதில் சிறிதும் விருப்பமில்லை. இருந்தாலும் தனது கணவராவது தனக்கு ஆறுதலாய் இருப்பார் என்ற இவரின் எதிர்பார்ப்பும் வீணாய்ப்போனது காலத்தின் கொடுமை. கர்ப்பவதியான இவருக்கு போசாக்கான உணவு வழங்கக்கூட எவரும் தயாராய் இருக்கவில்லை. பிரசவத்திற்கென தாய்வீடு செல்வதற்கும் இவருக்கு அனுமதி மறுக்கப்பட்டது.

'எனக்கு குழந்தை கிடைக்கவிருந்த நேரம் என்னை வீட்டிற்கு விடவில்லை. எங்கள் உம்மா, வாப்பா யார் தொலைபேசி அழைப்பினை மேற்கொண்டாலும் அவர் என்னை அடிப்பார். நீ இங்கதான் இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லிவிட்டார். குழந்தை கிடைக்கும்போது ஒரு பெண் துணையிருந்து பார்ப்பதுபோல் வராது. மாமி இருந்தால் நான் இங்கு இருப்பேன். அவர் இல்லாததால் நான் வீட்டிற்கு போகிறேன் என்னை அனுப்புங்கள் என்று சொன்னேன். ஆனால் என்னை அனுப்பவேயில்லை.”

குழந்தை பிறந்த பின்னர் 11 நாட்கள் மட்டுமே இவர் தன் தாயால் கவனிக்கப்பட்டிருக்கின்றார். அதன் பின்னர் தனியாகவே சகல வேலைகளிலும் ஈடுபட்டிருக்கின்றார்.

'பிள்ளையை வைத்துக்கொண்டு மிகவும் கஷ்டப்பட்டேன். சாப்பிடக்கூட வழியில்லாமல் இருந்தேன். அப்படியெல்லாம் கஸ்டப்பட்டாலும் அவருக்கு பொறுப்பு இல்லை. மனைவியும் குழந்தையும் இருக்கிறார்கள், அவர்களை நன்றாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்ற பொறுப்பு அவருக்கு இல்லை.”

திருமணம் வேண்டாம் என தீர்க்கமாக சொல்லுமளவிற்கு தைரியமில்லாமல் போனதால் தனக்கு இந்த நிலை ஏற்பட்டதாக வருத்தத்துடன் தெரிவித்த இவர் தற்போது தன் கணவரிடமிருந்து விவாகரத்துப் பெற்று உள்ளுர் அரசசார்பற்ற நிறுவனமொன்றில் கடமையாற்றி வருகின்றார். தன்னைப்போன்று குடும்ப வன்முறைகளால் பாதிக்ப்பட்ட பெண்கள் நாட்டில் இருப்பதைத் தான் உணர்ந்திருப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.

'யாருக்காகவும் நம்முடைய வாழ்க்கையை நாம் விட்டுக்கொடுக்கக்கூடாது. நாம் எடுக்கின்ற தீர்மானத்தின்படி நாம் இருக்கவேண்டும். எந்த முடிவை எடுப்பதாக இருந்தாலும் பின் விளைவுகளை அறிந்து நன்றாக யோசித்து முடிவெடுக்க வேண்டும். பயத்தால்தான் என் வாழ்க்கை இப்படி போய்விட்டது.”

ஆண்கள் சொல்வதுதான் வேதம், அவர்கள் காட்டுவதுதான் உலகமெனில் பெண்களுக்கென்று இதயமும் கண்களும் எதற்கு? இந்த நிலை என்று மாறும்? வன்முறைகளுக்குள் முடங்கிக் கிடக்கும் பெண்களின் அவல நிலை என்று தீரும்?

கற்பிட்டியில் நீலக்குழந்தைகளில் பிறப்பும் இறப்பும், தொடரும் அவலம்...!

2010-04-14T23:46:00.000-07:00

புத்தளம் மாவட்டத்தில் நீர் மாசடைதல் நீண்டகாலப் பிரச்சினையாக இருந்து வருகின்றது. இது தொடர்பில் ஆராயும் நோக்கில் புத்தளம் நோக்கிய எமது கள விஜயத்தை ஏற்பாடு செய்திருந்தோம். குறிப்பாக அங்கு இடம்பெயர்ந்தவர்கள் மத்தியில் நாம் அவதானித்த நிலத்தடி நீர் மாசு அதன் காரணமாக நீல நிறத்திலான குழந்தைகள் பிறந்து இறத்தல் இன்ன பிற தொடர்புபட்ட நோய்கள் ஏற்படல் என்பன எமக்கு திடுக்கிடும் தகவல்களாக இருந்தன.

புத்தளத்திலுள்ள 142 முகாம்களில் 50 வீதத்திற்கும் அதிகமானவை கற்பிட்டி பிரதேசத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இவையனைத்தும் மனிதர் வாழ்வதற்குப் பொறுத்தமற்ற பகுதிகளிலேயே அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இப்பகுதிகளில்தான் 1990ஆம் ஆண்டளவில் வடக்கிலிருந்து பலவந்தமாக வெளியேற்றப்பட்ட முஸ்லிம் மக்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.

ஏ.ஆர். ரஃபீக் என்பவர் வடக்கிலிருந்து இடம்பெயர்ந்து கற்பிட்டி பிரதேசத்தில் தமது குடும்பத்தினருடன் வசித்து வருகின்றார். 1998ஆம் ஆண்டில் தனது முதற்குழந்தை பிறந்த 3 நாட்களில் இறந்ததாகவும் அதன்போது குழந்தையின் உடல் கருநீல நிறத்தில் மாற்றங்கண்டிருந்ததாகவும் குறிப்பிட்டார்.

அவர் இதுபற்றி தெரிவிக்கையில் 'எனது முதல் குழந்தை ஆண் குழந்தை. அப்போது நான் விவசாயம் செய்துகொண்டிருந்தேன். முதற்குழந்தை என்பதால் குழந்தையை வீட்டில் விட்டுவிட்டு வேலைக்குச் செல்வதற்குக் கூட என் மனது தயாராய் இருக்கவில்லை. உறவினர்கள் அனைவரும் இங்கிருந்து குழந்தையை மாறி மாறி தூக்கி வைத்திருந்தார்கள். காற்றோட்டமான இடத்தில் குழந்தையை வைத்திருக்கும்போது உதடு கருத்திருப்பதை அவதானித்தோம். திடீரென குழந்தை கருநீல நிறமாக மாறிவிட்டது” என்றார்.

இதுகுறித்து திருமதி ரஃபீக் குறிப்பிடுகையில், 'பிறக்கும்போது குழந்தை நன்றாகத்தான் இருந்தது. மருத்துவமனையிலிருந்து கொண்டு வந்த அடுத்த நாள் குழந்தை நீல நிறமாக மாறி இறந்துவிட்டது. ஆனால், அடக்கம் செய்யும்போது உடல் சாதாரண நிறமாக மாறிவிட்டது” என்றார்.

முன்னர் வெங்காயத் தோட்டங்களாகப் பயன்படுத்தப்பட்டு கைவிடப்பட்ட காணிகளிலேயே அரச மற்றும் அரசசார்பற்ற நிறுவனங்களின் உதவியுடன் இடம்பெயர்ந்தவர்களுக்கான இருப்பிடங்கள் அமைத்துக்கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. மலக்கழிவுகள் மற்றும் வெங்காயத் தோட்டங்களில் பாவிக்கப்பட்ட அசேதனப் பசளையான யூரியா என்பன அதிகளவில் நிலத்தடி நீருடன் கலந்திருப்பதுவே இதற்கான காரணங்களாகக் கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

இந்நிலையில், சுவாசம் தொடர்பான நோய்கள், இதய துவாரம் ஏற்படல் என்பன தமது சொந்த ஊரில் அவதானிக்கப்படவில்லை எனவும் அவ்வாறான நோய்கள் தாம் இடம்பெயர்ந்து வாழும் கற்பிட்டி பிரதேசத்தில் அதிகரித்திருப்பதை அறுவை சிகிச்சைக்கென முகாம்களுக்கு பணம் வசூலிக்க வருபவர்களைக் கொண்டு அவதானிக்க முடிகின்றது எனவும் சமூக அபிவிருத்திக்கான ஆய்வுச் செயலமர்வில் (RAFF) பொதுச் செயலாளராகக் கடமையாற்றி வரும் எஸ். எச். எம். ரிஸ்னி குறிப்பிட்டார்.

அவர் இதுபற்றி மேலும் தெரிவிக்கையில், 'வட மாகாணத்தின் முல்லைத்தீவு, கிளிநொச்சி, யாழ்ப்பாணம், மன்னார் போன்ற பகுதிகளிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட மக்கள் இங்கு வந்து ஒரு திட்டமற்ற நிலையில் ஆங்காங்கே குடியேறினர். அவ்வாறு ஆலங்குடா பகுதியில் குடியேறிய மக்கள் மத்தியில் தொடர்ச்சியாக நோய்கள் ஏற்பட்டதுடன் இறப்புக்களும் ஏற்பட்டன. எல்லோரும் அந்த இடத்திற்குச் செல்லப் பயப்பட்டார்கள். மலசலக்கூடம், கிணறுகள் என்பன போதியளவில் இல்லாமையே அதற்கான காரணமாக இனங்காணப்பட்டது” என்றார்.
10 அடி அளவுள்ள காணித் துண்டுகளிலேயே வீடுகள் அமைத்துக் கொடுக்கப்பட்டுள்ளதாகவும் நடுவில் வீட்டையும் ஒரு பக்கத்தில் கிணற்றையும் ஏனைய பக்கத்தில் மலசலகூடத்தையும் கட்டியிருப்பதனால் மலக்கழிவுகள் இலகுவாகக் கிணற்றை அடைவதாகவும் இதன் காரணமாகவே இவ்வாறான பாதிப்புகள் மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுவதாகவும் சமூக அபிவிருத்திக்கான ஆய்வுச் செயலமர்வில் ஆய்வு அபிவிருத்தி உத்தியோகத்தராகவும் திட்ட முகாமையாளராகவும் கடமையாற்றி வரும் அப்துல் கபூர் அனீஸ் குறிப்பிட்டார்.

அவர் இதுபற்றி விபரிக்கையில், 'மாசடைந்த நீரை அருந்துவதன் காரணமாக பலவித நோய்களுக்கு மக்கள் முகங்கொடுக்கின்றனர். இலங்கையின் மொத்த வெங்காய உற்பத்தியில் கிட்டத்தட்ட 35 வீதம் கற்பிட்டி பிரதேசத்திலேயே உற்பத்தி செய்யப்படுகின்றது. இதன்போது யூரியாவை அதிகளவில் பயன்படுத்துகின்றனர். இது நிலத்தடி நீருடன் இலகுவில் கலந்துவிடுகிறது. இந்த நீரைத்தான் மக்கள் குடிநீராகவும் பயன்படுத்துகின்றார்கள். இது கர்ப்பவதிப் பெண்களில் பாரிய பாதிப்பை ஏற்படுத்துகின்றது” என்றார்.

அண்மைக்காலமாக பல நீலக்குழந்தைகள் பிறந்ததை அவதானித்ததாகக் குறிப்பிட்ட அவர், 'இப்பகுதியில் அதிகமான முஸ்லிம் மக்களே வாழ்கின்றனர். சாதாரணமாக ஒரு முஸ்லிம் இறந்துவிட்டால் 24 மணித்தியாலத்திற்குள் புதைத்துவிட வேண்டும். இந்நிலையில்இ சிறு பிள்ளைகள் இறந்தால் மிக விரைவிலேயே புதைத்துவிடுகின்றனர். இதனால் இந்த நீல நிற மாற்றத்தை எங்களால் அவதானிக்க முடியாமல் இருக்கின்றது” எனவும் குறிப்பிட்டார்.

இதுதவிர வயிற்றோட்டம், வயிற்றுவலி, காய்ச்சல், வாந்திபேதி போன்ற சுகாதார பிரச்சினைகள் தோன்றுதல், மலக்குழி நீர் தரையில் வழிந்தோடுவதால் கால் விரல்களுக்கிடையில் நீர்ச்சிரங்கு, புண்கள் தோன்றுதல் என்பனவும் இப்பகுதி மக்கள் மத்தியில் இனங்காணப்பட்டுள்ளன.
இது தொடர்பில் சமூக அபிவிருத்திக்கான ஆய்வுச் செயலமர்வு இலங்கை சுற்றாடல் அமைச்சின் கீழ் இயங்குகின்ற மத்திய சுற்றாடல் அதிகார சபையின் ஊடாக வடமேல் மாகாண சுற்றாடல் அதிகாரசபைக்கு 2006ஆம் ஆண்டில் அறிவித்துள்ளது. இது பற்றி வடமேல் மாகாண சுற்றாடல் அதிகாரசபையின் பணிப்பாளர் சமன் சேனநாயக்கவிடம் வினவியோது, 'கற்பிட்டி பிரதேசத்தில் அதிகளவிலான அசேதனப்பசளையின் உபயோகம் காரணமாக நிலத்தடி நீர் மாசு பல தசாப்தங்களாக நிலவி வருகின்றது. அங்கு இடம்பெயர்ந்தவர்கள் அதிகரித்திருப்பதன் காரணமாகத்தான் இந்நிலை தோன்றியிருப்பதாகக் கூற முடியாது. அப்பிரதேச மக்கள் வெங்காயம், பெரிய மிளகாய் மற்றும் இதர பயிர்செய்கைகளிலும் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். அதற்காகப் பயன்படுத்தப்படும் அசேதனப் பசளைகள்தான் நிலத்தடி நீரை மாசுபடுத்துகின்றன. ஒரு தடவை நிலத்தடி நீர் மாசடைந்துவிட்டால் அதனை நல்ல நிலமைக்குத் திரும்ப கொண்டுவருதல் கடினமான காரியம். மலக்கழிவுகள் நிலத்தடி நீருடன் கலப்பது மற்றுமொரு பிரச்சினை. கழிவுநீர் தாக்கிகளிலிருந்து வெளியேறும் கறுப்பு நிறத்திலான மணல் துகள்கள் சாதாரண மணலுடன் கலந்து பின்னர் நிலத்திற்கடியிலுள்ள நீருடனும் கலந்து விடுகின்றன. அனைத்து கழிவுநீர் தாங்கிகளிலிருந்தும் கழிவுப்பொருட்களை அகற்றி ஒரு இடத்தில் வைத்து அவற்றை பயனுள்ள வகையில் மாற்றுவதைத்தான் சுற்றாடல் அதிகாரசபை செய்யக்கூடும். அரசு செய்யக்கூடியது அவர்களை சொந்த இடங்களிலேயே விரைவில் மீளக்குடியேற்றுவதுதான்” என்றார்.

கொதித்தாறிய நீரைப் பருகுவதாலும் குளோரினைப் பாவித்து குடிநீரைத் தொற்று நீக்குவதாலும் சேதன விவசாயத்தை விவசாயிகள் மத்தியில் ஊக்குவிப்பதாலும் குடிநீர் மாசினால் ஏற்படும் நோய்களிலிருந்து ஓரளவேனும் பாதுகாப்புப் பெற முடியும். இருப்பினும் நிலத்தடி நீர் மாசுபடாமல் காப்பது எமது ஒவ்வொருவரினதும் கடமையாக இருக்கின்றது. இடம்பெயர்ந்தவர்களை விரைவில் தத்தமது சொந்த இடங்களில் மீளக்குடியேற்றுவது அரசினது கடமையாக இருக்கின்றது.

2010-04-14T22:00:00.000-07:00

2010-04-14T21:54:00.000-07:00

2010-04-14T21:53:00.000-07:00

2010-04-14T21:51:00.000-07:00

2010-04-14T21:49:00.002-07:00

2010-04-14T21:49:00.001-07:00

2010-04-14T21:47:00.000-07:00

2010-04-14T21:46:00.000-07:00

2010-04-14T21:41:00.000-07:00

2010-04-14T21:39:00.000-07:00

ஊடகத்துறையில் பெண்கள்: சாதனைகளும் சவால்களும்

2010-03-09T01:28:00.000-08:00

ஆண், பெண் எனும் இரு விழிகளின் பார்வையில் உருவானதே இந்த உலகம். இருப்பினும் உலகின் உருவாக்கத்தில் பெண்களின் பங்கு அளப்பரியது. பல துறைகளிலும் தம் காலடித்தடத்தை பதித்துவிட்ட பெண்கள் ஊடகத்துறையிலும் தமக்கான இடத்தை தக்கவைத்துக்கொள்ள தவறவில்லை.

ஆண்மையக் கட்டமைப்புள்ள சமுதாயத்தில் பெண்கள் தமக்கான இடத்தைத் தக்கவைப்பதற்கு சற்று கடினமாக உழைக்க வேண்டியிருக்கின்றது. அத்துடன் அவர்கள் தம் துறைசார்ந்த ஆளுமையை வளர்க்க வேண்டியதும் அவசியமாகின்றது.

சாதனை படைக்க பெண்கள் காலடி எடுத்துவைக்கும்போது பிரச்சினைகளும் அவர்களோடு காலடி எடுத்து வைக்கின்றது. இந்நிலையில், வேறுதுறைசார் பெண்கள் எதிர்நோக்கும் பிரச்சினைகளை விட மேலதிகப் பிரச்சினைகளை ஊடகத்துறையிலுள்ள பெண்கள் எதிர்நோக்க வேண்டியிருக்கிறது.

பல பெண்கள் ஒரு வேலையைப் பெற்றுக்கொண்டதும் நீண்ட காலத்திற்கு அதிலேயே தங்கிவிடுவதுண்டு. ஒரு இடத்தைவிட்டு அடுத்த இடத்திற்கு நகர்ந்து தமது அறிவைப் பெருக்கிக்கொள்வதற்கான தேடலும் அதனை நோக்கிய நகர்தலும் அவர்களிடம் குறைவாக இருக்கின்றது. குடும்பச் சுமை, நேர எல்லை போன்றவை இதற்கான காரணங்களாக இருக்கலாம். இவையே ஊடகத்துறையிலுள்ள பெண்களும் பொதுவாக எதிர்கொள்கின்ற சவால்கள்.

'இன்றைய ஊடகத்துறையை எடுத்துக்கொண்டால் எல்லோருக்கும் சமமாகத்தான் பொறுப்புகள் வழங்கப்படுகின்றன. ஆனால் ஒரு சில பொறுப்புகளைப் பெண்கள் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. வெகுதூரங்களுக்குத் தனியாகச் சென்று தங்குவதற்கு எல்லாப் பெண்களும் துணிந்து முன்வருவதில்லை” என இலங்கை ஒலிபரப்புக்கூட்டுத்தாபனத்தில் அறிவிப்பாளராகவும் பின்னர் செய்திப் பிரிவில் ஆசிரியராகவும் முறைசாரக் கல்வி ஒலிபரப்பு பொறுப்பதிகாரியாகவும் இருந்து ஓய்வுபெற்று தற்போது பகுதி நேர அறிவிப்பாளராக கடைமையாற்றிவரும் சற்சொருபபதி நாதன் குறிப்பிட்டார்.

அவர் இதுபற்றி மேலும் கருத்துரைக்கையில், 'சர்வதேச தொழிலாளர் நிறுவனத்தின் கொள்கையின்படி குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையிலான பெண்களைக் கொண்டுள்ள வேலைத்தளத்தில் பெண்களுக்கு சில வசதிகள் செய்துகொடுக்கப்படல் வேண்டும் என்ற நியதி இருக்கின்றது. ஆனால், எமது ஒலிபரப்பு நிலையங்களைப் பார்க்கையில் அவ்வாறான நிலை இருப்பதாகத் தெரியயவில்லை. ஆரம்பகாலத்தில் வானொலிச் சேவையில் சேர்ந்த பொழுது எமக்கு ஓய்வெடுப்பதற்கென ஒரு தனி அறை இருந்தது. மேலும் கர்ப்பிணிகளுக்கு வாகன வசதிகள் செய்துகொடுக்கப்பட்டிருந்தது. ஆனால், தற்போதெல்லாம் சில நிலையங்களில் அவ்வாறில்லை” எனத் தெரிவித்தார்.

ஆண்கள் எல்லா நேரத்திலும் பணியாற்றத் தயாராக இருக்கின்ற போது பெண்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட நேரம் மாத்திரமே தம்முடைய பணிகளை முன்னெடுக்க முடிகின்றது. ஆண்கள் பெண்களைப் போன்று தொடர்பாடலுக்கோ கலந்தரையாடலுக்கோ தயங்குவதில்லை. இந்நிலையில் தலைமைத்துவப் பொறுப்புக்கள் பெண்களுக்கு வழங்கப்படுவதில்லை என்ற குற்றச்சாட்டுக்கள் எழுந்த வண்ணமேயுள்ளன.

'தலைமைத்துவம் எனும்போது ஆண் அதிகாரத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் சமூகம் பெண் அதிகாரத்தை ஏற்றுக்கொள்வதில்லை. அதிகாரம் கொண்ட பெண்ணை சூர்ப்பனகையாகவோ வில்லியாகவோ காணுகின்ற நிலை இன்னும் மாறவில்லை. பெண் என்பவள் மென்மையானவள், கீழ்படிந்து நடக்கவேண்டியவள் என்றே எம்முடைய வாழ்க்கை முறை எமக்குக் கற்றுக்கொடுக்கின்றது. அதிகாரம் எனும்போது ஆட்களை அடக்குவது என்றில்லை, துறைசார் அறிவைப்பெற்று அதனை செயன்முறைப்படுத்த தெரிந்திருப்பதுவே” என இலங்கை இதழியல் கல்லூரியின் விரிவுரையாளரான தேவகெளரி மகாலிங்கசிவம் சுரேந்திரன் தெரிவித்தார்.

சினிமாத் துறையில் பொதுவாக பெண்கள் கவர்ச்சிப் பொருளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றனர் என்ற சச்சரவுகள் வலுத்து வருகின்ற நிலையில் எமது நாட்டில் இலத்திரனியல் ஊடகங்களில் பணியாற்றும் பெண்களும் அவ்வாறானதொரு பிரச்சினைக்கு முகங்கொடுப்பதாகவே தெரிவிக்கப்படுகிறது.

'பொதுவாக ஊடகங்கள் பெண்களைப் பயன்படுத்துகின்றனவே தவிர பெண்கள் ஊடகங்களைப் பயன்படுத்துவதாயில்லை. இலத்திரனியல் ஊடகங்களைப் பொருத்தமட்டில் ஒரு அழகான பெண் அல்லது குரல் வளம் மிக்க பெண் தேவைப்படுகின்றாள். குறைந்த நேரத்தில் குறைந்த சம்பளத்தில் பெண்கள் அறிவிப்புத்துறையில் பயன்படுத்தப்படுகின்றார்கள்” என தேவகெளரி மகாலிங்கசிவம் சுரேந்திரன் மேலும் குறிப்பிட்டார்.

'ஊடகத்துறை மட்டுமல்லாமல் கலைத்துறையிலும்கூட பெண்கள் கவர்ச்சிப் பொருளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றார்கள் என்பதை ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடியதாகத்தான் இருக்கின்றது. இந்தக் குற்றச்சாட்டுக்குப் பெண்களும் பொறுப்பாளிகள்தான். ஊடகத்துறையில் நிகழ்ச்சிகளைத் தொகுத்துத் தரும் பெண்களின் நடை, உடை, பாவனை போன்றவற்றில் கவனஞ்செலுத்துதல் வேண்டும். பெண்களின் திறமைக்கு முக்கியத்துவம் வழங்கப்பட்ட பின்னர் மேற்சொன்னவை அதற்கு அப்பாற்பட்டவையாகவே இருக்கும்” என இலங்கையின் மூத்த அறிவிப்பாளரான இராஜேஸ்வரி சண்முகம் தெரிவித்தார்.

இந்நிலையில், இலத்திரனியல் ஊடகங்களில் பணியாற்றும் பெண்கள் அழகானவர்களாக இருக்க வேண்டும் என்ற கட்டுக்கோப்புகளையும் தாண்டி அறிவுடையவர்களாக இருக்க வேண்டியதன் அவசியமும் உணரப்பட்டிருக்கின்றது. ஆசிய நாடுகளையும் கீழத்தேய நாடுகளையும் தவிர்த்து நோக்கினால் ஊடகம், அரசியல், பொருளாதார துறைகளில் பெண்களின் பங்களிப்பு அதிகமாகவே காணப்படுகின்றது. ஓர் உதாரணத்திற்கு அண்மையில் இடம்பெற்ற சுனாமி அனர்த்தத்தின்போது இலங்கை நிலவரத்தை வெளிக்கொணர வந்த வெளிநாட்டு ஊடகவியலாளர்களில் அநேகமானோர் பெண்கள் என்பது சுட்டிக்காட்டத் தக்கது. அத்தகைய தனித்துவத்தையும் ஆளுமையையும் எமது நாட்டுப் பெண் ஊடகவியலாளர்களும் வளர்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

இலங்கையைப் பொருத்தமட்டில் அச்சு ஊடகத்துறை என்பது ஆண்களின் ஆதிக்கம் நிறைந்ததொரு துறை. இதில் பெண்கள் எதிர்கொள்ளும் சவால்களும் முகாமைத்துவ பொறுப்புகளை வகிப்பதில் எதிர்கொள்ளும் தடைகளும் வெளிக்கொணரப்பட வேண்டியவை.

'அச்சு ஊடகத்துறையில் பெண்கள் நிருபர்கள், உதவி ஆசிரியர்கள் போன்ற பதவிகளையே வகிக்கின்றனர். சில திறமையான பெண்களை மாத்திரமே இப்பதவிகளில் அவதானிக்க முடிகின்றது. நாட்டின் சூழ்நிலை காரணமாக பெண் நிருபர்கள் பாதுகாப்புப் பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ள நேரிடுகிறது. காரணம் இந்த அச்சு ஊடகத்துறைக்கு நேர எல்லை கிடையாது. நமது சமூகக் கட்டமைப்புகளுக்கமைய ஆண்கள் பெண்கள் உயர் பதவிகள் வகிப்பதை விரும்புவதில்லை” என தினக்குரல் பத்திரிகையில் உதவி வணிகப் பகுதி ஆசிரியராகக் கடமையாற்றும் மீரா கணேசமூர்த்தி தெரிவித்தார்.

இலத்திரனியல் ஊடகங்களில் மாத்திரமன்றி அச்சுத்துறையிலும் முகாமைத்துவப் பணிகளில் பெண்களின் பங்கு குறைவாகவே இருப்பதாக உணரப்பட்டிருக்கின்றது.

'பத்திரிகைத்துறையில் பெண்கள் பத்திரிகையாசிரியர் என்ற பொறுப்பை வகிப்பது மிகக் குறைவு. இலங்கையில் ஒன்றிரண்டு பத்திரிகை ஆசியர்களே இருக்கின்றார்கள். அவர்களும் ஆங்கில மொழி மூலமான ஊடகத்துறையைச் சேர்ந்தவர்களே. தமிழ் மொழி ஊடகத்துறையில் பெண்களுக்கு இவ்வாறான வாய்ப்புக்கள் வழங்கப்படுதல் அரிது. இதற்கான காரணம் எதுவென்பதை அறிந்துகொள்ள முடியாதுள்ளது. ஓரு செய்தியை அலசி ஆராய்ந்து பல கோணங்களிலும் நேர்த்தியாக எழுதும் திறமை பெண்களுக்குள்ளது. இருப்பினும் உயர் பதவிகளைப் பெறுவதில் பெண்களுக்குள்ள இரட்டைச்சுமைகள், ஆண்மையக் கட்டமைப்பு என்பனவே காரணமாக இருக்கின்றன” என பத்திரிக்கையாளராகப் பணியாற்றி வரும் துஸ்யந்தினி கனகசபாபதிப்பிள்ளை குறிப்பிட்டார்.

ஊடகத்துறையில் கடமையாற்றும் பெண்களுக்கு இவ்வாறான பிரச்சினைகள் ஒரு புறமிருக்க ஒட்டுமொத்த பெண்கள் உரிமைகள் என்று நோக்குகின்றபோது இவர்களுக்கு சில கடமைகளும் இருக்கத்தான் செய்கின்றன.

'பெண்ணுரிமை தொடர்பான சிறந்த கருத்துக்கள் பெண்களைச் சென்றடையச் செய்வதன் மூலம் ஊடகத்துறையிலுள்ள பெண்கள் ஏனைய பெண்களுக்கு உதவ முடியும். ஒருங்கிணைந்த செயற்பாடுகள் மூலம் நாம் அவர்களை விழிப்பூட்டலாம். ஒரு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த முயற்சிக்கின்றபோது அந்தக் கருத்து சென்றடைபவர்கள் அதனை சிறப்பாக ஏற்றுக்கொண்டு செயற்படுத்த முன்வர வேண்டும். அவ்வாறில்லாவிட்டால் இந்த முயற்சி மட்டுமன்றி பொதுவாக எந்தவொரு முயற்சியுமே தோல்வியடையும்” என தொலைக்காட்சி மற்றும் வானொலி அறிவிப்பாளரான நாகபூஷணி தெரிவித்தார்.

அடுப்பபூதும் பெண்களுக்குப் படிப்தெற்கு என்ற விதண்டாவாதங்களை விட்டெறிந்து வீறுநடை போட்டு வரும் பெண்களுக்கு எத்தகைய சவால்களும் சாதாரணமானவையே. பாரதி கண்ட புதுமைப் பெண்கள் பாரினில் வலம் வருகையில் முட்டுக்கட்டைகளும் தடைக்கற்களும் தகர்த்தெறியப்படும்.

நிமிர்ந்த நன்னடை நேர்கொண்ட பார்வையும்
நிலத்தில் யார்க்கும் அஞ்சாத நெறிகளும்
திமிர்ந்த ஞானச் செருக்கும் இருப்பதால்
செம்மை மாதர் திறம்புவ தில்லையாம்;

அவர்களைப்போல் அல்ல...!

2010-02-18T22:43:00.000-08:00

நான் ஒன்றும் சீதையல்ல,
இராவணனால் கடத்தப்படுவதற்கு!

நான் ஒன்றும் நளாயினியல்ல,
நடத்தைகெட்ட கணவனுடன் வாழ்வதற்கு!

நான் ஒன்றும் கண்ணகியல்ல,
கணவனைக் கவனிக்காமல் இருப்பதற்கு!

நான் ஒன்றும் பாஞ்சாலியல்ல,
பலபேரை மணப்பதற்கு!

நான் இன்றைய யதார்த்தத்தில்
தொலைந்துபோகும் முகங்களிடையே
இருத்தலை ஸ்திரப்படுத்த முயலும்
ஒரு பெண்!

நன்றி கொற்றவை

ஊருக்குப் போயிருந்தேன்...

2010-02-02T02:52:00.000-08:00

கனநாள் கழித்துக் கிடைத்த
விடுமுறையொன்றில்
ஊருக்குப் போயிருந்தேன்!

அங்கு எதுவுமே எனக்கு
முன்பு சந்தோசமளித்தது போன்று
இருக்கவில்லை!

பிள்ளையாரடிச் சந்தியும்
புளியடிக் கோயிலும்
வெறிச்சோடிக்கிடப்பதைக் கண்ட எனக்கு

யுத்த கால இருட்டுக்குள்
எங்கள் ஊரார் வாழ்வு
கறுத்துக் கிடப்பது தெரிந்தது!

ஆசையோடு நான் சந்திக்கும்
முந்தைய நாளைய என்
பாடசாலை சிநேகிதன்
நீயில்லாத இடைவெளியில்
மரக்காலொன்றும்
ஊன்றுகோலொன்றும்
பரிசாகக் கிட்டியதாகச் சொல்லி
என்னைக் கட்டியணைத்தான்!

நன்றி
ச. டினேசன்

அகதியின் புலம்பல்

2010-02-01T01:20:00.000-08:00

ஐயோ...
நான் மூச்சுத் திணறிச்
சாகப் போறன்...
இந்த கௌரவங்கள்
என்ற சாவைத் தடுக்குமே?

வெளியால எவ்வளவு
காத்து வீசுது!
தவழ்ந்து...தடவி...
மெல்ல அணைத்து
சீறிச்சுழன்று பூட்டி வைத்து
புளித்து நாறும்
இந்த அறையில்
கிடந்து புழங்கிச் சாக
என்னால் ஏலாது!

இந்த நாலு சுவரையும்
கிடுகு வேலியையும் தாண்டி
நான் வாழப்போறன்
காத்தோட கைகோத்து
சுதந்திரமா உலாவி
நான் வாழவேணும்!

கருவறைக் கண்ணீர்

2010-01-22T03:30:00.000-08:00

முகம் தெரியா தாயே...
உன் கருவறையிலிருக்கும்
கடைசி மகள் எழுதும்
கண்ணீர்க் கடிதம்!

உன் வயிற்றுச் சுவர்களில்
என் சுட்டுவிரல் தீட்டும்
ஓவியம் புரிகிறதா?

நீ பிரசவித்த என்
முன்னவர்களைக் காணோமென்று
நீ கதறும் ஒலி என்
காதுகளுக்குக் கேட்கிறது!

காணாமல் போன சகோதரம்
காலில்லா அப்பா
பூப்பெய்திய அக்கா
ஓட்டை வீட்டில்
கிளிந்த துணியுடன் நீ
இதற்கிடையில் நான் ஏனம்மா?

(நன்றி சுசி)

தொடர் விழுங்கல்

2010-01-07T20:43:00.000-08:00

மேய்ந்துகொண்டிருந்த எறும்பைப் பூச்சியொன்று விழுங்கியது. அந்தப் பூச்சியைத் தாவிப் பிடித்து விழுங்கியது அருகிலிருந்த பாச்சை ஒன்று. தாவி விழுங்கிய பாச்சையைப் பல்லி ஒன்று வாலை முறுக்கியபடி விழுங்கியது. பல்லியின் தலையைத் தாவிக் கவ்வியது தவளை, பல்லியோடு மல்லுக் கட்டிக் கொன்று தின்ற தவளையைக் குறி வைத்துப் பாய்ந்தது பாம்பு. விழுங்கிய தவளையை உருண்டு பிரண்டு செரிக்க வைத்துக்கொண்டிருந்த அந்தப் பாம்பு ஒரு பாம்பாட்டியிடம் வசமாக மாட்டிக் கொண்டது.

'இதோ... பாம்பை விழுங்கப் போகிறேன்... விழுங்கப் போகிறேன்” என்று ஒலி பெருக்கி ஒலிக்க, தாரை தப்பட்டை முழங்க, பலரும் சுற்றி நின்று வேடிக்கை பார்க்க, தன் கையிலிருந்த பாம்பைச் சுருட்டி, மடக்கி வாயில் போட்டு விழுங்கினான் அந்தப் பாம்பாட்டி. உயிரோடு தொண்டைக் குளிக்குள் போனது அந்தப் பாம்பு.

இந்தத் தொடர் விழுங்கலைப் பார்த்து அதிர்ந்துபோன பாமரன் ஒருவன் கடவுளைக் கூப்பிட்டான். பக்தனின் குரலுக்கு செவிசாய்த்த பகவான் அவன் முன் தோன்றினார். பகவானிடம் பக்தன் பயத்துடன் கேட்டான், 'அடுத்து மனிதனை விழுங்கக் காத்திருக்கும் படைப்பு எது?” பகவான் சொன்னார், 'வேறு எது? இன்னொரு மனிதன் தான்!”

விழுங்கி வாழும் கூட்டத்தில் விழுங்கத் தெரியாமல் வாழ்பவன் பைத்தியக்காரனா? அடுத்தவற்றை அடித்துச் சாப்பிட்டே பழகிவிட்டன உலகப் படைப்புக்கள் அனைத்தும்!

எங்கெங்கு காணினும் பிளாஸ்டிக்...

2010-01-05T00:53:00.000-08:00

தேநீர் குடித்த கோப்பை, பால், காய்கறிகள் வாங்கிய பைகள், குழந்தையின் உணவுக் குவளைகள், நாகரிக நாற்காலிகள், விலையுயர்ந்த வீட்டுத் தளபாடங்கள் அப்பப்பா.... எங்கெங்கு காணினும் அத்தனையும் பிளாஸ்டிக்.

வீடுதோறும் வந்து குவிந்து, மண்ணுக்குள் மக்காமல் சிக்கி, மழைநீர் கசிவை மறித்து, பாதாள சாக்கடையில் பதுங்கி, குப்பையோடு எரிந்து விஷக்காற்றாய் மாறி!... சில நேரங்களில் மறு சுழற்சிக்கு அனுப்பப்பட்டு மறுபடியும் வீட்டுக்கே வருகிறது. இதை உருவாக்கிய மனிதனுக்கு உருக்குலைக்கத் தெரியவில்லை. பொலித்தீன் ஆக்கிரமிப்பில் தொடங்கி அழகாய் விரிந்துவிட்டது பிளாஸ்டிக் உலகம்.

மணிக்கு நாற்பது கிலோ மீட்டர் வேகத்தில்
தென்மேற்குப் பருவக்காற்று வீசக்கூடும்,
மன்னிக்கவும் இது தென்மேற்கு பிளாஸ்டிக் காற்று!

தன்னையே முழுமையாக அழிக்கும் வல்லமை உடையவைகள் என்பதை உணராமல் மனிதன் கண்டுபிடித்தவற்றுள் ஒன்றுதான் பிளாஸ்டிக் (PVC – Poly Vinyl Chloride). மண்ணில் மக்குவதற்கு இவை பல இலட்சம் ஆண்டுகளை எடுத்துக்கொள்கின்றன.

பிளாஸ்டிக் பொருட்களை உற்பத்தி செய்யும்போதும் அவற்றை எரிக்கும்போதும் டயாக்சின் (Dioxin) என்னும் உயிர்க்கொல்லி வாயு வெளியாகிறது. இந்த நச்சு வாயுவை உட்கொள்ளும் மனிதருக்கு சில புற்றுநோய்களும் சர்க்கரை நோய், தோல் நோய், கல்லீரல் சார்ந்த நோய்களும் உண்டாகிறது. ஓரு மனிதன் 4PG/KG உடல் எடைக்குமேல் இவ்வாயுவை நுகர்ந்தால் பேராபத்து விளையும். ((PG என்பது Piccogram, 1 Piccogram = 1/10, 12 Gram. 50 கிலோ எடையுள்ள ஒருவர் 20 Piccogram டயாச்சினை சுவாசித்தால் மரணம் நிச்சயம்) இதனைத் தடுக்க பிளாஸ்டிக் பொருட்களின் உபயோகத்தைக் குறைத்துக்கொள்ளலாம். பிளாஸ்டிக் பொருட்களையும் பொலித்தீன் பைகளையும் சேர்த்து வைத்து மறு சுழற்சிக்கு அனுப்பலாம்.

பூமி தன்னை ஒரு பூஞ்சோலையாக நம்மிடம் ஒப்படைத்தது. நாம் தான் அதை பாலைவனமாக மாற்றி வருகிறோம். 460 கோடி ஆண்டுகள் பழமைவாய்ந்த நம் பூமியை ஒரே நிமிடத்தில் அழித்துவிடும் வல்லமை படைத்த அணு ஆயதங்களைப் போட்டிபோட்டுத் தயாரித்து வருகின்றோம். நம்மை வாழ வைக்கின்ற நீர், நிலம், காற்று போன்றவற்றை மாசுபடுத்திவிட்டு நாம் எங்கு போவது?

நம்முடைய ஒவ்வொரு செயலும் செயற்கை சாதனங்களும் பூமியின் தட்பவெப்ப நிலையை மாற்றி வருகிறது. துருவப் பிரதேச பனிக்கட்டிகள் தட்பவெப்பநிலை மாற்றத்தால் உருகி கடலுடன் கலக்கிறது. இதனால் கடற்பரப்பு அதிகரித்து கரையோரப் பகுதிகள் நீரில் மூழ்கிவிடும் என்று விஞ்ஞானிகள் இன்று விசனம் தெரிவிக்கின்றனர். 2050ஆம் ஆண்டில் கடல் மட்டம் 1.5 மீட்டருக்கும் அதிகமாக உயரலாம் என்று அஞ்சப்படுகிறது. உலக மக்கள் தொகையில் பாதிக்குமேல் கடற்கரையை ஒட்டி வாழ்கிறார்கள். இவர்கள் நிலை 2050இல் என்னவாகும்?

மெல்லச் சாகுமோ?

2009-12-10T23:21:00.000-08:00

பூக்களைப் பாடும் காலம்
போனது நேற்றின் முன்னம்
இன்று நான் எதனைப்
பாடக் கூடும்?

இது ஒரு கவிஞனின் புலம்பல், பூக்களைக் காணாக் கவிஞனுக்கு இத்தகைய சோகம் நியாயமானதுதானே! நம்மை வாழவைக்கின்ற இயற்கை சிதைந்து வருகின்றது, நமக்கோ நமது ஆடம்பர வாழ்க்கைக்குள்தான் அக்கறை நிற்கிறது.

வானகமே...இளவெயிலே...மரச்செறிவே....

என்று பாடினார் பாரதி. இயற்கையின் எழிலைக் கண்ணுறாத காரணத்தினாலோ என்னவோ இன்றைய நகரத்துக் கவிஞர்களுக்கு எதைப் பாடுவதென்று தொpயவில்லை போலும்! இருபத்தொராம் நூற்றாண்டு எத்தகைய வழித்தடங்களை விட்டுச் செல்கின்றது பார்த்தீர்களா? இயற்கை அழிவுகள் மட்டும்தானே இமயமாய் நிற்கின்றது!

மனிதன் நிர்வாணமாய் இருந்தான்
இயற்கை மானமுடன் இருந்தது!
மனிதன் நாகரிகம் அடைந்தான்
இயற்கை நிர்வாணம் ஆனது!
– சிவதாசன்

நாகரிக உலகில் ஒரு புறம் குப்பைகள், பொலித்தீன்கள், இரசாயண உரங்கள் என்று நிலம் மாசடைந்து வர மறுபுறம் காடுகள் அழிப்பு, குடிநீர் பற்றாக்குறை நடைபோட, வாகன வரவுகளால் தன் வாழ்நாளைக் குறைத்து விஷமாகிக்கொண்டிருக்கும் காற்றும் ஓசோன் படல ஓட்டையும் பயமுறுத்திக்கொண்டிருக்க, நாமும் நம்முடைய பாதையில் பயணிக்கிறோம், வரவிருக்கும் விளைவுகளை அறியாமல்!

காற்று வெளியினிலே...

வானத்தையே நீ கிழித்துவிட்டாய்
இலை கிழிந்தால் நீ வேறிலை பெறுவாய்
தலை கிழிந்தால் தையல் இடுவாய்
உடை கிழிந்தால் ஒட்டுப் போடுவாய்
ஓசோன் கிழிந்ததே என்ன செய்குவாய்?

இது கவிஞர் வைரமுத்துவிற்கு வந்த சந்தேகம். ஓட்டுப்போட ஒன்றும் இல்லாததால்தானே திண்டாடுகிறோம்!

மூன்று ஒக்சிஜன் அணுக்களின் தொகுப்பே ஓசோன் மூலக்கூறு(O3). தாவரங்கள் உணவைத் தயாரிக்கும்போது வெளிவரும் ஒக்சிஜன் அணுவோடு வினைபுரிந்து ஓசோன் மூலக்கூறாக மாறுகிறது. பல ஓசோன் வாயுக்கள் இணைந்து ஒரு படலமாக அமைந்துள்ளது. இதுவே ஓசோன் படலம் எனப்படுகிறது. சூரிய ஒளி நம்மை வந்தடையுமுன் உயிரினங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் புற ஊதாக் கதிர்களை வடிகட்டும் மகத்தான பணியை ஓசொன் படலம் செய்து வருகிறது. இப்படலத்தில்தான் குளோரோ புளோரோ கார்பனால் ஓட்டை ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த ஓட்டையைப் பயன்படுத்தி புறஊதாக் கதிர்கள் நம்மை நேரடியாக வந்தடைகின்றன. இக்கதிர்கள்தான் பல தோல் வியாதி, புற்றுநோய்களை உருவாக்குகிறது.

யோசி மானிடனே!
ஓசோன் படல ஓட்டை தைக்க
ஊசி ஒன்று கண்டுபிடி!

மனிதர்கள் உணவின்றி ஐந்து வாரங்களும், நீரின்றி ஐந்து நாட்களும் வாழ முடியும். ஆனால், காற்றின்றி ஐந்து நிமிடங்கள் மட்டுமே வாழ முடியும். தொழிற்சாலைகள், வாகனங்களில் இருந்து வெளிவரும் கார்பன் துகள்கள்தான் காற்றைப் பெரிதும் மாசுபடுத்துகின்றன. இன்னும் சில நாட்களில் போத்தல் குடிநீர் போல காற்றுப் பைகளும் எம் நகரத்துக் கடைகளில் கிடைக்கும் என நம்புவோமாக!

வீதிகள் விஷம் குடிக்கையில் - நீ
வீட்டிற்குள் பூக்ளை வளர்த்துப்
புண்ணியமில்லை!

நீரின்றி அமையா உலகு!..

காசைத் தண்ணீரைப்போல் செலவளிக்காதே என்பர் அன்று, தண்ணீருக்கும் காசை செலவளிக்க வேண்டியுள்ளது இன்று! வாழும் உயிர்களை வடிவமைத்தது தண்ணீர். பூமியில் 97 சதவீதம் கடல் நீரும் 3 சதவீதம் குடிநீரும் உள்ளது. மூன்றில் ஒரு சதவீதம் நீர் துருவப் பிரதேசங்களில் பனிக்கட்டியாகவும் ஒரு சதவீதம் பூமிக்கடியிலும் உள்ளது. மீதமுள்ள ஒரு சதவீதம் நீரைத்தான் நாம் பயன்படுத்துகிறோம். ஆனால், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குடிநீரும் கழிவு நீராகி மரங்களின் மடிவில் நீரின் சுழற்சியும் நின்றுபோயுள்ளது.

அகன்ற ஆறு
அக்கரைக்குப் போக
ஓடத்திற்கு பதில் செருப்பு!

இது கவிஞர் அறிவுமதியின் அற்புதப் படைப்பு. நீர் வறண்ட ஆற்றின் அவல நிலையின் படப்பிடிப்பு!

இயற்கையின் இதயம்

மரங்களையும் காடுகளையும் இயற்கையின் இதயமென்றால் அதில் தவறில்லை. தன்னையே முழுமையாகக் கொடுக்கும் இயற்கையின் காதலி காடுகள் தான். சுற்றுப்புறக் காற்றை சுத்திகரிக்கும் சுந்தரிகள், மண்ணரிப்பு நோயை குணப்படுத்தும் மருத்துவர்கள், மேகத்தை நிறுத்தி மழையை வசூலிக்கும் அதிகாரிகள், ஓசொன் படலத்திற்கு வலு சேர்க்கும் வைட்டமின்கள் காடுகள். காடுகளைக் காப்பதால் மட்டுமே எம் நாடு இயற்கை சீற்றங்களான சூறாவளி, சுனாமி போன்றவற்றிலிருந்து காக்கப்படும்.

மரம் வெட்டி சீரழிக்கும்
கோணல் புத்தி மனிதனுக்கு
தலைவெட்டி தண்டணை
தந்தால்தான் வளர்ப்பானா?

எயிட்சை நிறுத்து, சத்தியத்தைக் காப்பாற்று

2009-12-06T22:19:00.000-08:00

எயிட்ஸ் தினமானது ஒவ்வொரு ஆண்டும் டிசம்பர் முதலாம் திகதி சர்வதேச அளவில் இந்நோய் குறித்த விழிப்புணர்வை மக்கள் மத்தியில் ஏற்படுத்தும் விதமாக அனுஷ்டிக்கப்பட்டு வருகின்றது. இவ்வாண்டு 'எயிட்சை நிறுத்து, சத்தியத்தைக் காப்பாற்று” எனும் தொனிப்பொருளில் அனுஷ்டிக்கப்பட்ட சர்வதேச எயிட்ஸ் தினத்தை முன்னிட்டு இலங்கையில் இந்நோயின் தாக்கம் பற்றிய தகவல்களை அறிந்துகொள்ளும் நோக்கில் எயிட்ஸ் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகளின் கூட்டு நிகழ்ச்சிப் பிரிவின் (UNAIDS) இலங்கை மற்றும் மாலத்தீவு நாடுகளுக்கான ஒருங்கிணைப்பாளர் டேவிட் பிரிட்ஜர் அவர்களை நேர்கண்டோம்;.

உலகளவில் எச்.ஐ.வியினால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை 33.4 மில்லியனாக இருப்பதாகத் தரவுகள் தெரிவிக்கின்றன. அவ்வாறாயின் இலங்கையில் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை எவ்வாறுள்ளது?
அதிகளவிலானோர் இந்நோய்த்தொற்றுடன் வாழ்கின்றபோதிலும் புதிதாக இந்நோய் தொற்றுவது குறைவடைந்திருப்பதை அவதானிக்க முடிகிறது. உலகளவில் அதிகரித்துக் காணப்பட்டாலும் குறிப்பிட்ட சில நாடுகளில் இந்நோய்த்தாக்கம் குறைவடைந்தே காணப்படுகிறது. இலங்கையைப் பொறுத்தவரையில் தற்போதும் மிகக் குறைந்தளவிலேயே இருப்பதைக் காணக்கூடியதாகவுள்ளது.

எச்.ஐ.வி தொற்றுடையோர் குறித்த கடந்த ஆண்டிற்கான தரவுகள் உங்களிடம் இருக்கின்றதா?
அரசு, எச்.ஐ.வி / எயிட்ஸ் தொடர்பான ஐக்கிய நாடுகளின் கூட்டு நிகழ்ச்சிப் பிரிவு மற்றும் உலக சுகாதார நிறுவனம் ஆகியவற்றின் கணக்கெடுப்பின்படி 3800 பேர் வரையில் எச்.ஐ.வி தொற்றுடன் வாழ்கின்றனர். இலங்கையின் அண்டை நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் இந்த எண்ணிக்கை மிகக் குறைவாக அதாவது 0.1 சதவீதமாகவே இருக்கின்றது. இது உண்மையில் மிகவும் நல்லதொரு விடயம்.

இலங்கையில் எச்.ஐ.வியின் பாதிப்பு அதிகமாக உள்ள பிரதேசங்கள் எவை?
இதுதொடர்பில் இலங்கை பற்றிய போதுமான தகவல்கள் எம்மிடம் இல்லை. அண்ணளவாக 3800 முதல் 4000 பேர் வரையில் எச்.ஐ.வி தொற்றுடன் வாழ்கின்றார்கள் என நினைக்கின்றோம். இதில் 1100 முதல் 1200 வரையிலான பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தப்பட்டோர் எச்.ஐ.வி தொற்றுக்குள்ளாகியுள்ளனர். இதில் மூன்றில் இரண்டு பகுதியினர் தொற்றுடன் இருந்தபோதும் தம்மை பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தவில்லை என நாம் நினைக்கின்றோம்.

எச்.ஐ.வி எவ்வாறு தொற்றுகின்றது என்பது பற்றித் தெரிவிக்க முடியுமா?
எச்.ஐ.வி தொற்றுடையவருடன் பாதுகாப்பற்ற உடலுறவு கொள்வதாலோ அல்லது அவர் பயன்படுத்திய ஊசியினைப் பயன்படுத்தினாலோ இந்நோய்த்தொற்று ஏற்படும். அத்துடன் மிகக் குறைந்தளவில் இரத்த மாற்றம் முறையிலும் இத்தொற்று ஏற்படுகின்றது.

அதிகளவில் இந்நோய்த் தொற்றுக்கு உள்ளாகுபவர்கள் யார்?
யார் இந்நோய்த் தொற்றுக்கு அதிகளவில் உள்ளாகின்றனர் என்பது பற்றி தற்போதும் நாம் ஆராய்ந்து வருகின்றோம். இதில் அதிகளவில் பாதிக்கப்படுவோர் பாதுகாப்பற்ற உடலுறவு கொள்வோரும் பாலியல் தொழில் புரிவோரும், ஓரினச்சேர்க்கையில் ஈடுபடும் ஆண்களும் போதை ஊசிகளைப் பயன்படுத்துவோருமே. ஆனால் இத்தகையோர் தனிமைப்படுத்தப்படவில்லை. உதாரணமாக போதை ஊசியினைப் பயன்படுத்தும் எச்.ஐ.வி தொற்றுடைய நபருக்கு காதலியோ அல்லது மனைவியோ இருந்து அவர்களுக்கும் எச்.ஐ.வி தொற்று ஏற்படலாம்.

இந்நோய்க்கு எவ்வகையான மருத்துவ வசதிகள் இலங்கையில் காணப்படுகின்றன?
மருத்துவப் பாpசோதனைக்கு உட்படும் தொற்றுடைய நபர்களுக்கு 2005ஆம் ஆண்டிலிருந்து இலங்கை antiretroviral (ART) எனப்படும் மருந்தை இலவசமாக வழங்கி வருகின்றது. இலங்கை அரசாங்கம் இந்த மருத்துவ சிகிச்சையினை எயிட்ஸ், காசநோய் மற்றும் மலேரியாவிற்கான சர்வதேச நிதியத்தின் உதவியுடன் வழங்கி வருகின்றது.

எயிட்ஸ் நோயின் அறிகுறிகள் எவை?
உங்களுக்கு இந்நோய் குறித்து சந்தேகம் ஏற்படுமிடத்து கண்டிப்பாக இரத்தப் பரிசோதனையை மேற்கொள்ளவேண்டும். காரணம் இந்நோய் தெளிவானதொரு அறிகுறியினை வெளிப்படுத்துவதில்லை. எச்.ஐ.வி தொற்று ஏற்பட்டு நீண்ட காலத்தின் பின்னர் கூட அதற்கான அறிகுறிகள் தென்படலாம். அதனால் நீங்கள் பாதுகாப்பற்ற முறையில் ஊசியினைப் பயன்படுத்தியிருந்தாலோ அல்லது பாதுகாப்பற்ற உடலுறவு கொண்டிருந்தாலோ கண்டிப்பாக மருத்துவ பாpசோதனைக்கு உங்களை உட்படுத்த வேண்டும்.

இலங்கையில் எங்கு எச்.ஐ.விக்கான பரிசோதனை நிலையங்கள் அமைந்துள்ளன?
கொழும்பில் மட்டுமல்ல நாட்டின் பல பகுதிகளிலும் பரிசோதனை நிலையங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. 26 நிலையங்களில் எச்.ஐ.விக்கான பரிசோதனைகளும் ஆலோசனைகளும் வேறு சில சேவைகளும் வழங்கப்படுகின்றன. இந்த பரிசோதனை நிலையங்கள் குறித்த தகவல்களை மக்கள் தேசிய எயிட்ஸ் திட்டம் (National AIDS program) எனும் இணையத்தளத்தின் மூலம் தொpந்துகொள்ள முடியும்.

சமூகம் தன்னைத் தவறான கண்ணோட்டத்துடன் நோக்கும் என்ற அச்சநிலை எயிட்ஸ் நோய் பற்றி வெளியில் தெரிவிப்பதற்குத் தடையாக இருக்கின்றது. இதுபற்றி என்ன கூற விரும்புகின்றீர்கள்?
இந்த சமூகம் குறித்த அச்சம் காரணமாகத்தான் எச்.ஐ.வி தொற்றுடையவர்கள்கூட தம்மை பரிசோதனைக்கு உட்படுத்தவோ சிகிச்சையினைப் பெறவோ முன்வருவதில்லை. இவ்வாறு பயப்படத்தேவையில்லை, காரணம் தற்போது எயிட்ஸ் நோய் சிகிச்சையளிக்கக்கூடியதொன்றாக மாற்றங்கண்டு வருகிறது. இலங்கையில் இந்நோய்க்கு இலவசமாக மருத்துவ சிகிச்சைகள் வழங்கப்படுகின்றன.

எச்.ஐ.வி குறித்த தவறான புரிந்துணர்வுகள் எவை?
எச்.ஐ.வி நோய் தொடுவதாலோ, ஒன்றாக வாழ்வதாலோ, சேர்ந்து பணியாற்றுவதாலோ பரவும் என்பது மக்கள் மத்தியில் பொதுவாகக் காணப்படும் தவறான புரிந்துணர்வாகும். இவ்வாறு நடப்பதற்கு சாத்தியமில்லை. இதனால் எமது அன்றாட வாழ்வில் எவ்வித ஆபத்தும் ஏற்படப்போவதில்லை.

எச்.ஐ.வி சவரக் கத்திகளால் (Shaving Blade) பரவக்கூடிய சாத்தியக்கூறுகள் உண்டா?
இல்லை, வேறு சில பாலியல் தொற்றுநோய்கள் சவரக்கத்திகளால் பரவக்கூடியதாக இருக்கலாம், ஆனால் கண்டிப்பாக எச்.ஐ.வி அவ்வாறு பரவுவதில்லை.

உயர்ந்த மனிதர்

2009-12-04T01:14:00.000-08:00

புகழ்பெற்ற விஞ்ஞானியான ஐசக் நியூட்டனைத் தெரியாதவர்கள் இருக்க முடியாது. அவர் இருபது வருடங்களாகத் தொடர்ந்து உழைத்துத் தனது ஆராய்ச்சி முடிவுகளைக் கண்டறிந்தார். அதைப் பல காகிதங்களில் எழுதி வைத்திருந்தார். ஓரு நாள் ஆராய்ச்சி முடிவுகள் எழுதப்பட்ட காகிதங்களை மேசை மீது வைத்துவிட்டு வெளியில் உலாவச் சென்றார். மேசைமீது மெழுகுவர்த்தி ஒன்று எரிந்துகொண்டிருந்தது. அந்த அறையில் அவரது செல்ல நாயான டைமண்ட் படுத்திருந்தது.
அவர் சென்ற சிறிது நேரத்திற்குப் பிறகு நாய் அங்கும் இங்குமாகத் தாவிக் குதித்து விளையாட ஆரம்பித்தது. குதித்துக் குதித்து மேசை மீது பாய்ந்தது. ஓரு முறை அந்த மெழுகுவர்த்தியின் மீதே குதித்துவிட்டது. மெழுகுவர்த்தி சாய்ந்து அந்தக் காகிதங்களின் மேல் விழுந்தது. என்ன நடக்கும்? ஐசக் நியூட்டனின் இருபது வருட உழைப்பின் பலனான அந்தக் காகிதங்கள் கண நேரத்தில் எரிந்து சாம்பலாயின.
உலவச் சென்றிருந்த அவர் திரும்பி வந்தார். எரிந்துபோன காகிதங்களைக் கண்டு அடைந்த அதிர்ச்சிக்கு அளவேதும் இருக்க முடியுமா? எத்தனை வருட உழைப்பு அன்று வீணாயிற்று. யாராக இருந்தாலும் அந்த இடத்திலேயே அந்த நாயைக் கொன்றிருப்பார்கள். ஆனால் நியூட்டன் அப்படியெல்லாம் ஒன்றும் செய்யவில்லை.
அவர் அதிர்ச்சியடைந்தார். ஆனால் நிலைகுலையவில்லை. பொறுமை அவரை ஆட்கொண்டது. மிகவும் பரிவுடன் அந்த நாயின் தலையை வருடினார். அன்புடன் சொன்னார், 'ஓ டைமண்ட், நீ என்ன காரியம் செய்துவிட்டாய்! இதன் மதிப்பு உனக்குத் தெரியுமா? என்று அமைதியாகக் கேட்டார். மீண்டும் எழுதத் தொடங்கினார். அதை முடிக்க மேலும் பல வருடங்களாயின. அந்த நாயிடம்தான் அவருக்கு எத்தனை கனிவு! வாய்பேசாதா அந்தப் பிராணி செய்த பிழையைப் பொறுத்ததன் மூலம் அவர்தாம் எவ்வளவு உயர்ந்துவிட்டார். அறிவில் மட்டுமல்ல பொறுமையிலும் அவர் உயர்ந்தவரே.
உயர்ந்தவர் குணத்தாலும் மனத்தாலும் பொறுமையாலும் உயர்ந்திருக்க வேண்டுமேயல்லாது, பணத்தாலன்று என்பதை நான் கற்றுக்கொண்டதும்கூட இந்தக் கதையைப் படித்ததன் பின்னர்தான்.

துணையோடு மட்டும் தொடர்கின்ற வாழ்வுக்(கு) இணையாக வேறுமருந் தில்லை

2009-12-03T03:00:00.000-08:00

எச்.ஐ.வி (Human Immunodeficiency Virus) எனும் வைரசால் தாக்கப்பட்டு உடலின் நோய் எதிர்ப்பு சக்தியை இழக்கும் பரிதாபகரமான நிலைதான் எய்ட்ஸ் எனும் ஏமக்குறைவு நோய். இவ்வைரஸ் மனித உடலின் நோய் எதிர்ப்புக் கலன்களைத் தாக்கி எதிர்ப்பு சக்தியை இல்லாதொழிக்கும். மனிதரின் நோய் எதிர்ப்புத் தன்மையில் நிரந்தரப் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும். எச்.ஐ.வி தொற்றுடையவரை எய்ட்ஸ் நோயாளி என்று கூறிவிட முடியாது. ஆனாலும் எச்.ஐ.வி தொற்றுடைய அனைவரும் எய்ட்ஸ் நோயாளியாகி இறப்பைச் சந்திக்கும் அவலநிலை ஏற்படுகிறது.

பாதுகாப்பற்ற உடலுறவு, பரிசோதனை செய்யப்படாத இரத்தம், பயன்படுத்திய ஊசிகளைச் சுத்தப்படுத்தாமல் மீண்டும் பயன்படுத்தல் மற்றும் நோய்த்தொற்றுடைய தாயிடமிருந்து கருவிலுள்ள குழந்தைக்குத் தொற்றுதல் எனும் முறைகளில்தான் பெரும்பாலும் இந்நோய் பரவுகின்றது. எச்.ஐ.வி வைரசால் தாக்கப்பட்டவர் 3 ஆண்டுகளிருந்து 10 ஆண்டுகள் வரை இந்நோய்க்கான அறிகுறிகள் தெரியாமலேயே வாழ்வர். எய்ட்ஸ் நோய்க்குரிய அறிகுறிகள் வெளிப்படுகின்ற சந்தர்ப்பத்திலதான்; இவ் ஆட்கொல்லி நோயால் பீடிக்கப்பட்டிருப்பதை உணர முடியும்.

பாதுகாப்பற்ற உடலுறவு காரணமாகத்தான் இந்நோய் 80 வீதமான அளவில் பரவி வருவதாகத் தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன. இதில் இளைய தலைமுறையினரின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக் காணப்படுவதுதான் கவலைக்குரிய விடயமாகும். உலகளவில் 33.4 மில்லியின் பேர் இந்நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதாக உலக சுகாதார நிறுவனம் மற்றும் UNAIDS இன் தகவல்கள் தெரிவித்துள்ளன. அத்தகவலின்படி கடந்த 2008ஆம் ஆண்டில் உலகளவில் இந்நோயால் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் எண்ணிக்கை 2 மில்லியனாகவும் 430,000 சிறுவர்கள் பிறக்கும்போது எச்.ஐ.வி தொற்றுடனேயே பிறந்ததாகவும் ஆசியாக் கண்டத்தில் மாத்திரம் 4.7 மில்லியன் பேர் தொற்றுக்குள்ளாகியிருப்பதாகவும் தெரியவந்துள்ளது. அத்துடன் ஆசியாவில் மாத்திரம் 330,000 பேர்வரை இந்நோய் காரணமாக மரணித்துள்ளனர்.

இந்நிலையில் இலங்கையில் 1081 பேர் வரையில் எச்.ஐ.வியினால் பாதிக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் 197 பேர் வரை உயரிழந்திருப்பதாகவும் தெரியவந்துள்ளது. இந்நோயாளிகளில் பெரும்பாலானோர் தலைநகரான கொழும்பில் வாழ்பவர்கள் என்பதும் கண்டறியப்பட்டுள்ளது. இருப்பினும் சர்வதேச அளவில் எச்.ஐ.வி தொற்றின் தாக்கம் கடந்த 8 வருடங்களில் 17 சதவீதத்தால் குறைவடைந்துள்ளதாக ஐ.நா. அறிக்கை வெளியிட்டுள்ளமை மகிழ்ச்சிக்குரிய விடயமே.

சமூகப் பழக்கவழக்கங்கள் மூலம் இந்நோய் பரவாது என்பதால் இந்நோயாளியை சமூகத்திலிருந்து விலக்கிவைக்கவேண்டிய தேவை இல்லை. கை குலுக்குதல், தொடுதல், கட்டியணைத்தல், முத்தமிடல், முகாம்களில் ஒன்றாக வாழ்தல், பொதுக்கழிப்பறைகள், நீச்சல்குளம், இருமல், தும்மல், கொசுக்கடி என்பவற்றின் மூலம் இந்நோய் பரவுவதில்லை. இதுவரை இந்நோயைக் குணப்படுத்த மருந்துகள் எவையும் கண்டறியப்படாத காரணத்தால் எம்முடைய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் மூலம் இந்நோய்த் தொற்றிலிருந்து எம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள முடியும்.

திருமணத்திற்கு முன்னர் தகாத உடலுறவு கொள்வதைத் தவிர்த்தல், தெரியாத ஒருவருடன் உடலுறவு கொள்ளும்போது ஆணுறையைப் பாவித்தல், விபத்துக்களின் காரணமாக இரத்தம் ஏற்றும்போது அது பாதுகாப்பானதுதானா என்பதை உறுதி செய்தல் ஆகியவற்றின் மூலம் பெருமளவில் இந்நோய்த் தொற்றிலிருந்து எம்மைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள முடியும். அத்தோடு ஒரு முறை பயன்படுத்திய ஊசியை மீண்டும் பயன்படுத்துவதானால் அதனை கிருமிநீக்கி (sterilize) பயன்படுத்துவது சிறந்ததொரு வழிமுறையாகும், பயன்படுத்தாமல் இருப்பது அதைவிட சிறந்தது.

இந்நோய் தொற்றுடையவருக்கு ஆரம்பகாலத்தில் எந்தவொரு அறிகுறிகளும் தென்படாது என்பதால் இரத்தப் பரிசோதனைகள் மூலமாக மட்டும்தான் இந்நோய்த்தொற்று குறித்து அறிந்துகொள்ள முடியும்.

எச்.ஐ.வியால் தாக்கப்பட்ட அனைவருக்கும் சாதாரண மனிதரைப் போன்றே சகலவிதமான உரிமைகளும் உண்டு. கௌரவத்துடனும் மரியாதையுடனும் நடத்தப்பட வேண்டியவர்கள் அவர்கள். அவர்களுக்கு மதிப்பளித்து வாழ்வதுடன் ஒருவனுக்கு ஒருத்தி எனும் எமது பண்பாட்டு நெறிமுறைகளை வாழ்வியல் நெறிமுறைகளாகக் கொண்டு வாழ்ந்து இந்நோயிலிருந்து பாதுகாப்புப் பெறுவோம்!.

துணையோடு மட்டும் தொடர்கின்ற வாழ்வுக்(கு)
இணையாக வேறுமருந் தில்லை - மனைவியெனும்
மானிடத்து மட்டுமே மையல் வளர்த்திந்த
மானுடத்தை வாழ்விப்போம் வா!

- கவிஞர் வைரமுத்து

2009-11-26T03:54:00.000-08:00

2009-11-26T03:53:00.000-08:00

2009-11-26T03:52:00.000-08:00

2009-11-26T03:50:00.000-08:00

2009-11-26T03:14:00.000-08:00

வெற்றிகொண்ட தேசத்தை சிறுவர்களுக்காகக் கட்டியெழுப்புவோம்

2009-11-25T01:17:00.000-08:00

ஒவ்வொரு ஆண்டும் ஒக்டோபர் மாதம் 1ஆம் திகதி சர்வதேச சிறுவர் தினம் கொண்டாடப்படுகின்றது. இதனையொட்டி உலகளாவிய ரீதியில் சிறுவர் தொடர்பான நிகழ்ச்சித் திட்டங்கள் முன்னெடுக்கப்படுகின்றன. ஆனால் சிறுவர்களுக்குரிய உரிமைகள் பற்றிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தும் விதமாக நவம்பர் மாதம் 20ஆம் திகதி சர்வதேச சிறுவர் உரிமைகள் தினம் அனுஷ்டிக்கப்படுவது எம்மில் பலரும் அறிந்திடாத விடயம்.

முதன் முதலில் 1924ஆம் ஆண்டிலேயே சிறுவர் உரிமைகள் பற்றிய கொள்கை வெளியிடப்பட்டது. பின்னர், சில திருத்தங்களுடன் பல்வேறு கொள்கைகளை உள்ளடக்கியதாக 1959ஆம் ஆண்டு மீண்டும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையினால் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. இதனையடுத்து, 1979ஆம் ஆண்டினை ஐக்கிய நாடுகள் சபை சிறுவர் ஆண்டாகப் பிரகடனப்படுத்தியது. இதன் மூலமாக சிறுவர் உரிமையின் முக்கியத்துவம் உணர்த்தப்பட்டது.

'வெற்றிகொண்ட தேசத்தை சிறுவர்களுக்காகக் கட்டியெழுப்புவோம்” எனும் தொனிப்பொருளில் இவ்வாண்டு சிறுவர் உரிமைகள் தினம் அனுஷ்டிக்கப்பட்டது. இந்நிலையில் இடம்பெயர்ந்து நலன்புரி
நிலையங்களில் வாழும் சிறுவர்கள் பல்வேறான சவால்களுக்கு முகங்கொடுக்க நேர்ந்துள்ளது. சிறுவர் உரிமைகள் எனும்போது அவர்களது சுதந்திரமான வாழ்க்கை உறுதி செய்யப்படுவதே பிரதான நோக்காக இருக்கின்றது. அத்தோடு சமூகப் பாதுகாப்பும் மிக அவசியமானதொன்று. ஆனால் இடம்பெயர்ந்த சிறுவர்களின் நிலை சற்று மாறுபட்டதாகவே காணப்படுகின்றது. முகாம்களில் சில குடும்பங்கள் ஒன்றாக ஒரே வீட்டிற்குள் வாழ்கின்றபோது சிறுவர்கள் பல்வேறு விதமான பிரச்சினைகளுக்கும் முகம்கொடுக்க வேண்டியுள்ளது. பெற்றோரைப் பிரிந்து சிறுவர்களை வேறொரு குடும்பத்தினருடனோ அல்லது உறவினர்களுடனோ இணைத்துவிடும்போது அச்சிறுவர்களுக்கு முழுமையான பராமரிப்பு கிடைக்கின்றதா என்பதும் சந்தேகத்திற்குரிய விடயமே.

இடம்பெயர்ந்த சிறுவர் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவென ஒவ்வொரு முகாம்களிலும் தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகார சபையினால் சிறுவர் சேவை அலகு என்ற அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தேசிய சிறுவர் பாதுகாப்பு அதிகார சபையின் உதவி மாவட்ட இணைப்பாளர் தங்கவேலு செல்வக்குமார் இதுபற்றித் தவிக்கையில், 'சிறுவர்களுக்கு எதிராக இடம்பெறுகின்ற உரிமை மீறல்களைக் கண்காணிப்பது, உரிமை மீறல்களில் ஈடுபட்டவர்களுக்கு எதிரான நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது, சிறுவர்களுக்குத் தேவையான உளவள ஆலோசனைகளை வழங்குவது போன்ற நோக்குடனேயே இந்த சிறுவர் சேவை அலகு ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளது. பாலியல் ரீதியான துஸ்பிரயோகங்கள், சிறுவர் ஊழியம் போன்ற பிரச்சினைகள் முகாம்களில் காணப்படுகின்றன. பெற்றோரைவிட்டுப் பிரிந்த சிறுவர்களைப் பெற்றோருடன் இணைப்பதற்கு சிறுவர் நன்னடத்தை திணைக்களம் மூலமாக நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டிருக்கின்றது,” என்றார்.

இடம்பெயர்ந்த சிறுவர்களை உளவியல் தாக்கங்களிலிருந்து விடுவிக்கும் நோக்குடன் சிறுவர் நட்புறவுக் கூடங்கள், சமூக அபிவிருத்தி அமைப்புக்களின் ஒன்றியத்தின் மூலமாக வவுனியாவிலுள்ள முகாம்களில் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளன. அவ்வமைப்பின் சிறுவர் திட்ட நிலை இணைப்பாளர் ஸ்ரீதேவி கருத்துரைக்கையில், 'பல இடங்களுக்கும் இடம்பெயர்ந்ததன் காரணமாக சிறுவர்களின் மனநிலை பாதிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. உறவுகளை இழந்ததை நேரடியாகக் கண்ட சிறுவர்கள் சிலர் பாதிக்கப்பட்ட நிலையில் முகாம்களில் வாழ்ந்து வருகின்றனர். சிறுவர்களுக்கு சரிவர உணவு வழங்கிப் பராமரிக்கும் சந்தர்ப்பங்கள் மிகக்குறைவாகக் காணப்படுகின்றது. இதேவேளை சில பெற்றோரும் உளவியல் தாக்கங்களுக்கு உட்பட்டிருப்பதால் பிள்ளைகளின் நலனில் அக்கறை குறைவாகக் காணப்படுகின்றது,” என்றார்.

சேவ் த சில்ரன் நிறுவனமும் 5 சிறுவர் நட்புறவுக்கூடங்களை வவுனியா மற்றும் திருகோணமலையிலுள்ள முகாம்களில் அமைத்து அங்கு தொண்டர் ஊழியர்களை நியமித்து அவர்களின் மூலமாக இடம்பெயர்ந்த சிறுவர்களுக்கு பொழுதுபோக்கு நிகழ்வுகளுக்கான திட்டங்களை ஏற்படுத்திக்கொடுத்துள்ளது. முகாம் சூழலைப் பொறுத்தவரையில் சிறுவர் துஸ்பிரயோகங்கள் குடும்பத்திற்குள்ளாகவே சிறுவர்களுக்கு இளைக்கப்படுகின்றன. இவ்வாறான சந்தர்ப்பங்களில் முகாம்களில் அமைக்கப்பட்டுள்ள சிறுவர் பாதுகாப்புக் குழக்களினூடாக சிறுவர் துஸ்பிரயோகங்கள் வெளிக்கொணரப்பட்டு அதற்கெதிரான நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்படுவதாக சேவ் த சில்ரன் அமைப்பின் கிழக்குப் பிராந்திய ஒருங்கிணைப்பாளர் மார்க் பீட்டர்சன் தெரிவித்தார்.

புனர்வாழ்வு வழங்கப்பட வேண்டிய 18 வயதிற்குட்பட்ட சிறுவர்கள் தனிமைப்படுத்தப்பட்டு அவர்கள் அம்பேபுஸ்ஸ மற்றும் வவுனியாவில் உள்ள புனர்வாழ்வு நிலையங்களில் வைத்துப் பராமரிக்கப்பட்டு வருகின்றனர். மேலும் விசேட தேவைக்குரிய சிறுவர்களுக்கான உடனடித் தேவைகளை நிவர்த்தி செய்வதில் Handicap International, Psycho Social Unit, UNICEF போன்ற நிறுவனங்கள் முன்னிற்கின்றன. இதேவேளை இடம்பெயர்வின்போது பெற்றோரை இழந்த அல்லது விட்டுப்பிரிந்த சிறுவர்களை அவர்களது பெற்றோருடனோ உறவினருடனோ மீளிணைக்கும் திட்டங்களும் அரசினால் முன்னெடுக்கப்பட்டு வருகின்றது.

எவ்வாறான முன்னெடுப்புகள் அரசினாலும் ஏனைய நிறுவனங்களினாலும் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும் நாளைய சமுதாயத்தின் மீது பற்றுக்கொண்டு இளைய தலைமுறைக்கு வழிகாட்டியாக விளங்க வேண்டியது எம் ஒவ்வொருவருக்குமுள்ள கடப்பாடாகும். சிறுவர்களுக்கெதிராக நாட்டில் நிலவி வரும் தீய செயற்பாடுகளிலிருந்து அவர்களை விடுவித்து நல்வழிப்படுத்துவதே அவர்களின் உரிமையைப் பேணுவதற்கான சிறந்ததோர் வழியாகும்!

GUTS இருந்தால் மோதிப் பாரு

2009-08-21T02:35:00.000-07:00

தில் இருந்தால் எதிர நில்லு

பஞ்சனை உறக்கம்

2009-08-21T01:40:00.000-07:00

shhhhhhhhhh........I am sleeping!

இம்மாம் பெரிய்ய்ய்ய்யயயயயயய சிகரெட்

2009-08-21T01:37:00.000-07:00

ஹி... ஹி... ஹி... நமக்கு இதெல்லாம் கட்டாது!

ஷப்பா....குளிர் தாங்கல

2009-08-21T01:34:00.000-07:00

வாழ்க்கையே போர்க்களம்....

2009-08-21T00:45:00.000-07:00

நாங்களும் போருக்குப் போறோம்...

கண்ணாமூச்சி ரே.. ரே... கண்டுபிடி யாரு?

2009-08-21T00:42:00.000-07:00

நாங்க புதுசா கட்டிக்கிட்ட ஜோடி தானுங்கோ...

2009-08-21T00:34:00.000-07:00

எண்ணித் துணிக!

2009-08-18T00:34:00.000-07:00

அன்றாடம் வாழ்வில் சந்திக்கும் மனிதர்கள் பலரும் விசித்திரமானவர்களாகவே தென்படுகின்றார்கள். மனித குணாதிசயங்களின் மாறுபட்ட பிரதிபலிப்புகளைக் கண்ணுற்றபோதெல்லாம் மனிதர்களின் எண்ணங்கள் குறித்த பல கேள்விகள் என்னுள் தோன்றி மறையும். அந்த கேள்விகள் “விடைகாணா வினாக்கள்” எனும்படி புதிராகவே இருந்து என்னை வியக்க வைக்கும்.

மனிதரின் உள்ளங்கள் தம் உள்ளகத்தே கொண்டுள்ள எண்ணங்கள் ஆயிரம்! எம்முடைய மனம் தான் இந்த எண்ணங்களை உற்பத்தி செய்கின்றன. கடலிலிருந்து அலைகள் எழுவதைப்போலவே எப்போதும் எம் மனங்களிலிருந்து எண்ண அலைகள் எழுகின்றன. இந்த அலைகளை அணைகட்டித் தடுக்கவியலாது, எனினும் நெறிப்படுத்தலாம்!

“எண்ணங்கள் குறிக்கோளை நோக்கிச் செல்கின்றன, குறிக்கோள்கள் செயலை நோக்கிச் செல்கின்றன, செயல்கள் பழக்கங்களை உருவாக்குகின்றன, பழக்கங்கள் குணங்களைத் தீர்மானிக்கின்றன, குணம் நம்முடைய விதியை நிச்சயிக்கின்றது,” என்றார் டிரையன் எட்வர்ட்ஸ். அவரது கூற்றுப்படி எம்முடைய எண்ணங்கள்தான் விதியைத் தீர்மானிக்கின்றன.

இது இவ்வாறிருக்க நாம் மனிதர்களுக்கு மதிப்பளிப்பதைவிட அவர்களது எண்ணங்களுக்கு அதீத மதிப்பளிக்கிறோம். “அவர் எம்மைப்பற்றி என்ன நினைப்பாரோ?” என்ற எண்ணம் எம்மில் பலருக்கும் பல சந்தர்ப்பங்களில் தோன்றியிருக்கக் கூடும். பலரது எண்ணங்களுக்கும் பயந்தே பல விடயங்களில் இருந்து ஒதுங்கிக்கொள்கிறோம். சில நேரங்களில் முன்னின்று காரியங்களை நிகழ்த்தி நல்லெண்ணங்களை சம்பாதித்துக்கொள்ள எத்தனிக்கின்றோம். ஆனால் இவை இரண்டுமே பிரச்சினைக்குரியவைகளாகிவிடுவதுண்டு! காரணம் எதிலும் முந்திக்கொள்ளவும் கூடாது, ஒதுங்கி நிற்கவும் கூடாது. முந்திக்கொள்ளும்போது ஒதுக்கப்படலாம், ஒதுங்கி நிற்கும்போது மறக்கப்படலாம். இவற்றிற்கிடைப்பட்ட நிலையில் நின்றுகொள்ளும்போது பிரச்சினைகள் குறைகின்றன.

“உள்ளுவதெல்லாம் உயர்வுள்ளல்” என்றார் வள்ளுவர். உயர்வான எண்ணங்கள் தான் எம்மைச் செதுக்கும் சிற்பிகள். எண்ணச் சிற்பிகள் செதுக்கும் சிற்பங்கள் நல்லனவாகவோ தீயனவாகவோ அமைவது எண்ணங்களின் தன்மையைப் பொறுத்தது. எண்ணங்கள் எத்தகையதாகவிருப்பினும் அவற்றிற்கு வலிமை இருப்பதாகவே விஞ்ஞானமும் மெய்ஞானமும் கூறுகின்றது.

திருடன் ஒருவன் காட்டில் நடந்து செல்லும்போது களைப்பின் காரணமாக மரமொன்றின் அடியில் சாய்ந்துகொண்டான். ஓரு பஞ்சு மெத்தை ஒன்று இருந்தால் நன்றாக இருக்குமே என்று எண்ணிணான். பஞ்சு மெத்தை வந்தது, ஆச்சரியப்பட்டான். தலையணை இருந்தால் நல்லது என நினைத்தான், தலையணை வந்தது. இதமான காற்று வீசினால் உறக்கம் வரும் என நினைத்தான். காற்று வீசி கண்ணயரும் நேரத்தில், ஐயோ! புலி ஏதேனும் வந்து கொன்றுவிடுமோ என பயந்தான், அவ்வளவுதான் புலி வந்து அவனைக் கொன்றுவிட்டது. இது நிஜக்கதையல்ல, நீதிக் கதையாக சிறுவர்களுக்கு சொல்லப்படுவதுதான். இருந்தாலும் எண்ணங்களை உயர்வாக எண்ணும்படி எடுத்தியம்புகிறது. எனவே ஏற்றந்தரும் வாழ்வை எதிர்பார்க்கும் எவரும் தம் எண்ணங்களில் ஏற்றங்காண வேண்டும்.

“எண்ணிய முடிதல் வேண்டும்
நல்லவை எண்ணல் வேண்டும்....
நினைவு நல்லது வேண்டும்
நெருங்கின பொருள் கைப்பட வேண்டும்!”

எனப் பாடினார் பாரதி. எண்ணங்கள் முடமாகிக் கிடந்தால் வெற்றியின் முகவரி தென்படாது. உங்களது எண்ணச் சிறகுகளை எந்தளவிற்கு விரித்து விசாலப்படுத்துகின்றீர்களோ அந்தளவிற்கு வெற்றிக்கான பாதையும் விசாலப்படுகிறது. தடைகளையும் விடைகளாக்கும் வலிமை எண்ணங்களுக்கு உண்டு. உலகில் பயனற்றவை எது என்றால் அது நம் வீண் எண்ணங்கள் தான்! அவற்றை விடுத்து நல்லதே எண்ணுங்கள். வாழ்க்கைப் பரிணாமத்தில் எண்ணங்கள் தான் ஏணிப்படிகள். எண்ணங்கள் உயர்கையில் எம் வாழ்க்கைத் தரமும் உயர்கிறது.

தூய்மையான இதயம் இல்லாத எவரும் இறைவன் சந்நிதியை நெருங்க முடியாது என்றார் காந்தியடிகள். கதையொன்று நினைவில் வருகின்றது.
அடர்ந்த காட்டின் நடுவே மூன்று மரங்கள் அடர்ந்து வளர்ந்திருந்தன. இவை மிகவும் பருமனாகவும் அழகாகவும் இருந்தன. மூன்று மரங்களுக்குமே ஒவ்வொரு கனவு இருந்தது. முதல் மரம், உலகில் விலை மதிப்பற்ற பொக்கிஷம் தன்னுள் வைத்துப் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று எண்ணியது. இரண்டாவது மரம், உலகில் யாருக்கும் கிடைக்காத புகழும் பெருமையும் தனக்கு வேண்டும் என நினைத்தது. மூன்றாவது மரம், உலக மனிதர்கள் மத்தியில் மதிப்பும் மேன்மையும் பெறவேண்டும் என விரும்பியது.

காலப்போக்கில் மரங்களின் நிலை பரிதாபமாக முடிந்தது. காட்டிற்குள் வந்த மனிதர்கள் அந்த மரங்களை வெட்டிச் சாய்த்தனர். மரங்கள் தம் நிலையை எண்ணி வேதனைப்பட்டன. இந்த மரங்களை மனிதர்கள் பலகைகளாக்கினர். முதலாவது மரத்தின் பலகைகளைக் கொண்டு மாட்டுத் தீவனத் தொட்டி ஒன்று செய்து வைத்தனர். இந்தத் தொட்டியில்தான் உலக இரட்சகர் இயேசு பாலன் கிடத்தப்பட்டார் என்றும் இரண்டாவது மரத்தின் பலகை கொண்டு செய்யப்பட்ட படகில் தான் இயேசு தன் சீடர்களுடன் கடலில் பயணித்து புயலை அடக்கினார் என்றும் மூன்றாவது மரத்தால் செய்யப்பட்ட சிலுவையில் தான் உலக மீட்பர் உயிர் நீத்தார் என்றும் அதன் மூலம் அந்த மரம் மக்கள் வணங்கும் சிலவை மரமாக உயர்ந்தது என்றும் கிறிஸ்த்தவக் கதை ஒன்று கூறுகின்றது. மூன்று மரங்களுக்குமே தமது உயர்ந்த எண்ணம் ஈடேறியது.

போர்க்களங்களில் நடக்கின்ற யுத்தங்களைக் காட்டிலும் எம் உள்ளங்களில் இருவேறு எண்ணங்களுக்குள் இடம்பெறுகின்ற யுத்தங்கள் உக்கிரமானவை. மோதலின் முடிவில் மேலோங்கி நிற்கும் எண்ணத்தின் விளைவே எம் செயற்பாடுகள். இச்செயற்பாடுகள்தான் எண்ணங்களின் வெளிப்பாடுகள். ஒரு கட்டிடத்தின் உயரமும் ஸ்திரதன்மையும் அதிகரிக்க வேண்டுமானால் அதன் அத்திவாரத்தின் ஆழம் அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். அவ்வாறே உயர்வை எதிர்பார்க்கும் எம் ஒவ்வொருவரின் ஆழ்மனமும் உயர்வான எண்ணங்களை அடித்தளமாகக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.

வெற்றி தரும் பரிசுகளை விட தோல்வி தரும் பாடங்கள் உயர்ந்தவை என எண்ணுங்கள். முடியும் என்ற எண்ணம்தான் எதையும் முடித்துக்காட்டும் என திடமாக நம்புங்கள். நல்லெண்ணங்களை விதைத்து நல்லதை அறுவடை செய்யுங்கள். தீய எண்ணங்களை அப்புறப்படுத்துங்கள்!

“பூமியில் இருப்பதும்
வானத்தில் பறப்பதும்
அவரவர் எண்ணங்களே!”

வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே..!

2009-07-20T01:38:00.000-07:00

பிரச்சினைகள் இல்லாத மனிதன் யார்? வாழ்க்கை எவ்வளவு உண்மையோ அவ்வளவு உண்மை வாழ்வின் பிரச்சினைகளும். வாய்த்தவர்களுக்குத்தான் வாழ்க்கை என பலர் வரட்டுக் கௌரவம் பேசுகின்றார்கள். ஆனால் உண்மை அதுவல்ல, நம்முடைய மனம்தான் பிரச்சினைகளின் பிள்ளையார் சுழி, அது தான் ஆணிவேர், பிரச்சினைகள் விருட்சமான பின் ஆணிவேரைத் தேடுவதில் அர்த்தமில்லை. வாழ்க்கையின் தாத்பரியமே நல்லெண்ணங்கள் தான். நல்லெண்ணம் இல்லாமல் ஆரம்பிக்கும் எந்தவொரு செயற்பாடுமே இறுதியில் பிரச்சினை என்ற வட்டத்திற்குள்தான் சிக்குண்டு போகும். பின்னர் அந்த சிக்கல்களை சமாளிப்பதிலேயே காலமும் காணாமல் போய்விடும். காலம் எதற்காகவும் எவருக்காகவும் காத்திருப்பதில்லை. வாழ்க்கை ஒரு வட்டம் போல் முடிந்த இடத்தில் தொடருவதும் இல்லை. பயம், கவலை, வெறுப்பு, காமம் போன்ற குப்பைகளை எம் மன வீட்டிலிருந்து எறியாவிட்டால் வாழ்க்கை சுபீட்சம் பெறாது. பிரச்சினைகள் ஆரம்பமான மனதை விடுத்து பல நேரங்களில் நாம் தீர்வுகளைத் தெருவில் தேடுகின்றோம்.

முல்லா நஸ்ருதீன் எதையோ தொலைத்துவிட்டுத் தரையில் தேடிக்கொண்டிருந்தார். எதைத் தொலைத்துவிட்டீர்கள் முல்லா? என்று வழியில் போனவர் கேட்டார். “எனது சாவியை” என்று சொல்லி விட்டுத் தொடர்ந்து தேடினார் முல்லா. மற்றவரும் சேர்ந்து தேடத் தொடங்கினார். சிறிது நேரத் தேடலின் பின் வழிப்போக்கர் முல்லாவிடம் கேட்டார், “எங்கே சாவியைத் தொலைத்தீர்கள்?” என்று, முல்லா, “என் வீட்டில் தான் தொலைத்தேன்,” என்றார். வழிப்போக்கருக்கு சற்று வெறுப்பு ஏற்பட்டு, “வீட்டில் தொலைத்ததை ஏன் தெருவில் தேடுகின்றீர்கள்?” என்று கடுகடுத்தார். முல்லா அமைதியாக சொன்னார், “இங்கே தான் வெளிச்சம் இருக்கிறது” என்று!

இப்படித்தான் நாமும் பிரச்சினைகளுக்கான தீர்வை எம்மிடமே தேடுவதை விடுத்து வெளியில் தேடுகின்றோம். நாம் என்ன தவறு செய்தோம்? எதனால் இப்பிரச்சினை நேர்ந்தது? என்று சிந்தித்து தெளிவு பெறுவதில்லை. சரி, நாம்தான் பிரச்சினைகளுக்கு சூத்திரதாரியாக இருந்துவிட்டோம், பிரச்சினைகள் நேர்ந்தவுடன் அதை தைரியமாக எதிர்கொள்கிறோமா? அதுவும் இல்லை!

“இருளடைந்த நாடிதென்று எவரோ சொன்னார்
இருளும் ஒரு பெருமையென எண்ணி வாழ்ந்தேன்”

என்பது போல பிரச்சினைகளுக்குள்ளேயே வியாபித்திருப்பதை சிலர் பெருமையாக எண்ணிக்கொண்டு அதனை, “நான் பார்க்காத பிரச்சினையா? எல்லாம் பழகிப்போச்சு” என்று சுயதம்பட்டம் அடித்துக்கொள்வார்கள். அதிலிருந்து வெளியேறுவதற்கு சிறிதும் முயற்சிக்க மாட்டார்கள். பிரச்சினைகளுக்குள் வீழ்வது மனித பலவீனம், அதற்குள் வீழ்ந்தே கிடப்பது மதியீனம், வீழ்ந்தும் எழுவதுதான் மனிதம்! எல்லாம் விதியென்று நோவதை விட, சதியென்று பழிப்பதை விட, மதியென்ற ஒன்றினால் சமாளிப்பதே சாலச் சிறந்தது. அடிப்படையில் வாழ்வு என்பதே எம்முடைய சுய தேவைக்கான போராட்டம் தான், போராடித்தான் பலவற்றைப் பெறவேண்டியிருக்கிறது. சோர்ந்துவி;ட்ட மனிதன் தனக்குத்தானே பகைவன், துணிந்துவிட்ட மனிதன் சாவுக்கும் பகைவன், ஆகவே துணிந்து போராடினால் தீர்வை எளிதில் பெற்றுவிடலாம். சிக்கல் இல்லாத வாழ்வுடன்தான் நாம் பிறந்தோம். பிறகு நாமாகவே சிக்கல்களை ஏற்படுத்திக்கொள்கிறோம். சரியாகக் கவனித்து சிக்கல்களை அவிழ்த்தால்தான் வாழ்க்கை இனிதாகும்.

வாழ்க்கையை வாழப்பார் அல்லது வாழ்க்கைக்கேற்ப உன்னை வார்க்கப்பார் என்றார் வைரமுத்து, உண்மைதான் வாழ்க்கை வாழ்வதற்குத்தான், அழுதுவடிப்பதற்கல்ல, அத்தகைய வாழ்க்கையை பிரச்சினைகள் ஏற்படாமல் தவிர்த்துக் கொள்வதும், பிரச்சினைகள் நேர்ந்தவுடன் அதற்கேற்ப தீர்வுகளை ஆராய்வதும் சில வேளைகளில் எமக்கு பல அனுபவங்களைக் கற்றுத்தரும்.

“வாழ்க்கை என்றால் ஆயிரம் நடக்கும்
வாசல் தோறும் வேதனை இருக்கும்
வந்த துன்பம் எதுவென்றாலும்
வாடி நின்றால் ஓடுவதில்லை
எதையும் தாங்கும் இதயம் இருந்தால்
இறுதி வரைக்கும் அமைதி நிலைக்கும்.”

இலங்கை நாடு

2009-07-13T01:06:00.000-07:00

இலங்கை – பூகோள அமைவு

உலகின் பழமை வாய்ந்த நிலப்பகுதிகளில் ஒன்றான இலங்கை இந்து சமுத்திரத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு தீவாகும். இத்தீவு இந்தியத் துணைக்கண்டத்திலிருந்து மன்னார் வளைகுடாவினால் துண்டிக்கப்பட்டுள்ளபோதும் கூட இதன் அமைவு இந்தியப் பாறைத்தட்டிலேயே உள்ளது. இலங்கை இந்தியத் தலைநிலத்துடனேயே மத்திய காலம் வரை அமைந்திருந்தது. இருப்பினும் 1480ஆம் ஆண்டளவில் ஏற்பட்ட சூறாவளி காரணமாக ஊடறுக்கப்பட்டு தற்போது சுண்ணாம்புக் கற்பாறை, தீவுத் தொடர்களைக்கொண்ட ஆழம் குன்றிய நிலப்பரப்பைக்கொண்டு காணப்படுகிறது. சுனாமி, கடற்கோள் சந்தர்ப்பங்கள் இருப்பினும்கூட பூகோள ரீதியாக எரிமலை, நிலநடுக்கம் போன்ற இயற்கை அனர்த்தங்கள் பெருமளவவில் பாதிப்பதில்லை.
“என்ன வளம் இல்லை இந்தத் திருநாட்டில்
ஏன் கையை ஏந்த வேண்டும் வெளிநாட்டில்?”
என்ற பாடல் வரிகளுக்கேற்ப பூகோள ரீதியாக அனைத்து வளங்களையும் பெற்றதோர் சிறந்த நாடு எம் தாய்த்திருநாடு!

எழிலுரு இலங்கை

இலங்காபுரி, லங்கா, நாகதீபம், தர்மதீபம், லங்காதுவீபம், சின்மோண்டு, சேலான், தப்ரபேன், செரண்டிப் என பல்வேறு பெயர்களாலும் அழைக்கப்பட்ட எம் இலங்கை நாடு எழில் கொஞ்சும் ஓர் அழகிய தீவு!
தாழ்நில மழைக்காடுகளையும், வானுயர் பீதுறுதாலகால, சிவனொளிபாத மலையையும் பம்பரகந்த போன்ற அழகிய பல நீர் வீழ்ச்சிகளையும் இந்திய வம்சாவளி மக்கள் செறிந்து வாழும் பசுமை நிறைந்த எழில் கொஞ்சும் மலைப் பிரதேசங்களையும் கடல் சூழ்ந்த நிலப்பரப்பையும் கொண்டு காண்போரைக் கவர்ந்து நிற்கின்றது. இதன் வனப்பையும் வளத்தையும் அறிந்ததாலோ என்னவோ கவி பாரதி தன் பாடல் வரிகளில்
“சிங்களத் தீவினிற்கோர் பாலமமைப்போம் உயர்
சேதுவை மேடிருத்தி வீதி சமைப்போம்” என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அண்ணளவாக 443 வகையான பறவையினங்களையும் ஆயிரக்கணக்கான விலங்கினங்களையும் கொண்டிருப்பதால் ஏனைய நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் குறுகிய பரப்பளவைக் கொண்ட எம் நாட்டில் பறவையினங்கள் அதிகமாகவே காணப்படுகிறது. வனப்புப் பெற்ற இந்நாட்டின் சிறப்பை உணர்ந்தே அதன் அழகைப் பருக அயல் நாட்டவர் படையெடுத்து வருகின்றனர். ஆகவே சுற்றுலாத்துறையில் பாரிய முன்னேற்றத்தைக் கண்டு அதனூடாக நாட்டின் வருமானமும் உயர வழி கிட்டியுள்ளது.

வளமும் பொருளாதாரமும்

1948ஆம் ஆண்டு பெப்ரவரி மாதம் 4ஆம் திகதியன்று பிரிட்டன் அரசாங்கத்தின் ஆட்சிப் பிடியிலிருந்து விடுபட்டு சுதந்திரம் பெற்ற இலங்கை 1972ஆம் ஆண்டு குடியரசாகவும் பிரகடனப்படுத்தப்பட்டது. அக்காலந்தொட்டே பொருளாதாரத்தில் தன்னிறைவு கண்ட நாடாகத் தன்னை உயர்த்திக்கொள்ள எத்தனித்து வருகின்றது.
வெப்பமண்டல நாடாக கருதப்படும் இலங்கையின் பிரதான ஏற்றுமதிப் பொருட்களாக தேயிலை, தைக்கப்பட்ட ஆடை ஆகியன திகழ்கின்றன. புராதன காலந்தொட்டே நவரத்தினங்கள், யானைத் தந்தம், முத்துக்கள் போன்ற பொருட்களுக்குப் புகழ்பெற்ற இலங்கை கறுவா, இரப்பர், தென்னை போன்ற வர்த்தகப் பயிர்களுக்கும் பெயர்பெற்று விளங்கியது. இடைக்கால பகுதியில் உலகப் பொருளாதார மந்த நிலை, உள்நாட்டு உற்பத்தி வீழ்ச்சி, நீண்டு நடைபெற்ற யுத்தம் காரணமாக பொருளாதார ஒடுக்கத்தை எதிர்கொள்ள நேரிட்டது. இருப்பினும் தற்போது தென்னாசியாவிலுள்ள முக்கிய நாடுகளிடையே அதிக தனிநபர் வருமானத்தைக் கொண்ட நாடாக இலங்கை கருதப்படுகிறது. இதன் பொருட்டு இனிவரும் காலங்களில் இந்நாட்டின் பொருளாதாரம் சாதாகமான சூழ்நிலைகளை ஏற்படுத்தும் என்பது திண்ணம்.

இன மதங்களும் கல்வி வளர்ச்சியும்

பௌத்தர்கள் 70 வீதமாகவும் இந்துக்கள் 15 வீதமாகவும் கிறிஸ்தவர்கள் 8 வீதமாகவும் இஸ்லாமியர்கள் 7 வீதமாகவும் உள்ள எம் நாட்டில் சிங்கள மற்றும் தமிழ் மொழிகள் உத்தியோகப்பூர்வ மொழியாக இருந்து வருகின்றது. இருப்பினும் 10 வீதமானோர் கல்வி, விஞ்ஞானம் மற்றும் வர்த்தக தேவைகளுக்காக ஆங்கில மொழியைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்நிலையில் சிங்களவர் (73.8%), தமிழர் (13.9%), முஸ்லிம்கள் (7.2%), இந்திய வம்சாவளித் தமிழர் (4.6%) ஆகிய இன மக்கள் வாழ்ந்து வருவதுடன் ஏனைய இனத்தோரான பரங்கியர், சோனகர், கஃபீர் இன மக்களும் மிகக்குறைந்த (0.5%) அளவில் வாழ்ந்து வருகின்றனர்.
வளர்ச்சியுற்ற நாடுகளைக் கண்ணுற்றோமாயின் அந்நாடுகளின் பொருளாதார வளர்ச்சிக்குக் கல்வியே மூலாதாரமாக அமைந்திருக்கிறது. இலங்கையில் 1945ஆம் ஆண்டு முன்னாள் கல்வி அமைச்சரான கலாநிதி சி.டபிள்யூ.கன்னங்கர அவர்களால் இலவவச கல்விமுறை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டதனைத் தொடர்ந்து இலங்கை மக்களின் கல்வியறிவு வீதத்தில் பாரிய மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு இன்று அது 93 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக ஏற்றங்கண்டு நிற்பதையிட்டு இலங்கையரான நாம் பெருமையடைய வேண்டும்.

கலாசார பண்பாட்டு விழுமியங்கள்

பண்பாடு என்பது அறிவு வளர்ச்சிக்கும் மனித நாகரிகத்திற்கும் எவ்வளவு தூரம் தேவையாய் உள்ளது என்பதைப் பொருத்தே மதிக்கப்படும். தமிழர் தம் பண்பாடும் கலாசாரமும் சில சடங்கு முறைகளாடு ஒட்டி அமைந்தவை. சங்க காலத்துப் புலவர் அவாவிய
“யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்,
தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா”
என்பதைத் தமிழர் பண்பாட்டின் உச்சமாகக் கருதலாம். அந்த வகையில் வந்தாரை வாழவைக்கும் தமிழர் பண்பாடு தலைசிறந்த கலாசார விழுமியங்களைக் கொண்டது.
தமிழர் இறை நம்பிக்கை சார்ந்த தமது பண்பாட்டு முறைகளை கோயில் திருவிழாக்களோடு இணைத்து சிறப்பிக்கின்றனர். தைத்திருநாள், தமிழ் வருடப் பிறப்பு, தீபாவளி, சிவராத்திரி – நவராத்திரி பூஜைகள், கந்தசஷ்டி – கெளரி விரதம் இன்ன பல விழாக்களை தமிழர் தம் பண்பாடு கலாசார முறைகளுக்கு உதாரணங்காட்ட முடியும்.

போதிமர புத்தன் வழி வந்த பௌத்த சமயத்தைச் சார்ந்தோர் சிங்களப் புத்தாண்டு, பூரணை தினங்களை சிறப்பாகக் கொண்டாடுவதோடு ஈசல பெரகர விழாவின் போது பாரம்பரிய உடையணிந்து, யானைகளை அழகுபடுத்தி, ஊர்வலம் நிகழ்த்தி, கண்டிய நடனம் எனப்படுகின்ற தமக்கே உரித்தான நடனத்தையும் ஆடி மகிழ்கின்றனர். மேலும் “தன்சல்” எனும் பெயரில் கூடாரங்களை அமைத்து உணவுப் பொருட்களை வறியாருக்கு வழங்கி எம் நாட்டின் இறையாண்மையைக் காத்து நிற்கின்றனர்.
ஏனைய மதத்தவரான கிறிஸ்தவவர்கள் இயேசு பிறப்பு, ஈஸ்டர் திருநாள் போன்றவற்றை மத அனுஷ்டானங்களின் பிரதிபலிப்பாக அனுசரித்து நிற்கின்றனர். இஸ்லாம் மதத்தவர்கள் ஈத் முபாரக், ரமழான் போன்ற பண்டிகைகளின் மூலமாக தமது பண்பாட்டு விழுமியங்களை பறைசாற்றி நிற்கின்றனர்.

புகழ்பெற்ற போக்குவரத்து சேவை

இலங்கையின் நகரங்கள் பலவும் இரயில் போக்குவவரத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளதுடன் கிராமங்கள் அனைத்தும் பேருந்து போக்குவரத்து சேவையினைப் பெருமுகமாக பன்முகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இலங்கையின் முதலாவது இரயில் போக்குவரத்து சேவை 1867ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 26ஆம் திகதி கொழும்பிற்கும் கண்டிக்கும் இடையில் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. பின்னர் வேறு பல இடங்களுக்கும் விஸ்தரிக்கப்பட்டது. பேருந்து போக்குவரத்து சேவையும் கடல்வவழி கப்பல் போக்குவரத்தும் விரிவுபடுத்தப்பட்டு வருகின்றது.
இதேவேளை திருகோணமலையில் அமைந்துள்ள பிரசித்தி பெற்ற இயற்கைத் துறைமுகம் பல நாடுகளினதும் கவனத்தை ஈர்த்து நிற்பதை அரசியல் அவதானிகள் அறிந்திருக்கக்கூடும். மேலும் கட்டுநாயக்கவில் அமைந்துள்ள பண்டாரநாயக்க சர்வதேச விமான நிலையம் உலகின் சிறந்த விமான நிலையங்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.

விளையாட்டுத் துறையில் வீறுநடை

இலங்கையின் தேசிய விளையாட்டாகக் கைப்பந்தாட்டம் கருதப்படுகிறது. இருப்பினும் உலகிற்கு எம்மை அடையாளங்காட்டிய விளையாட்டாக மட்டைப் பந்தாட்டமே திகழ்கிறது. உலகப் புகழ்வாய்ந்த துடுப்பாட்ட வீரர்களையம் உலகத் தரப்படுத்தல் வரிசையில் முன்னணியில் இருக்கும் சுழல் பந்து வீச்சாளரான முத்தையா முரளிதரனையும் கொண்ட பலம் பொருந்திய அணியான இலங்கையின் மட்டைப் பந்தாட்ட அணி உலகின் பிற அணிகளுக்கு சவாலாகவே பல நேரங்களில் அமைந்துவிடுகிறது. 1996ஆம் ஆண்டு எமது நாட்டு அணி உலகக் கிண்ணத்தை சுவீகாpத்ததோடு அல்லாமல் 2007ஆம் ஆண்டு இறுதிப் போட்டி வரை முன்னேறி, உலகின் மற்றுமொரு பலம்பொருந்திய அணியான அவுஸ்திரேலிய அணிக்கு சவாலாக அமைந்தது.
ஓலிம்பிக் போட்டிகளிலும் பதக்கங்களைப் பெற்ற எம் நாட்டு விளையாட்டு வீரர் வீராங்கனைகள் ஏனைய விளையாட்டுகளிலும் தாம் சளைத்தவர் அல்லர் என்பதை நிரூபித்துள்ளனர். குறுந்துதூர ஓட்ட வீராங்கனையான சுசாந்திகா எம் நாட்டிற்கு தங்கப் பதக்கத்தை ஒலிம்பிக் போட்டியில் ஈட்டித் தந்தமையை எம்மில் எவரும் மறந்திருக்க வாய்ப்பில்லை.

ஜனாதிபதி ஆட்சி முறையைக் கொண்டு ஆறாண்டுகளுக்கு ஒரு முறை பொதுத் தேர்தல் திட்டங்களை வகுத்துள்ள இலங்கை 1960ஆம் ஆண்டு ஜூலை முதலாம் திகதி ஸ்ரீமாவோ பண்டாரநாயக்க அவர்களைப் பிரதமராகத் தெரிவு செய்ததன் பொருட்டு உலகிற்கு முதல் பெண் பிரதமரை வழங்கிய பெருமையைப் பெற்றுக் கொண்டது.
நீண்டகாலம் நிலவிய இனக் கலவரங்களும் வன்முறைகளும் தற்போது முடிவுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது. இதற்கு எம் நாட்டின் பலம்பொருந்திய விமானப் படை, தரைப்படை, கடற்படை என்பனவே காரணம் என்பதை எம் நாட்டின் ஜனாதிபதியான பௌத்த மதத்தைச் சேர்ந்த சட்டத்தரணி கௌரவ மகிந்த ராஜபக்க்ஷ அவர்கள் விளக்கியுள்ளார். அவர் நீண்ட கால யுத்தத்தை இராணுவ நடவடிக்கைகளின் மூலம் முடிவுக்குக் கொண்டு வந்துள்ளதுடன் மோதல்களினால் சேதமுற்ற தமிழர் செறிந்து வாழ்ந்த பகுதிகளை அபிவிருத்தி செய்வதற்கான திட்டங்களை முன்வைத்திருப்பதை பல உலக நாட்டுத் தலைவர்களும் வரவேற்றுள்ளனர்.

ஊடகத்துறையும் திரைப்பட வளர்ச்சியும்

தழிழ், சிங்கள மற்றும் ஆங்கில மொழியிலான பல ஊடகங்கள் இலங்கையின் தலைநகரான கொழும்பை தலைமையிடமாகக் கொண்டு செயற்பட்டு வருகின்றன. எட்டிற்கும் மேற்பட்ட தொலைக்காட்சி நிலையங்களையும் பனிரெண்டிற்கும் அதிகமான வானொலி நிலையங்களையும் கொண்டு இலத்திரனியல் ஊடகத்துறையில் முத்திரை பதித்து நிற்கிறது. எமது நாட்டின் அறிவிப்பு முறை பிறநாட்டு மக்களால் குறிப்பாக இந்திய நாட்டு மக்களால் பெரிதும் கவரப்பட்ட ஒன்று. தமிழ் அறிவிப்பாளரான அப்துல் ஹமீது அவர்களின் தமிழ் உச்சரிப்புத் திறனும், குரல் வளமும் தொடர்ந்து பேசும் ஆற்றலும் பிற நாட்டு அறிவிப்பாளர்களுக்கு அவரை அறிவிப்புத்துறையில் ஒரு முன்னோடியாக அடையாளப்படுத்தியிருக்கின்றது. அத்தோடு வீரகேசரி, சுடர் ஒளி, தினகரன், தினக்குரல், போன்ற தமிழ் நாளேடுகளும் லங்காதீப, லக்பிம, திவையின, தினமின, இருதிம, ரிவிர போன்ற சகோதர மொழிப் பத்திரிக்கைகளும் டெய்லி மிரர், டெய்லி நியூஸ், சண்டே ஒப்சவர், தி ஐலண்ட் போன்ற ஆங்கில செய்தித்தாள்களும் அச்சு ஊடகத்துறையில் தமது பணியை மேற்கொண்டு வருகின்றன.

எம் நாட்டில் தயாரிக்கப்படுகின்ற பெரும்பாலான திரைப்படங்கள் சிங்கள மொழியிலேயே தயாரிக்கப்படுகின்றன. அவற்றில் இந்தியத் திரைப்படங்களில் சாயல் அமைந்து காணப்படுகிறது. 1947ஆம் ஆண்டு முதல் முதலாக இலங்கையில் தயாரிக்கப்பட்ட “கடவுனு பொறந்துவ” என்னும் சிங்கள மொழித் திரைப்படம் தான் இலங்கையின் திரைப்படத்துறைக்கு திருப்பு முனையாக அமைந்தது. அது கருப்பு வெள்ளைத் திரைப்படமே. இலங்கையின் முதல் வண்ணத் திரைப்படம் “ரன்முது துவ”, அதன் பின்னர் இன்றுவரை ஏராளமான சிங்களத் திரைப்படங்கள் தயாரிக்கப்பட்டுவிட்டன. தமிழ் மொழியில் திரைப்படங்கள் தயாரிப்பது மிக அரிதே. அதற்குக் காரணம் தென்னிந்தியத் திரைப்படங்களின் தாக்கமே. இருந்தாலும் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் திரையிடப்பட்ட “மண்” தமிழ் மொழி திரைப்படம் பலரது பாராட்டையும் பெற்றது.

இனியொரு புது யுகம்

இனக் கலவரங்களும் நீண்டகால யுத்தமும் எம் நாட்டை சீரழிக்காதிருந்திருந்தால் இன்று எம் தாய்த்திருநாடும் வளர்ந்துவரும் நாடாக இல்லாமல் வளர்ச்சி பெற்ற நாடாக இருந்திருக்கும் என்பதற்கு எம் நாட்டில் அமைந்திருக்கும் வளங்களும் மனித வலுவுமே சாட்சியாக அமைந்திருக்கும்.
எங்கெங்கு காணிணும் புதுமையடா எனும்படி புது யுகம் படைக்க இனிவரும் காலம் வழி சமைக்கும்.
“எந்தையும் தாயும் மகிழ்ந்து குலாவி
இருந்ததும் இந்நாடே
அதன் முந்தையர் ஆயிரம் ஆண்டுகள் வாழ்ந்து
முடிந்ததும் இந்நாடே
அவர் சிந்தையில் ஆயிரம் எண்ணம் தோன்றி
சிறந்ததும் இந்நாடே..!

ஆம்! இது எம் நாடு, இதன் சீரும் சிறப்பும் எம்மைச் சாரும். இதன் வளர்ச்சியும் வீழ்ச்சியும் எம் கரங்களிலேயே உள்ளது!

பெண்ணியப் புயல்கள்

2009-07-06T22:59:00.000-07:00

எது காட்டப்பட முடியுமோ அது சொல்லப்பட முடியாது, சொல்லப்படக் கூடியவையும் சில செயற்பாட்டுக் கட்டுக்குள் சிக்குண்டு போய்விடும். மனித உணர்வு இயல்பூக்கங்களுக்கு முன்னுரிமை வழங்குகிறது. ஆனால் அவை தனக்கே என வரும்போதுதான் சாத்தியப்படுகிறது, அடுத்தவர் எனும் அடைமொழிக்குள் அடிபட்டு விடுகிறது.

பெண்ணியம் பேசும் ஆண்களும் கூட அதனை நடைமுறைப்படுத்துவதில் தயக்கங்காட்டுவது முந்தைய என் சொற்களுக்கு வலுக்கூட்டுகிறது. இருக்க, சில பெண்களுங்கூட பெண்ணியக் கருத்துக்களுக்கு முரணானவற்றை முன்வைப்பது வருந்தற்குரியது. இங்கு பெண்ணியம் என்ற வார்த்தைக்கு ஒவ்வாத அர்த்தங்கொண்டு அவர்கள் அங்ஙனம் தம் கருத்துக்களை வெளியிடுவதைக்கூட அவதானிக்க முடிகிறது.
பெண்ணியவாதிகள் முன்வைக்கும் கட்டற்ற சுதந்திரத்தை மட்டுப்படுத்த முயல்வோரை பழமைவாதிகளா பண்பாடு பேண்வோரா என்பதை பட்டிமன்ற வாதங்கள் முடிவுக்குக் கொண்டுவரட்டும். பழைய இலக்கியங்கள் எடுத்தியம்பும் கற்பு இன்று அழுத்தப்பட முடியாது, அவ்வாறு நிகழுமாயின் விதவை மறுமணம் கூட ஒழுக்கக்கேடாகிவிடும். ஓரினச் சேர்க்கைக்கு இந்தியா ஒப்புதல் அழித்துள்ளமையினை சில பிரபலங்கள் வரவேற்றுள்ள நிலையில் இவை போன்ற உறவுகள் சந்தர்ப்ப சூழல்கள் ஏற்படுத்தும் மனப் பிறழ்வுகளின் வெளிப்பாடுகள் என்ற வாதப்பிரதிவாதங்கள் இன்னும் ஓய்வுக்கு வராதபோது இது குறித்துக் கருத்து வெளியிடுவது அறிவீனம்.

பெண்ணியம் குறித்து என்னோடு சொற்போர் தொடுத்த சிலருக்கு விளக்கங்கொடுக்குமுகமாகவே இதனை எழுதுகிறேன். அண்மையில் நான் வாசித்த மு.பொன்னம்பலம் அவர்கள் எழுதிய “விசாரம்” நூல் பெண்ணியம் குறித்து விசாலப்படுத்தி நிற்கின்றது.

உலக வளர்ச்சிக்கான உழைப்பில் அரைவாசிக்கும் மேலாகப் பங்களிப்பு நல்கும் பெண்கள் இன்றுள்ள ஆணாதிக்க முனைப்புக்கொண்ட அரசியல், சமூக, பொருளாதார நோக்கால் பின்தள்ளப்படும்போது அதற்கெதிராகத் திரள்வதில் தவறேதும் இருப்பதாய்த் தோன்றவில்லை. இருப்பினும் ஆண்களின் போராட்ட ஆற்றலினை பெண்களிடம் எதிர்பார்க்க முடியுமா என்ற ஐயப்பாடு தோன்றி நிற்க உளவியல் மற்றும் அறிவியல் ரீதியாக மு.பொன்னம்பலம் எடுத்துரைத்த கருத்துக்களை நோக்குவோமாயின் உயிரியல் ரீதியாக ஆண் என்பவன் அடக்கியாளும் வன்முறையுடையவனாகவோ, பெண் என்பவள் அடங்கிப்போகும் மென்தன்மை உடையவளாகவோ பிறப்பதில்லை. இத்தகைய குணங்களை சமூகமே அவர்களிடம் திணிக்கிறது. சமூகச் சூழலின் உருவாக்கமே ஆண்மைக் குணங்களும் பெண்மைக் குணங்களும்.

பெண் என்பவள் ஆண் ஒருவனின் சொத்தாகவே, போகப்பொருளாகவே கொள்ளப்படுகிறாள். அந்த சொத்தென்ற ஒன்றிலிருந்தே “கற்பு” போன்ற பல ஆணாதிக்க கோட்பாடுகள் பெண்கள் மேல் திணிக்கப்படுகின்றன. இவற்றின் மூலமே பெண்ணின் அடிமை சாசனம் எழுதப்பட ஏதுவாகிறது. ஆனால் இரு சாராருக்குமான கட்டற்ற சுதந்திரத்தையே பெண்ணியக் கோட்பாடுகள் வலியுறுத்தி நிற்கின்றன. உலகம் தழுவிய பெண்ணிய ஒழுக்கக் கோட்பாட்டின்படி கட்டற்ற விடுதலையும் அதன் வழி வரும் கட்டற்ற அன்பும் சீர்கேட்டிற்கு வழிவகுக்கும் என்பது ஒரு சாராருடைய கருத்து. ஆனால் இவர்களின் எதிர்ப்பு காலாகாலமாக வந்த சமய, ஆசார வழிவந்த ஒழுக்கத்தின் அடிப்படையில் வந்தது. இதற்கும் பெண்ணிய விடுதலைக்கும் தொடர்பு இருப்பதாகத் தோன்றினாலும் இரண்டும் முரணானவையே.
ஆண்-பெண் இருபாலாரையும் ஒருவர் மற்றவரின் சொத்தாக, போகப்பொருளாக நினைக்க வைப்பதும், அதனால் ஏற்படும் நோக்கால் ஒருவர் மற்றவர் விவகாரங்களில் தலையிட வைப்பதும் இக்கட்டற்ற சுதந்திரத்தால் இல்லாமற் போகிறது. எஞ்சியிருப்பது அன்பு மாத்திரமே. கட்டற்ற சுதந்திரம் என்பது கட்டற்ற அன்பாக மாறலாம்.

மனித நாகரிகத்தின் ஆரம்ப காலத்தில் அதே கட்டற்ற சுதந்திரம் நிலவிய காலத்தில் தாய்-தனயன் உடலுறவு, தங்கை-சகோதரன் உடலுறவு என்ற கட்டற்ற போக்கு இருந்தது. இப்போதும் அதன் எச்ச சொச்சங்கள் இருந்து வருகின்றன. ஆனால் இவை மனித நாகரிகம் குழந்தைப் பருவகாலத்தில் ஏற்பட்ட ஒழுக்க முறைகள், இப்போது நாம் யார் என எம்மை நாம் பிரக்ஞைபூர்வமாக உணர்ந்து வைத்திருக்கும் காலத்தில் பழைய நிலைக்கு திரும்பிப் போதல் ஏற்படாது, ஒரு சில புறநடைகளைத் தவிர!

கோதண்டம் இராமனுக்கு
கோடாரி பரசுராமனுக்கு
சக்கரம் கிருஷ்ணனுக்கு
கதாயுதம் வீமனுக்கு
காண்டீபம் அர்ச்சுனனுக்கு
காவியங்களெல்லாம் கண்களை மூடிக்கொண்டு
ஆண்களை ஆயுதங்களுடனேயே
அவதரிக்கச் செய்தன!

பஞ்சப்புலவர் பாரதியின் காலம்வரை
பழைய சாதமே எங்களுக்கு பரிமாறப்பட்டது
நேற்றுவரை பெண்ணியப் புயல்கள்
அடுப்புக்குள்ளேயே புகையூதிக் கிடந்தன
வேலித் துவாரத்தினூடாகத்தான்
வெளியுலகைப் பார்த்தன! -( புதுவை இரத்தினதுரை)